Είδος: Νουάρ

Όπως είναι κοινά παραδεκτό, η «μαύρη ταινία» (όπως είναι η μετάφραση από τα γαλλικά βαφτίσια του όρου που επονόμασε/οριοθέτησε ο Νίνο Φρανκ το 1946) δεν είναι επισήμως κάποιο είδος κινηματογράφου. Απλά καθορίζει μια μεγάλη ομάδα ταινιών με κοινά χαρακτηριστικά, τόσο οπτικά και αισθητικά (σκοτάδι, εξπρεσιονισμός στα πλάνα, βαρύ κλίμα, μελαγχολία, ηθική παρακμή), όσο και επί της θεματολογίας (κυνικός ήρωας-αντιήρωας, παρακμιακοί ήρωες, femme-fatale -μοιραία γυναίκα). Οι ταινίες αυτές εμφανίστηκαν δειλά μέσα στη δεκαετία του 1930, αλλά την επόμενη δεκαετία οριστικοποίησαν τη μορφή που τις γνωρίζουμε, για να λάβουν τέλος το 1958. Βέβαια, τα φιλμ-νουάρ δεν πέθαναν ουσιαστικά ποτέ, απλά μετεξελίχθηκαν σε νέο-νουάρ, υπό άλλες συνθήκες ανάλογα τις εποχές. Εμείς κατονομάζουμε ως νουάρ και τα νέο-νουάρ, αν και όσο περνούν τα χρόνια οι κανόνες όλο και παραμορφώνονται.