
22 Σφαίρες
- L'Immortel
- 22 Bullets
- 2010
- Γαλλία
- Γαλλικά
- Αστυνομική, Γκανγκστερική, Δράσης, Θρίλερ, Νουάρ
- 29 Ιουλίου 2010
O Σαρλί Ματέι, μετά από μια μακρά, βίαιη κι επιτυχημένη καριέρα στη μαφία, έχει πια γυρίσει σελίδα. Εδώ και τρία χρόνια περνάει μια ήσυχη ζωή, αφοσιωμένος στη γυναίκα του και τα δύο του παιδιά. Ένα χειμωνιάτικο πρωινό όμως, τον βρίσκουν στο πάρκινγκ του παλιού λιμανιού με 22 σφαίρες στο σώμα. Όλοι περίμεναν πως δεν θα τα καταφέρει. Αυτός όμως όχι μόνο δεν θα πεθάνει, αλλά θα τα βάλει και με ολόκληρη τη μαφία της Μασσαλίας.
Σκηνοθεσία:
Richard Berry
Κύριοι Ρόλοι:
Jean Reno … Charly Mattei
Kad Merad … Tony Zacchia
Jean-Pierre Darroussin … Martin Beaudinard
Marina Fois … Marie Goldman
JoeyStarr … ‘Pistachier’
Richard Berry … Aurelio Rampoli
Venantino Venantini … Padovano
Claude Gensac … Κα Fontarosa
Josephine Berry … Eva Mattei
Max Baissette de Malglaive … Anatole Mattei
Catherine Samie … Stella Mattei
Moussa Maaskri … Karim
Guillaume Gouix … Morvelous jr.
Gabriella Wright … Yasmina Telaa
Carlo Brandt … Jose Fontarosa
Jean-Claude Bouillon … Κος Martinelli
Cedric Appietto … Marco Echinard
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Richard Berry, Matthieu Delaporte, Alexandre de La Patelliere, Eric Assous
Παραγωγή: Pierre-Ange Le Pogam
Μουσική: Klaus Badelt
Φωτογραφία: Thomas Hardmeier
Μοντάζ: Camille Delamarre
Σκηνικά: Philippe Chiffre
Κοστούμια: Carine Sarfati
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: L’Immortel
- Ελληνικός Τίτλος: 22 Σφαίρες
- Διεθνής Τίτλος: 22 Bullets
Σεναριακή Πηγή
- Μυθιστόρημα: L’Immortel του Franz-Olivier Giesbert.
Παραλειπόμενα
- Το σενάριο βασίστηκε πάνω στη ζωή του μαφιόζου Jacky Imbert (1929-2019), γνωστού στον υπόκοσμο της Μασσαλίας ως ο “τελευταίος νονός” και “Τζάκι ο τρελός”.
- Ενώ στο φιλμ ο Σαρλί και ο Τόνι εμφανίζονται ως φίλοι από παιδιά, άρα συνομήλικοι, ο Jean Reno είναι 15 χρόνια μεγαλύτερος από τον Kad Merad.
- Η Karin Viard δεν μπόρεσε να αναλάβει τον ρόλο της Μαρί λόγω του προγραμματισμού της.
- Ο Kad Merad υποδύεται έναν κακό σε ταινία για πρώτη φορά στην καριέρα του.
- Στην ταινία υπάρχουν αναφορές σε έργα του Luc Besson, διόλου όμως τυχαία, μια και στην παραγωγή βρίσκεται η εταιρία του, EuropaCorp.
- Το φιλμ ευτύχησε να έχει θετικό πρόσημο στις εισπράξεις, κάτι το σχετικά σπάνιο για γαλλική παραγωγή. Κόβοντας στη Γαλλία 1,12 εκατομμύρια εισιτήρια και με συνολικά κέρδη 19,2 εκατομμύρια ευρώ, υπερκάλυψε το κόστος των 18 εκ. ευρώ. Η ταινία τα πήγε επίσης πολύ καλά τόσο στη Ρωσία (440 χιλιάδες εισιτήρια) όσο και στην Ελλάδα (70 χιλιάδες εισιτήρια).
- Μπορεί το κοινό να υποδέχτηκε θερμά την ταινία, στη Γαλλία όμως πήρε το βραβείο της χειρότερης ταινίας της χρονιάς στα Gerard -αντίστοιχα των αμερικανικών Χρυσών Βατόμουρων.
Μουσικά Παραλειπόμενα
- Ο Richard Berry ήθελε αρχικά τον James Newton Howard για να συνθέσει τη μουσική, αλλά άλλαξε άποψη όταν άκουσε τη μουσική του Klaus Badelt για την ταινία Όλα για Εκείνη (2008).
Κριτικός: Σταύρος Γανωτής
Έκδοση Κειμένου: 25/7/2010
Από την μία θα το ονομάσεις τροπή προς την παράδοση, από την άλλη μπορεί να το πεις και κλισέ. Ο ηθοποιός Richard Berry παρουσιάζει ένα σφικτό αστυνομικό θρίλερ με την κλασική αντιπαράθεση δύο σκληρών, από τους οποίους επιλέγουμε, κατά βάση, τον κεντρικό ήρωα. Η ταινία αργεί πολύ να κοιτάξει τους χαρακτήρες τους και γενικά περισσότερο λειτουργούν μέσω της υφής των ερμηνειών, παρά μέσω κάποιας «ψυχανάλυσης». Μπορεί, βέβαια, να επιλέγουμε ως θεατές τον Jean Reno, εξ επί τούτου, ο Kad Merad είναι όμως που κλέβει την παράσταση.
Το καλό με τον Berry είναι πως με την παρέλαση των πατροπαράδοτων κλισέ του, δεν αφήνει το έργο να υπερμοντερνιστεί. Με έναν ταχύτατο ρυθμό στην αφήγηση και σύγχρονα δυναμικές σκηνές δράσης που επιβάλει (χάνοντας λόγω αυτών το φλερτ με το αυθεντικό νουάρ), ο κίνδυνος ελλόχευε. Με αυτό τον τρόπο, σε αφήνει να απολαύσεις την περιπετειώδη του πλευρά χωρίς να ξεπέφτει σε κόμικ. Καλό θα ήταν να δούλευε πιότερο και τους τρίτους χαρακτήρες, κάποιοι από τους οποίους, παρότι σημαντικοί, ξεπέφτουν σε μικρά περάσματα. Είναι στο σύνολο ένα έργο που ικανοποιεί χωρίς να διαθέτει ένα σενάριο που θα το έκανε αξέχαστο. Πάντως, είναι από τις σπάνιες φορές τα τελευταία χρόνια που δεν δυσφόρησα με ρόλο του Reno.
Βαθμολογία:
![]()
0 κακή | 1 μέτρια | 2 ενδιαφέρουσα | 3 καλή | 4 πολύ καλή | 5 αριστούργημα

Κριτικός: 

