Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ταινία «Ετυμηγορία» σηματοδοτεί την επιστροφή του εβδομηνταεξάχρονου Τζιμ Σέρινταν στο προσκήνιο. Ο δημιουργός από το Δουβλίνο αποτελεί ζωντανή ιστορία του ιρλανδικού κινηματογράφου. Στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 απέκτησε μεγάλη φήμη στο θέατρο, κυρίως ως παραγωγός. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 έκανε ένα εντυπωσιακό πέρασμα στο σινεμά. Το σκηνοθετικό [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Ψυχώ» (1960) του Άλφρεντ Χίτσκοκ δεν είναι απλώς μια επιτυχημένη ταινία τρόμου. Είναι ένα έργο-τομή. Ανατρέπει τα όρια της κινηματογραφικής αφήγησης και της αισθητικής. Ο Χίτσκοκ, στο απόγειο της καριέρας του, σπάει συνειδητά τις φόρμες του Χόλιγουντ. Επιλέγει τη ρήξη. Το αποτέλεσμα σοκάρει την εποχή του και επαναπροσδιορίζει, μέχρι σήμερα, την [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Παρότι η Ιταλία αποτελεί κοινοβουλευτική δημοκρατία και ο πρόεδρός της περιορίζεται σε έναν θεσμικά εγγυητικό ρόλο, το σύνταγμα του αναγνωρίζει καθοριστικές αρμοδιότητες: επικυρώνει νόμους, διαλύει το κοινοβούλιο, απονέμει χάρη και διορίζει ανώτατους αξιωματούχους. Η ταινία «La Grazia» επιλέγει να εκκινήσει με αυτήν ακριβώς την τυπική απαρίθμηση, τοποθετώντας εξαρχής το βάρος της εξουσίας [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Οι μονές «κλαουσούρας» αποτελούν μία από τις πιο ριζικές μορφές αφιέρωσης στη θρησκευτική ζωή: αυστηρή απομόνωση, σιωπή, προσευχή, πλήρης αποκοπή από τον κόσμο. Δεν πρόκειται για μια ρομαντική ιδέα αλλά για μια συνειδητή επιλογή που απαιτεί πειθαρχία και αντοχή, μια απόφαση που μεταμορφώνει ολόκληρη την ύπαρξη. Τι συμβαίνει, όμως, όταν μια δεκαεπτάχρονη [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Κοπεγχάγη, αρχές του 20ού αιώνα. Η Γερτρούδη (Nina Pens Rode), σύζυγος του επιφανούς μεγαλοδικηγόρου Γκούσταβ Κάνινγκ (Bendt Rothe), ανακοινώνει στον άντρα της την απόφασή της να χωρίσουν, καθώς νιώθει ότι δεν την αγαπά. Ακολουθεί η συνάντησή της με τον εραστή της, Έρλαντ Γιάνσον (Baard Owe), έναν νεαρό καλλιτέχνη της όπερας, στον οποίο [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η «Σπασμένη Φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη συνιστά μία από τις πιο ισχυρές και ολοκληρωμένες προτάσεις του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, επαναπροσδιορίζοντας το φιλμ νουάρ όχι ως απλό αισθητικό ιδίωμα, αλλά ως βιωμένη υπαρξιακή συνθήκη. Τοποθετημένη στη σημερινή Αθήνα, η ταινία παρακολουθεί τον Θωμά Αλεξόπουλο, έναν χρεωμένο μεσήλικα επιχειρηματία που παλεύει να ξεφύγει από [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή επιχειρεί να αφηγηθεί τη ζωή και τη θυσία του Ιωάννη Καποδίστρια, πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, μέσα από ένα έντονα πατριωτικό και θρησκευτικό πρίσμα. Εστιάζοντας στην περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης και στα πρώτα χρόνια του νεοσύστατου κράτους, το φιλμ φιλοδοξεί να παρουσιάσει τον Καποδίστρια ως εθνικό ήρωα [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Πικρό Ψωμί» του Γρηγόρη Γρηγορίου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πρώιμες ενσωματώσεις του νεορεαλισμού στον ελληνικό κινηματογράφο. Πρόκειται για ένα έργο που δεν περιορίζεται στην αφήγηση ενός οικογενειακού δράματος, αλλά διεκδικεί τον ρόλο ενός κοινωνικού ντοκουμέντου. Η ταινία, αξιοποιώντας τη λιτότητα της εικόνας και τη δραματουργική αυστηρότητα, αποτυπώνει όχι απλώς τη [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Καμία Άλλη Επιλογή» (2025) του Park Chan-wook αποτελεί μια σύγχρονη, πολιτισμικά μετατοπισμένη αλλά βαθύτατα πιστή αναβίωση του αντι-καπιταλιστικού παραμυθιού τρόμου που πρώτος έπλασε ο Donald E. Westlake στο μυθιστόρημα «The Ax» και αργότερα μετέγραψε στον κινηματογράφο ο Κώστας Γαβράς με το «Τσεκούρι» (2005). Η κορεατική εκδοχή υπερβαίνει τη διάσταση του απλού [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ταινία «Όνειρα», δεύτερο μέρος της «Τριλογίας του Όσλο» («Όνειρα» / «Αγάπη» / «Σεξ») του 61χρονου νορβηγού Dag Johan Haugerud, αποτελεί ένα λεπτοδουλεμένο πορτρέτο συναισθηματικής και καλλιτεχνικής ενηλικίωσης. Με αισθητικές αναφορές στον Éric Rohmer, αλλά και δραματουργικές συγγένειες με την «Τριλογία των Χρωμάτων» του Krzysztof Kieślowski, ο Haugerud υφαίνει ένα έργο που [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ρήση του άγγλου φιλοσόφου R.G. Collingwood -«Η ιστορία υπάρχει για την αυτογνωσία του ανθρώπου… η μόνη ένδειξη για το τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος είναι ό,τι έχει ήδη κάνει»- βρίσκει στο “Nuremberg” (2025) του James Vanderbilt μια σύγχρονη, ψυχολογικά φορτισμένη κινηματογραφική ενσάρκωση. Η ταινία, βασισμένη στο βιβλίο «The Nazi and [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Barry Lyndon» (1975) αποτελεί μια μοναδική τομή στην κινηματογραφική προσέγγιση της ιστορικής αφήγησης, υπερβαίνοντας τα όρια της παραδοσιακής βιογραφίας και της ιστορικής αναπαράστασης. Με καλλιτεχνική πειθαρχία και φιλοσοφική διορατικότητα, ο Stanley Kubrick δημιουργεί ένα έργο όπου η αισθητική τελειότητα συνυφαίνεται με τον στοχασμό πάνω στη φύση της Ιστορίας, της γνώσης και [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Ο Stanley Kubrick, με το «Paths of Glory» (1957), τοποθετείται ανάμεσα σε δύο αντίθετα άκρα της αντιπολεμικής αφήγησης: στον λυρικό ρεαλισμό του «All Quiet on the Western Front» (1930) του Lewis Milestone και στον σατιρικό παραλογισμό του «Catch-22» (1970) του Mike Nichols. Ο Kubrick δεν διαλέγει στρατόπεδο · συγχωνεύει τη συμπόνια του [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Υπάρχουν ταινίες που αφηγούνται ιστορίες, και υπάρχουν ταινίες που απλώς παρατηρούν τη ζωή να κυλά, αφήνοντας το βλέμμα να σταθεί πάνω στα πιο αθόρυβα φαινόμενα: ένα κύμα που σβήνει στην αποβάθρα, μια λάμπα που φωτίζει ένα δωμάτιο, ένα ρολόι που συνεχίζει να χτυπά μετά τον θάνατο του ιδιοκτήτη του. Το «Ταξίδι στο [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Αναμφίβολα, η «Άγρια Συμμορία» αποτελεί το «λυκόφως του γουέστερν» και συγχρόνως το magnum-opus του Sam Peckinpah. Πρόκειται για ένα από τα πιο ριζοσπαστικά και στοχαστικά έργα στην ιστορία του αμερικανικού κινηματογράφου, μια ταινία που επαναπροσδιορίζει το είδος ως μια βαθιά υπαρξιακή τραγωδία. Στους πυρήνες της δονούνται οι αιώνιες θεματικές της φθοράς, της [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η «Απιστία» (Trolösa, 2000) της Liv Ullmann, σε σενάριο του Ingmar Bergman, αποτελεί μία από τις πιο βαθιές και στοχαστικές απόπειρες του ευρωπαϊκού art-cinema να εξερευνήσει τη σχέση ανάμεσα στη μνήμη, την ενοχή και τη δημιουργία. Η ταινία δεν αφηγείται απλώς μια ιστορία μοιχείας · είναι μια αργή, σχεδόν τελετουργική κάθοδος στο [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Ο Marcel Carné υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ποιητικού ρεαλισμού, ενός από τα πρώτα πρωτοποριακά ρεύματα της έβδομης τέχνης και άμεσου προδρόμου του μεταπολεμικού νεορεαλισμού. Σε αντίθεση με τη ντοκιμαντερίστικη λιτότητα και την προτίμηση των ιταλών σκηνοθετών των δεκαετιών του ’40 και του ’50 για γυρίσματα σε φυσικούς χώρους, οι [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ταινία «Μέρες Οργής» (1943) του Carl Theodor Dreyer αποτελεί ένα από τα αριστουργήματα της έβδομης τέχνης, ξεχωρίζοντας όχι μόνο για την αφηγηματική του δύναμη, αλλά και για τη βαθιά υπαρξιακή του διάσταση. Τοποθετημένη ανάμεσα στο «Το Πάθος της Ζαν Ντ’ Αρκ» (1928) και στο «Ο Λόγος» (1955), στη λεγόμενη «πνευματική τριλογία» [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Ο Andrzej Wajda (1926–2016) υπήρξε σκηνοθέτης που μετέτρεψε την ιστορία και τα πάθη της Πολωνίας σε κινηματογραφική τέχνη, δημιουργώντας ταινίες που μαρτυρούν την τραγωδία, τον αγώνα και την ελπίδα ενός ολόκληρου έθνους. Από την Αντίσταση κατά των Ναζί έως τις μεγάλες απεργίες της δεκαετίας του 1980, οι ταινίες του αναδεικνύουν τη σύνδεση [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Με το «La Belle Équipe» (1936), ο Julien Duvivier παραδίδει μία από τις πιο χαρακτηριστικές, αλλά και αμφίσημες, δημιουργίες του γαλλικού μεσοπολέμου, μια ταινία που ισορροπεί ανάμεσα στη χαρά της συλλογικότητας και στον σκληρό πεσιμισμό για την ανθρώπινη μοίρα. Το έργο, με πρωταγωνιστή τον Jean Gabin στον ρόλο του Jeannot, αφηγείται την [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Ο Jacques Rivette, ένας από τους λιγότερο γνωστούς αλλά πιο πειραματικούς σκηνοθέτες της γαλλικής Nouvelle Vague, δημιούργησε μια κινηματογραφία που υπερβαίνει τα όρια του εμπορικού σινεμά. Εστίασε στην ουσία της πραγματικότητας και της φαντασίας. Γεννημένος το 1928 στη Ρουέν, σπούδασε στη Σορβόνη και ξεκίνησε ως κριτικός κινηματογράφου. Το ντεμπούτο του με το [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Γαλλία, 1985. Η εικόνα είναι παγωμένη: μια νεαρή γυναίκα, νεκρή σε ένα χαντάκι. Δεν υπάρχει μυστήριο γύρω από την έκβαση · το ξέρουμε από την πρώτη στιγμή. Η Βαρντά δεν μας υπόσχεται μια λύση, αλλά μας προσφέρει μια ερώτηση που δεν θα απαντηθεί ποτέ: ποια ήταν η Μόνα; Η ταινία μοιάζει με [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η «Ευδοκία» (1971) του Αλέξη Δαμιανού κατέχει ξεχωριστή θέση στη συλλογική μνήμη, όχι μόνο για την καλλιτεχνική της αξία και την ανατρεπτική της ορμή, αλλά και για τον μυθικό χαρακτήρα που απέκτησε με τα χρόνια. Αποτελεί σταθμό του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, δίπλα στην «Αναπαράσταση» (1971) του Θόδωρου Αγγελόπουλου και το «Προξενιό της [...]