Στην καρδιά του Λος Άντζελες, ένας νεαρός, ο Λου Μπλουμ, στην απελπισία του για δουλειά, καταλήγει στον ταχύρυθμο κόσμο της τοπικής δημοσιογραφίας. Βρίσκει μια ομάδα ελεύθερων επαγγελματιών με μια κάμερα, που τραβάνε ατυχήματα, φόνους και ό,τι πιο θεαματικό και μακάβριο μπορεί να βρεθεί. Κάθε σειρήνα περιπολικού είναι και μια πιθανή «δουλειά» και τα πτώματα αντιστοιχούν σε χρήμα. Κοντά στη Νίνα, μια έμπειρη γυναίκα σε τέτοιου είδους δουλειές, ο Λου πασχίζει για το πιο δυνατό ρεπορτάζ, ώστε να γίνει κι αυτός αστέρι του είδους.

Σκηνοθεσία:

Dan Gilroy

Κύριοι Ρόλοι:

Jake Gyllenhaal … Louis ‘Lou’ Bloom

Rene Russo … Nina Romina

Riz Ahmed … Rick

Bill Paxton … Joe Loder

Kevin Rahm … Frank Kruse

Michael Hyatt … ντετέκτιβ Frontieri

Ann Cusack … Linda

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Dan Gilroy

Παραγωγή: Jennifer Fox, Tony Gilroy, Jake Gyllenhaal, David Lancaster, Michel Litvak

Μουσική: James Newton Howard

Φωτογραφία: Robert Elswit

Μοντάζ: John Gilroy

Σκηνικά: Kevin Kavanaugh

Κοστούμια: Amy Westcott

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Nightcrawler
  • Ελληνικός Τίτλος: Νυχτερινός Ανταποκριτής

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ αυθεντικού σεναρίου.
  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα πρώτου αντρικού ρόλου (Jake Gyllenhaal) σε δράμα.
  • Υποψήφιο για Bafta  πρώτου αντρικού ρόλου (Jake Gyllenhaal), δεύτερου γυναικείου ρόλου (Rene Russo), σεναρίου και μοντάζ.

Παραλειπόμενα

  • Μετά από χρόνια ως σεναριογράφος, ο Dan Gilroy κάνει εδώ ντεμπούτο στη σκηνοθεσία.
  • Αρχικά ο δημιουργός ήθελε να κάνει μια ταινία πάνω στον αμερικανό φωτογράφο Weegee (με φόντο τη δεκαετία του 1940), μέχρι που ανακάλυψε ότι το θέμα παρείχε μοναδικές ευκαιρίες για μυθοπλασία.
  • Ο Jake Gyllenhaal (που ήταν η πρώτη επιλογή για τον ρόλο) έχασε 9 κιλά για να παίξει. Επίσης, έπαιξε σημαντικό ρόλο ως βοηθός στην παραγωγή, από την επιλογή μελών του συνεργείου, ως την παρακολούθηση κασετών από οντισιόν.
  • Σε μια σκηνή όπου μιλάει μπροστά σε έναν καθρέπτη, ο Gyllenhaal παθιάστηκε τόσο πολύ που χτύπησε τον καθρέπτη, σπάζοντας τον και κόβοντας το χέρι του. Αυτό τον οδήγησε στο νοσοκομείο για ράμματα.
  • Η Open Road Films προχώρησε σε μια viral καμπάνια προώθησης του φιλμ, που μεταξύ άλλων περιλάμβανε βίντεο-αγγελία στο Craigslist και ψεύτικα προφίλ στα social-media για τον Λου.
  • Με ένα μπάτζετ μόλις 8,5 εκατομμύρια δολάρια, τα κέρδη των 50,3 ήταν παραπάνω από ικανοποιητικά.

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 16/12/2014

Ο Λούις Μπλουμ, ένας τυχάρπαστος κλεφτράκος, ψάχνει με πείσμα, θάρρος και θράσος να βρει δουλειά, να μπει σε κόλπα, οτιδήποτε προκειμένου να πιάσει την καλή. Ένα βράδυ, πέφτοντας πάνω σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, βλέπει το πώς ο φωτορεπόρτερ τραβάει πλάνα κι ύστερα διαπραγματεύεται στο κινητό για την τιμή με ένα κανάλι. Ο Μπλουμ έχει ανακαλύψει τον δρόμο για το μέλλον του. Σύντομα, με ένα αυτοκίνητο, μία κάμερα κι ένα ράδιο αστυνομικών συχνοτήτων, θα κυνηγήσει λυσσαλέα ό,τι πιο βίαιο συμβαίνει στο Λος Άντζελες, παραβιάζοντας τους νόμους, ενώ θα πιέσει την αρχισυντάκτρια καναλιού να γίνουν ζευγάρι σε όλα.

Μετά τον πιο πεπειραμένο ως σεναριογράφο-σκηνοθέτη αδελφό του, Τόνι, ο Νταν Γκιλρόι κάνει ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο σκηνοθετώντας και γράφοντας μια έξυπνη σάτιρα με τη μορφή δραματικού θρίλερ. Φυσικά, ο κανιβαλισμός και η μαστροπεία των μίντια που ταΐζουν το κοινό με τραγωδία και αίμα, είναι ένα θέμα γνωστό στο σινεμά, από την εποχή του «Τελευταίου Ατού» μέχρι τα «Το Δίκτυο», «Μπομπ Ρόμπερτς», «Mad City», «Ο Πρόεδρος, ένα Ροζ Σκάνδαλο κι ένας Πόλεμος». Μια ακόμη καταγγελία θα ήταν ένας κουραστικός πλεονασμός. Οπότε, ο Γκιλρόι μεταθέτει το δραματουργικό βάρος στον ήρωά του. Χτικιάρης, με γελοίο μαλλί (ένας μεταμορφωμένος Τζέικ Τζίλενχααλ) και μάτια γουρλωμένα, πεινασμένα για επιτυχία, μοναχικός, κοινωνιοπαθής, αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από τη γλώσσα του καπιταλισμού χωρίς τα κοινωνικά προσχήματα που τον νομιμοποιούν. Ή, καλύτερα, τα ξέρει ως τυφλοσούρτη, «λυσάρι», και τα χρησιμοποιεί όταν χρειάζεται, χωρίς όμως να τα αισθάνεται, όπως ένας αυτιστικός υψηλής λειτουργικότητας. Αυτό είναι κάτι που το επισημάνει κάποια στιγμή ο νεαρός απόκληρος που ο Μπλουμ έχει προσλάβει ως βοηθό για πενταροδεκάρες. Του λέει, καθώς τον βλέπει να δρα τόσο αδίστακτα και να φέρεται τόσο υποτιμητικά στον ίδιο: «δεν καταλαβαίνεις τους ανθρώπους». Αναλόγως, και η αρχισυντάκτρια του καναλιού, αδίστακτη και η ίδια αλλά «λογική», δυσκολεύεται να καταλάβει πού βρίσκει το θράσος, αυτός ο μέχρι χθες ανύπαρκτος, να οργανώνει πλάνα για τους δυο τους ως πακέτο, εισάγοντας και εκβιασμό -ως έναν βαθμό, ο ρόλος του Μπλουμ παραπέμπει σε αυτό της Φέι Ντάναγουεϊ στο «Δίκτυο». Σε αυτό το επίπεδο κερδίζει το στοίχημα ο Γκιλρόι -κι όχι στο πόσο καλά καταφέρνει να κάνει υπαινικτική τη σάτιρά του. Στο ότι, δηλαδή, το καπιταλιστικό σύστημα σήμερα έχει φτάσει σε τέτοια σχιζοφρενικά όρια, ώστε ένας ελαττωματικός να λειτουργεί άψογα στα γρανάζια του, εκτοπίζοντας τους «κανονικούς». Η ίδια η αρχισυντάκτρια, όταν εκείνος προσκομίσει ένα αποκλειστικό ντοκουμέντο διεθνούς εμβέλειας, θα παραδοθεί στο δέος της επιτυχίας. Η επιτυχία είναι ο θεός.

Θα μπορούσε να έχει κανείς κάποιες μικρές αντιρρήσεις πάνω στο ύφος. Αν δηλαδή ο Γκιλρόι ισορροπεί καλά το δράμα με τη γελοιότητα, αλλά έχει έναν άσσο στο μανίκι, την ερμηνεία του Τζίλενχααλ που απορροφά τους κραδασμούς: παίρνει, πολύ σωστά, απολύτως σοβαρά τον εαυτό του μέσα στον ρόλο, από δεκαρολόγος που ξεκινά μέχρι την ώρα της μεγάλης δράσης και έως το χρίσμα του ως επιχειρηματία με κύρος. Μου θύμισε, δε, δικούς μας πολιτικούς-πιθηκάκια, που παρόλη τη γελοιότητά τους, ζουν και βασιλεύουν… Στον ρόλο της αρχισυντάκτριας η Ρενέ Ρούσο, σύζυγος του Γκιλρόι, και σε αυτόν του βοηθού, ο πακιστανικής καταγωγής άγγλος Ριζ Άχμεντ που συμμετείχε στη σουρεαλιστική «τζιχαντιστική» σάτιρα «Four Lions» (2010).

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

17 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.