10 Οκτ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Θωρηκτό Ποτέμκιν» (1925) του Sergei Eisenstein αποτελεί ένα από τα πλέον εμβληματικά έργα της παγκόσμιας κινηματογραφικής ιστορίας και μια κορυφαία στιγμή του βωβού κινηματογράφου. Δημιουργημένο στο πλαίσιο των εορτασμών για την επέτειο της επανάστασης του 1905, το φιλμ φέρει έντονα τα χαρακτηριστικά της προπαγάνδας · ωστόσο, η καλλιτεχνική του δύναμη, η [...]
07 Οκτ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το χιούμορ του Charlie Chaplin γεννιέται μέσα στο σλάπστικ, στη σωματική κωμωδία που κυριαρχούσε απόλυτα στην εποχή του βωβού κινηματογράφου -και όμως το ξεπερνά, το ανατρέπει, το μεταμορφώνει. Εκεί όπου η πλειονότητα των κωμωδιών της εποχής αναλωνόταν σε τυποποιημένες επαναλήψεις και αδιάφορες πλοκές, ο Chaplin επιβραδύνει τον καταιγιστικό ρυθμό της φάρσας και [...]
03 Οκτ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η λέξη «Νοσφεράτου» αντηχεί σαν ψίθυρος -σαν το κάλεσμα ενός πουλιού του θανάτου που διαπερνά τη σιωπή της νύχτας. Δεν είναι απλώς ένα όνομα · είναι ένας οιωνός, μια προειδοποίηση για κάτι αρχέγονο και αναπόφευκτο. Η κινηματογραφική μεταφορά του μύθου του Δράκουλα από τον F. W. Murnau δεν περιορίζεται σε μια απλή [...]
30 Σεπ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Εργαστήριο του Δόκτορα Καλιγκάρι» (Das Cabinet des Dr. Caligari, 1919) του Robert Wiene είναι το πλέον εμβληματικό ορόσημο του γερμανικού εξπρεσιονισμού και ένας από τους θεμέλιους λίθους της έβδομης τέχνης. Δεν οριοθετεί απλώς τη γέννηση του κινηματογραφικού τρόμου· εισάγει μια ριζοσπαστική οπτική γλώσσα, τόσο ισχυρή που γεννά το ίδιο της το [...]
26 Σεπ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η Μισαλλοδοξία (Intolerance: Love’s Struggle Throughout the Ages, 1916) του David Wark Griffith είναι ένα από τα πιο φιλόδοξα, τολμηρά και ριζοσπαστικά επιτεύγματα στην ιστορία του κινηματογράφου. Γεννημένη από την ανάγκη εξιλέωσης -απάντηση στις καυστικές επικρίσεις για τις ρατσιστικές νύξεις της προηγούμενης εμπορικής του επιτυχίας, The Birth of a Nation (1915)- μα [...]
14 Αυγ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Γυμνοί στον Ήλιο | Plein Soleil (1960) του René Clément Ο γάλλος σκηνοθέτης René Clément ήταν ο πρώτος που προσάρμοσε το μυθιστόρημα του 1955 της Patricia Highsmith «Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ», με τους Alain Delon και τον Maurice Ronet στους ρόλους των Ripley και Greenleaf αντίστοιχα. Γυρισμένο τη δεκαετία του ‘60 στην Ιταλία, πέρα […]

25 Ιουλ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Μια Θέση στον Ήλιο» (A Place in the Sun, 1951) του Τζορτζ Στίβενς δεν αποτελεί απλώς μια αριστουργηματική στιγμή του κλασικού χολιγουντιανού σινεμά, αλλά μια βαθιά, αμείλικτη ανατομία της αμερικανικής κοινωνικής πραγματικότητας. Βασισμένο στο εμβληματικό νατουραλιστικό μυθιστόρημα του Θίοντορ Ντράιζερ, «Αμερικανική Τραγωδία» (1925), το φιλμ μεταφέρει την πλοκή στη μεταπολεμική Αμερική [...]
25 Ιουλ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ταινία «Όσα Δεν Λέγονται» του Γκαμπριέλε Μουτσίνο αποτελεί μια χαρακτηριστική συνέχεια της κινηματογραφικής του πορείας, εστιάζοντας στις εύθραυστες ισορροπίες των ανθρώπινων σχέσεων και στην αποδόμηση της αστικής οικογένειας. Μέσα από ένα έντονα συναισθηματικό και συχνά εκρηκτικό αφήγημα, ο σκηνοθέτης επιχειρεί να διερευνήσει τις «σιωπές» που διαβρώνουν τις σχέσεις, αποκαλύπτοντας σταδιακά τις [...]
20 Ιουλ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ταινία Alice Doesn't Live Here Anymore του Martin Scorsese αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα έργα της πρώιμης φιλμογραφίας του, καθώς απομακρύνεται από τον ανδροκεντρικό και συχνά βίαιο κόσμο που χαρακτήρισε άλλες δημιουργίες του, για να εστιάσει στη γυναικεία εμπειρία και την καθημερινότητα της αμερικανικής επαρχίας. Συνδυάζοντας στοιχεία μελοδράματος, road movie [...]
18 Ιουλ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Pier Paolo Pasolini, Accattone (1961), δεν αποτελεί απλώς ένα εντυπωσιακό σκηνοθετικό ντεμπούτο, αλλά μια ριζοσπαστική τομή στην ιστορία του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Ενώ αντλεί εμφανώς από την παράδοση του ιταλικού νεορεαλισμού, ο Pasolini μετασχηματίζει αυτό το κινηματογραφικό ρεύμα σε κάτι βαθιά προσωπικό, ποιητικό και σχεδόν μεταφυσικό. Ο [...]
17 Ιουλ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το L’Age d’Or (1930) του Λουίς Μπουνιουέλ αποτελεί όχι απλώς μια συνέχεια του Un Chien Andalou (1929), αλλά μια ριζική κλιμάκωση της σουρεαλιστικής πρόκλησης. Αν η πρώτη ταινία λειτουργούσε ως μια εκρηκτική χειρονομία απέναντι στη λογική και τη γραμμική αφήγηση, εδώ ο Μπουνιουέλ προχωρά σε μια ολομέτωπη επίθεση εναντίον κάθε μορφής εξουσίας: [...]
15 Ιουλ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ταινία Αγκίρε, η Μάστιγα του Θεού του Werner Herzog αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς του σύγχρονου κινηματογράφου και ταυτόχρονα ένα έργο-ορόσημο που συνοψίζει με εντυπωσιακή σαφήνεια τις βασικές θεματικές και αισθητικές αναζητήσεις του δημιουργού. Παρότι εκκινεί ως μια ιστορική αφήγηση γύρω από την αποστολή ισπανών κονκισταδόρων στον Αμαζόνιο τον 16ο [...]
14 Ιουλ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Ο Βιμ Βέντερς, πλάι σε κορυφαίους συμπατριώτες του όπως ο Βέρνερ Χέρτσογκ και ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, σφράγισε το κίνημα του Νέου Γερμανικού Κινηματογράφου. Ωστόσο, ενώ στον Φασμπίντερ ο ανθρωπισμός παίρνει πιο σκληρές μορφές και στον Χέρτσογκ γίνεται υπαρξιακά αδυσώπητος, στον Βέντερς εμφανίζεται πιο ήπιος, στοχαστικός και ζεστός. Η ματιά του συνδέεται [...]
11 Ιουλ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η επαναθέαση μιας ταινίας όπως τα Φώτα της Πόλης (City Lights, 1931) δεν αποτελεί απλώς μια πράξη κινηματογραφικής νοσταλγίας, αλλά μια αναγκαία επιστροφή στις ρίζες της οπτικής αφήγησης. Στην ταινία συναντάμε για άλλη μια φορά τη διασημότερη περσόνα του Τσάρλι Τσάπλιν , τον «Αλήτη». Ο πολυαγαπημένος και διεθνώς αναγνωρίσιμος χαρακτήρας με το [...]
09 Ιουλ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Κατά τη διάρκεια ενός Σαββατοκύριακου στην εξοχή, η Λάουρα, φοιτήτρια στο Βερολίνο, επιβιώνει θαυματουργά από ένα τροχαίο ατύχημα. Σωματικά σχεδόν αλώβητη, δεν δείχνει καν λυπημένη για τον νεκρό φίλο της και κατά παράδοξο τρόπο δεν επικοινωνεί με την οικογένειά της. Αντίθετα, βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι της Μπέτυ, η οποία υπήρξε μάρτυρας του [...]
04 Ιουλ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν το ποδόσφαιρο απλώς ως παιχνίδι. Και υπήρξε ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι (1922-1975), που το αγάπησε σαν ποίημα. Ήταν ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής μέχρι το τραγικό τέλος της ζωή του, αλλά και φανατικός οπαδός της Μπολόνια. Για εκείνον, το γκολ δεν ήταν απλώς αριθμός ή στατιστική• ήταν στιγμή απόλυτης έκφρασης, ένας κεραυνός […]

03 Ιουλ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ο Φράνσις Φορντ Κόπολα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο μεταίχμιο. Έχοντας επιστρέψει από τα δαιδαλώδη γυρίσματα και τους κολοσσιαίους προϋπολογισμούς ταινιών όπως το «Apocalypse Now» και το «One from the Heart», ο δημιουργός επιχειρεί μια ριζική αναζωογόνηση. Στρέφεται στην Τάλσα της Οκλαχόμα και μεταφέρει διαδοχικά στη μεγάλη [...]
03 Ιουλ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου του Tennessee Williams «Λεωφορείον ο Πόθος» από τον Elia Kazan (1951) αποτελεί ένα από τα πλέον καθοριστικά έργα του αμερικανικού μεταπολεμικού κινηματογράφου. Η ταινία δεν συνιστά απλώς μια πιστή διασκευή ενός θεατρικού κειμένου, αλλά μια πολυεπίπεδη κινηματογραφική επανεγγραφή, όπου η δραματουργία του Broadway μετασχηματίζεται σε ένα [...]
28 Ιουν
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το ποδόσφαιρο έχει τη δύναμη να δημιουργεί αδελφικούς φίλους αλλά και ορκισμένους εχθρούς, να συγκινεί, να μαγεύει, να παθιάζει. Έχει τη δύναμη να καθηλώνει εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο και να γεννά ιστορίες, που όσοι τις παρακολούθησαν τις αφηγούνται για χρόνια. Το ποδόσφαιρο μπορεί να είναι το πιο ομαδικό, αλλά, ταυτόχρονα, [...]
23 Ιουν
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το 1950, ο John Huston επιστρέφει με ένα φιλμ-σταθμό στην ιστορία του αμερικανικού νουάρ: τη Ζούγκλα της Ασφάλτου, διασκευή του μυθιστορήματος του William R. Burnett. Εννέα χρόνια μετά το Γεράκι της Μάλτας, ο σκηνοθέτης που διαμόρφωσε τη γλώσσα του νουάρ απογυμνώνει το είδος από το μυστήριο και τον μυθοποιημένο, στιλιζαρισμένο ντετέκτιβ, χαρτογραφώντας [...]
21 Ιουν
0

Στην εισαγωγή (σσ. 13-16) ο συγγραφέας επιχειρεί μια σκιαγράφηση του φiλμ νουάρ. Δίνει, όχι τόσο έναν ορισμό, αλλά τα βασικά χαρακτηριστικά των ταινιών που μπορούν να ενταχθούν στην κατηγορία του φιλμ νουάρ. Τα στοιχεία που καθορίζουν το φιλμ νουάρ είναι ο τόνος, οι χαρακτήρες, το στιλ και τα θέματα. Ξεκαθαρίζει επίσης από την αρχή ότι […]

11 Ιουν
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Ο «Ανθρωποκυνηγός» είναι αναμφίβολα μία από τις πιο άβολες ταινίες για κατά συρροή δολοφόνους. Ίσως η καλύτερη. Ο Μάικλ Μαν ρίχνεται με ένταση και ταλέντο στα ιλιγγιώδη βάθη του high-tech θρίλερ. Η ταινία αυτή είναι κάτι παραπάνω από ένα αισθητικό μανιφέστο. Είναι μια συναρπαστική «παραδοξότητα». Ένα «απαγορευμένο σήμα». Ένα τηλεφώνημα αλλάζει τα [...]
05 Ιουν
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Ο αρχηγός της εγκληματολογικής αστυνομίας δολοφονεί την ερωμένη του, κόβοντάς της τον λαιμό την ώρα που κάνουν έρωτα. Το έγκλημα διαπράττεται με απόλυτη ψυχραιμία. Ο ίδιος αισθάνεται υπεράνω πάσης υποψίας. Αφήνει παντού ίχνη και αποδείξεις· δεν σβήνει τίποτα. Θέλει να προκαλέσει τη Δικαιοσύνη. Την ίδια μέρα λαμβάνει προαγωγή και αναλαμβάνει επικεφαλής της [...]
03 Ιουν
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Cría Cuervos» είναι μια βαθιά στοχαστική ταινία. Μιλά για την παιδική ηλικία ως χώρο τραύματος, φαντασίας και σιωπηλής κατανόησης. Ο Κάρλος Σάουρα τοποθετεί την ιστορία στα τελευταία χρόνια της δικτατορίας του Φράνκο. Όλα εξελίσσονται μέσα σε ένα αποπνικτικό σπίτι στη Μαδρίτη. Εκεί, τρία κορίτσια προσπαθούν να διαχειριστούν την απώλεια των γονιών [...]
01 Ιουν
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Η ταινία «Ετυμηγορία» σηματοδοτεί την επιστροφή του εβδομηνταεξάχρονου Τζιμ Σέρινταν στο προσκήνιο. Ο δημιουργός από το Δουβλίνο αποτελεί ζωντανή ιστορία του ιρλανδικού κινηματογράφου. Στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 απέκτησε μεγάλη φήμη στο θέατρο, κυρίως ως παραγωγός. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 έκανε ένα εντυπωσιακό πέρασμα στο σινεμά. Το σκηνοθετικό [...]
01 Ιουν
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Το «Ψυχώ» (1960) του Άλφρεντ Χίτσκοκ δεν είναι απλώς μια επιτυχημένη ταινία τρόμου. Είναι ένα έργο-τομή. Ανατρέπει τα όρια της κινηματογραφικής αφήγησης και της αισθητικής. Ο Χίτσκοκ, στο απόγειο της καριέρας του, σπάει συνειδητά τις φόρμες του Χόλιγουντ. Επιλέγει τη ρήξη. Το αποτέλεσμα σοκάρει την εποχή του και επαναπροσδιορίζει, μέχρι σήμερα, την [...]
09 Απρ
0

Συντάκτης: Σταύρος Γανωτής Ο Γιώργος Ξανθάκης δεν στολίζει μόνο τις σελίδες του filmy με τις κριτικές του, αλλά είναι κι ένας άνθρωπος που ιστοριοποιεί τη λατρεία του πάνω στην έβδομη τέχνη. Συγγραφέας του “CINEπιλογές: 100 κρυμμένα κινηματογραφικά διαμάντια”, τώρα ήρθε να μας δώσει έναν ολοκληρωμένο οδηγό πάνω σε ένα είδος που στοιχειώνει διαχρονικά τον κινηματογράφο: […]

23 Φεβ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Παρότι η Ιταλία αποτελεί κοινοβουλευτική δημοκρατία και ο πρόεδρός της περιορίζεται σε έναν θεσμικά εγγυητικό ρόλο, το σύνταγμα του αναγνωρίζει καθοριστικές αρμοδιότητες: επικυρώνει νόμους, διαλύει το κοινοβούλιο, απονέμει χάρη και διορίζει ανώτατους αξιωματούχους. Η ταινία «La Grazia» επιλέγει να εκκινήσει με αυτήν ακριβώς την τυπική απαρίθμηση, τοποθετώντας εξαρχής το βάρος της εξουσίας [...]
22 Φεβ
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Οι μονές «κλαουσούρας» αποτελούν μία από τις πιο ριζικές μορφές αφιέρωσης στη θρησκευτική ζωή: αυστηρή απομόνωση, σιωπή, προσευχή, πλήρης αποκοπή από τον κόσμο. Δεν πρόκειται για μια ρομαντική ιδέα αλλά για μια συνειδητή επιλογή που απαιτεί πειθαρχία και αντοχή, μια απόφαση που μεταμορφώνει ολόκληρη την ύπαρξη. Τι συμβαίνει, όμως, όταν μια δεκαεπτάχρονη [...]
07 Ιαν
0

Συντάκτης: Γιώργος Ξανθάκης Κοπεγχάγη, αρχές του 20ού αιώνα. Η Γερτρούδη (Nina Pens Rode), σύζυγος του επιφανούς μεγαλοδικηγόρου Γκούσταβ Κάνινγκ (Bendt Rothe), ανακοινώνει στον άντρα της την απόφασή της να χωρίσουν, καθώς νιώθει ότι δεν την αγαπά. Ακολουθεί η συνάντησή της με τον εραστή της, Έρλαντ Γιάνσον (Baard Owe), έναν νεαρό καλλιτέχνη της όπερας, στον οποίο [...]