Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Pier Paolo Pasolini, Accattone (1961), δεν αποτελεί απλώς ένα εντυπωσιακό σκηνοθετικό ντεμπούτο, αλλά μια ριζοσπαστική τομή στην ιστορία του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Ενώ αντλεί εμφανώς από την παράδοση του ιταλικού νεορεαλισμού, ο Pasolini μετασχηματίζει αυτό το κινηματογραφικό ρεύμα σε κάτι βαθιά προσωπικό, ποιητικό και σχεδόν μεταφυσικό. Ο [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το L’Age d’Or (1930) του Λουίς Μπουνιουέλ αποτελεί όχι απλώς μια συνέχεια του Un Chien Andalou (1929), αλλά μια ριζική κλιμάκωση της σουρεαλιστικής πρόκλησης. Αν η πρώτη ταινία λειτουργούσε ως μια εκρηκτική χειρονομία απέναντι στη λογική και τη γραμμική αφήγηση, εδώ ο Μπουνιουέλ προχωρά σε μια ολομέτωπη επίθεση εναντίον κάθε μορφής εξουσίας: [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ταινία Αγκίρε, η Μάστιγα του Θεού του Werner Herzog αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς του σύγχρονου κινηματογράφου και ταυτόχρονα ένα έργο-ορόσημο που συνοψίζει με εντυπωσιακή σαφήνεια τις βασικές θεματικές και αισθητικές αναζητήσεις του δημιουργού. Παρότι εκκινεί ως μια ιστορική αφήγηση γύρω από την αποστολή ισπανών κονκισταδόρων στον Αμαζόνιο τον 16ο [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Ο Βιμ Βέντερς, πλάι σε κορυφαίους συμπατριώτες του όπως ο Βέρνερ Χέρτσογκ και ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, σφράγισε το κίνημα του Νέου Γερμανικού Κινηματογράφου. Ωστόσο, ενώ στον Φασμπίντερ ο ανθρωπισμός παίρνει πιο σκληρές μορφές και στον Χέρτσογκ γίνεται υπαρξιακά αδυσώπητος, στον Βέντερς εμφανίζεται πιο ήπιος, στοχαστικός και ζεστός. Η ματιά του συνδέεται [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η επαναθέαση μιας ταινίας όπως τα Φώτα της Πόλης (City Lights, 1931) δεν αποτελεί απλώς μια πράξη κινηματογραφικής νοσταλγίας, αλλά μια αναγκαία επιστροφή στις ρίζες της οπτικής αφήγησης. Στην ταινία συναντάμε για άλλη μια φορά τη διασημότερη περσόνα του Τσάρλι Τσάπλιν , τον «Αλήτη». Ο πολυαγαπημένος και διεθνώς αναγνωρίσιμος χαρακτήρας με το [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Κατά τη διάρκεια ενός Σαββατοκύριακου στην εξοχή, η Λάουρα, φοιτήτρια στο Βερολίνο, επιβιώνει θαυματουργά από ένα τροχαίο ατύχημα. Σωματικά σχεδόν αλώβητη, δεν δείχνει καν λυπημένη για τον νεκρό φίλο της και κατά παράδοξο τρόπο δεν επικοινωνεί με την οικογένειά της. Αντίθετα, βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι της Μπέτυ, η οποία υπήρξε μάρτυρας του [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ο Φράνσις Φορντ Κόπολα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο μεταίχμιο. Έχοντας επιστρέψει από τα δαιδαλώδη γυρίσματα και τους κολοσσιαίους προϋπολογισμούς ταινιών όπως το «Apocalypse Now» και το «One from the Heart», ο δημιουργός επιχειρεί μια ριζική αναζωογόνηση. Στρέφεται στην Τάλσα της Οκλαχόμα και μεταφέρει διαδοχικά στη μεγάλη [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου του Tennessee Williams «Λεωφορείον ο Πόθος» από τον Elia Kazan (1951) αποτελεί ένα από τα πλέον καθοριστικά έργα του αμερικανικού μεταπολεμικού κινηματογράφου. Η ταινία δεν συνιστά απλώς μια πιστή διασκευή ενός θεατρικού κειμένου, αλλά μια πολυεπίπεδη κινηματογραφική επανεγγραφή, όπου η δραματουργία του Broadway μετασχηματίζεται σε ένα [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το 1950, ο John Huston επιστρέφει με ένα φιλμ-σταθμό στην ιστορία του αμερικανικού νουάρ: τη Ζούγκλα της Ασφάλτου, διασκευή του μυθιστορήματος του William R. Burnett. Εννέα χρόνια μετά το Γεράκι της Μάλτας, ο σκηνοθέτης που διαμόρφωσε τη γλώσσα του νουάρ απογυμνώνει το είδος από το μυστήριο και τον μυθοποιημένο, στιλιζαρισμένο ντετέκτιβ, χαρτογραφώντας [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Ο «Ανθρωποκυνηγός» είναι αναμφίβολα μία από τις πιο άβολες ταινίες για κατά συρροή δολοφόνους. Ίσως η καλύτερη. Ο Μάικλ Μαν ρίχνεται με ένταση και ταλέντο στα ιλιγγιώδη βάθη του high-tech θρίλερ. Η ταινία αυτή είναι κάτι παραπάνω από ένα αισθητικό μανιφέστο. Είναι μια συναρπαστική «παραδοξότητα». Ένα «απαγορευμένο σήμα». Ένα τηλεφώνημα αλλάζει τα [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Ο αρχηγός της εγκληματολογικής αστυνομίας δολοφονεί την ερωμένη του, κόβοντάς της τον λαιμό την ώρα που κάνουν έρωτα. Το έγκλημα διαπράττεται με απόλυτη ψυχραιμία. Ο ίδιος αισθάνεται υπεράνω πάσης υποψίας. Αφήνει παντού ίχνη και αποδείξεις· δεν σβήνει τίποτα. Θέλει να προκαλέσει τη Δικαιοσύνη. Την ίδια μέρα λαμβάνει προαγωγή και αναλαμβάνει επικεφαλής της [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Cría Cuervos» είναι μια βαθιά στοχαστική ταινία. Μιλά για την παιδική ηλικία ως χώρο τραύματος, φαντασίας και σιωπηλής κατανόησης. Ο Κάρλος Σάουρα τοποθετεί την ιστορία στα τελευταία χρόνια της δικτατορίας του Φράνκο. Όλα εξελίσσονται μέσα σε ένα αποπνικτικό σπίτι στη Μαδρίτη. Εκεί, τρία κορίτσια προσπαθούν να διαχειριστούν την απώλεια των γονιών [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ταινία «Ετυμηγορία» σηματοδοτεί την επιστροφή του εβδομηνταεξάχρονου Τζιμ Σέρινταν στο προσκήνιο. Ο δημιουργός από το Δουβλίνο αποτελεί ζωντανή ιστορία του ιρλανδικού κινηματογράφου. Στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 απέκτησε μεγάλη φήμη στο θέατρο, κυρίως ως παραγωγός. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 έκανε ένα εντυπωσιακό πέρασμα στο σινεμά. Το σκηνοθετικό [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Ψυχώ» (1960) του Άλφρεντ Χίτσκοκ δεν είναι απλώς μια επιτυχημένη ταινία τρόμου. Είναι ένα έργο-τομή. Ανατρέπει τα όρια της κινηματογραφικής αφήγησης και της αισθητικής. Ο Χίτσκοκ, στο απόγειο της καριέρας του, σπάει συνειδητά τις φόρμες του Χόλιγουντ. Επιλέγει τη ρήξη. Το αποτέλεσμα σοκάρει την εποχή του και επαναπροσδιορίζει, μέχρι σήμερα, την [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Παρότι η Ιταλία αποτελεί κοινοβουλευτική δημοκρατία και ο πρόεδρός της περιορίζεται σε έναν θεσμικά εγγυητικό ρόλο, το σύνταγμα του αναγνωρίζει καθοριστικές αρμοδιότητες: επικυρώνει νόμους, διαλύει το κοινοβούλιο, απονέμει χάρη και διορίζει ανώτατους αξιωματούχους. Η ταινία «La Grazia» επιλέγει να εκκινήσει με αυτήν ακριβώς την τυπική απαρίθμηση, τοποθετώντας εξαρχής το βάρος της εξουσίας [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Οι μονές «κλαουσούρας» αποτελούν μία από τις πιο ριζικές μορφές αφιέρωσης στη θρησκευτική ζωή: αυστηρή απομόνωση, σιωπή, προσευχή, πλήρης αποκοπή από τον κόσμο. Δεν πρόκειται για μια ρομαντική ιδέα αλλά για μια συνειδητή επιλογή που απαιτεί πειθαρχία και αντοχή, μια απόφαση που μεταμορφώνει ολόκληρη την ύπαρξη. Τι συμβαίνει, όμως, όταν μια δεκαεπτάχρονη [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Κοπεγχάγη, αρχές του 20ού αιώνα. Η Γερτρούδη (Nina Pens Rode), σύζυγος του επιφανούς μεγαλοδικηγόρου Γκούσταβ Κάνινγκ (Bendt Rothe), ανακοινώνει στον άντρα της την απόφασή της να χωρίσουν, καθώς νιώθει ότι δεν την αγαπά. Ακολουθεί η συνάντησή της με τον εραστή της, Έρλαντ Γιάνσον (Baard Owe), έναν νεαρό καλλιτέχνη της όπερας, στον οποίο [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η «Σπασμένη Φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη συνιστά μία από τις πιο ισχυρές και ολοκληρωμένες προτάσεις του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, επαναπροσδιορίζοντας το φιλμ νουάρ όχι ως απλό αισθητικό ιδίωμα, αλλά ως βιωμένη υπαρξιακή συνθήκη. Τοποθετημένη στη σημερινή Αθήνα, η ταινία παρακολουθεί τον Θωμά Αλεξόπουλο, έναν χρεωμένο μεσήλικα επιχειρηματία που παλεύει να ξεφύγει από [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή επιχειρεί να αφηγηθεί τη ζωή και τη θυσία του Ιωάννη Καποδίστρια, πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, μέσα από ένα έντονα πατριωτικό και θρησκευτικό πρίσμα. Εστιάζοντας στην περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης και στα πρώτα χρόνια του νεοσύστατου κράτους, το φιλμ φιλοδοξεί να παρουσιάσει τον Καποδίστρια ως εθνικό ήρωα [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Πικρό Ψωμί» του Γρηγόρη Γρηγορίου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πρώιμες ενσωματώσεις του νεορεαλισμού στον ελληνικό κινηματογράφο. Πρόκειται για ένα έργο που δεν περιορίζεται στην αφήγηση ενός οικογενειακού δράματος, αλλά διεκδικεί τον ρόλο ενός κοινωνικού ντοκουμέντου. Η ταινία, αξιοποιώντας τη λιτότητα της εικόνας και τη δραματουργική αυστηρότητα, αποτυπώνει όχι απλώς τη [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Καμία Άλλη Επιλογή» (2025) του Park Chan-wook αποτελεί μια σύγχρονη, πολιτισμικά μετατοπισμένη αλλά βαθύτατα πιστή αναβίωση του αντι-καπιταλιστικού παραμυθιού τρόμου που πρώτος έπλασε ο Donald E. Westlake στο μυθιστόρημα «The Ax» και αργότερα μετέγραψε στον κινηματογράφο ο Κώστας Γαβράς με το «Τσεκούρι» (2005). Η κορεατική εκδοχή υπερβαίνει τη διάσταση του απλού [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ταινία «Όνειρα», δεύτερο μέρος της «Τριλογίας του Όσλο» («Όνειρα» / «Αγάπη» / «Σεξ») του 61χρονου νορβηγού Dag Johan Haugerud, αποτελεί ένα λεπτοδουλεμένο πορτρέτο συναισθηματικής και καλλιτεχνικής ενηλικίωσης. Με αισθητικές αναφορές στον Éric Rohmer, αλλά και δραματουργικές συγγένειες με την «Τριλογία των Χρωμάτων» του Krzysztof Kieślowski, ο Haugerud υφαίνει ένα έργο που [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ρήση του άγγλου φιλοσόφου R.G. Collingwood -«Η ιστορία υπάρχει για την αυτογνωσία του ανθρώπου… η μόνη ένδειξη για το τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος είναι ό,τι έχει ήδη κάνει»- βρίσκει στο “Nuremberg” (2025) του James Vanderbilt μια σύγχρονη, ψυχολογικά φορτισμένη κινηματογραφική ενσάρκωση. Η ταινία, βασισμένη στο βιβλίο «The Nazi and [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Barry Lyndon» (1975) αποτελεί μια μοναδική τομή στην κινηματογραφική προσέγγιση της ιστορικής αφήγησης, υπερβαίνοντας τα όρια της παραδοσιακής βιογραφίας και της ιστορικής αναπαράστασης. Με καλλιτεχνική πειθαρχία και φιλοσοφική διορατικότητα, ο Stanley Kubrick δημιουργεί ένα έργο όπου η αισθητική τελειότητα συνυφαίνεται με τον στοχασμό πάνω στη φύση της Ιστορίας, της γνώσης και [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Ο Stanley Kubrick, με το «Paths of Glory» (1957), τοποθετείται ανάμεσα σε δύο αντίθετα άκρα της αντιπολεμικής αφήγησης: στον λυρικό ρεαλισμό του «All Quiet on the Western Front» (1930) του Lewis Milestone και στον σατιρικό παραλογισμό του «Catch-22» (1970) του Mike Nichols. Ο Kubrick δεν διαλέγει στρατόπεδο · συγχωνεύει τη συμπόνια του [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Υπάρχουν ταινίες που αφηγούνται ιστορίες, και υπάρχουν ταινίες που απλώς παρατηρούν τη ζωή να κυλά, αφήνοντας το βλέμμα να σταθεί πάνω στα πιο αθόρυβα φαινόμενα: ένα κύμα που σβήνει στην αποβάθρα, μια λάμπα που φωτίζει ένα δωμάτιο, ένα ρολόι που συνεχίζει να χτυπά μετά τον θάνατο του ιδιοκτήτη του. Το «Ταξίδι στο [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Αναμφίβολα, η «Άγρια Συμμορία» αποτελεί το «λυκόφως του γουέστερν» και συγχρόνως το magnum-opus του Sam Peckinpah. Πρόκειται για ένα από τα πιο ριζοσπαστικά και στοχαστικά έργα στην ιστορία του αμερικανικού κινηματογράφου, μια ταινία που επαναπροσδιορίζει το είδος ως μια βαθιά υπαρξιακή τραγωδία. Στους πυρήνες της δονούνται οι αιώνιες θεματικές της φθοράς, της [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η «Απιστία» (Trolösa, 2000) της Liv Ullmann, σε σενάριο του Ingmar Bergman, αποτελεί μία από τις πιο βαθιές και στοχαστικές απόπειρες του ευρωπαϊκού art-cinema να εξερευνήσει τη σχέση ανάμεσα στη μνήμη, την ενοχή και τη δημιουργία. Η ταινία δεν αφηγείται απλώς μια ιστορία μοιχείας · είναι μια αργή, σχεδόν τελετουργική κάθοδος στο [...]

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Ο Marcel Carné υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ποιητικού ρεαλισμού, ενός από τα πρώτα πρωτοποριακά ρεύματα της έβδομης τέχνης και άμεσου προδρόμου του μεταπολεμικού νεορεαλισμού. Σε αντίθεση με τη ντοκιμαντερίστικη λιτότητα και την προτίμηση των ιταλών σκηνοθετών των δεκαετιών του ’40 και του ’50 για γυρίσματα σε φυσικούς χώρους, οι [...]