Ένα φαινομενικά ερωτευμένο ζευγάρι Νεοϋορκέζων αποφασίζει να περάσει τον μήνα του μέλιτος στο Μαρόκο, όπου η γυναίκα σχεδιάζει να δολοφονήσει τον άντρα της με τη βοήθεια του εραστή της. Το σχέδιο όμως πάει τρομερά στραβά, όταν οι δύο άντρες θα εμπλακούν σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα στη μέση του πουθενά. Παράλληλα, στο ίδιο σημείο της ερήμου μια επικίνδυνη λαθρέμπορος διαμαντιών μεταφέρεται σε μια φυλακή, ενώ μια ήσυχη γυναίκα ταξιδεύει με το μωρό της. Στη μέση της Σαχάρας, οι τύχες αυτών των ανθρώπων θα έρθουν σε βίαιη σύγκρουση, και τα μυστικά και τα ψέματά του καθενός θα έρθουν στην επιφάνεια.

Σκηνοθεσία:

David Marconi

Κύριοι Ρόλοι:

Frank Grillo … Scott Dolan

Jaimie Alexander … Taylor Dolan

Roschdy Zem … Saleh

Marie-Josee Croze … Audrey

Moussa Maaskri … Omar

Charlie Bewley … Travis

Affif Ben Badra … Ayub

Carlos Leal … Cyril

Gabriella Wright … Odette

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: David Marconi

Παραγωγή: Luc Besson

Μουσική: Richard Horowitz, Charlie Nguyen Kim

Φωτογραφία: Thomas Hardmeier

Μοντάζ: Julien Rey

Σκηνικά: Bertrand Seitz

Κοστούμια: Sophie Puig

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Intersections
  • Ελληνικός Τίτλος: Το Σταυροδρόμι του Θανάτου
  • Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Collision

Παραλειπόμενα

  • Ο σεναριογράφος David Marconi επιστρέφει στη σκηνοθεσία μετά από 12 χρόνια.
  • Brooklyn Decker και Gemma Arterton ήταν υποψήφιες για τον ρόλο της Τέιλορ.
  • Η σκηνή με το αυτοκινητιστικό δυστύχημα γυρίστηκε δίχως καμία χρήση ψηφιακών εφέ. Αντίθετα, χρειάστηκε η συμβολή καμερών DSLR.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 9/2/2019

Ο Ντέιβιντ Μαρκόνι (σεναριογράφων του «Δημόσιος Κίνδυνος» και του «Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει 4.0») γράφει και σκηνοθετεί ένα παλιομοδίτικο θρίλερ, που θα ήθελε και κατά τρόπον να θεωρηθεί νουάρ. Αυτό κραυγάζει και στο ότι επίκεντρο του «κακού» είναι μια φαμ-φατάλ, αλλά κι ότι η αρνητικότητα των χαρακτήρων των ηρώων δεν εξηγείται σε λογικά ψυχολογικά πλαίσια. Ξεπερνώντας και το ότι οι κινήσεις των ηρώων δεν είναι πάντα φυσιολογικές, περνούμε σε κάτι που το έχει κατά πολύ το φιλμ: κυλάει σαν νερό, ακόμα κι αν δεν αναπτύσσει μεγάλες ταχύτητες. Ακόμα κι αν το πάρετε στην πλάκα, η συνεχής ροή στο στόρι και αυτό το «γαλλικά» σκοτεινό στο εσωτερικό όλων των χαρακτήρων προσφέρουν τη γοητεία του απρόβλεπτου, έστω κι αν ανήκει σε άλλες εποχές. Σίγουρα δεν μένει στη μνήμη, ούτε κερδίζει κάποιον cult τίτλο, αλλά έχει στάνταρ το χάζι του.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.