Οι υποσχέσεις της Πόλης των Ανέμων για περιπέτειες και δόξα θαμπώνουν την επίδοξη τραγουδίστρια Ρόξι Χαρτ, της οποίας ίνδαλμα είναι η μεγάλη ντίβα του βαριετέ, Βέλμα Κέλι. Σύντομα, τόσο η καθιερωμένη σταρ, όσο και η ανερχόμενη στάρλετ καταλήγουν στη φυλακή, με διαφορετικές κατηγορίες για φόνο η καθεμιά. Τα όνειρα της Ρόξι αρχίζουν να πραγματοποιούνται όταν αναλαμβάνει την υπεράσπισή της ο διάσημος, γοητευτικός κι επιδέξιος δικηγόρος Μπίλι Φλιν.

Σκηνοθεσία:

Rob Marshall

Κύριοι Ρόλοι:

Renee Zellweger … Roxanne ‘Roxie’ Hart

Richard Gere … William ‘Billy’ Flynn

Catherine Zeta-Jones … Velma Kelly

Queen Latifah … ‘Mama’ Morton

John C. Reilly … Amos Hart

Christine Baranski … Mary Sunshine

Taye Diggs … ο κομπέρ

Colm Feore … Martin Harrison

Lucy Liu … Kitty ‘Go To Hell Kitty’ Baxter

Dominic West … Fred Casely

Mya … Mona

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Bill Condon

Παραγωγή: Martin Richards

Φωτογραφία: Dion Beebe

Μοντάζ: Martin Walsh

Σκηνικά: John Myhre

Κοστούμια: Colleen Atwood

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Chicago

Ελληνικός Τίτλος: Σικάγο

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Chicago (1927)

Roxie Hart (1942)

Σεναριακή Πηγή

  • Θεατρικό: Chicago της Maurine Dallas Watkins.
  • Θεατρικό: Chicago των Bob Fosse, Fred Ebb.

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ καλύτερης ταινίας, δεύτερου γυναικείου ρόλου (Catherine Zeta-Jones), μοντάζ, σκηνικών, κοστουμιών και ήχου. Υποψήφιο για σκηνοθεσία, πρώτο γυναικείο ρόλο (Renee Zellweger), δεύτερο αντρικό ρόλο (John C. Reilly), δεύτερο γυναικείο ρόλο (Queen Latifah), διασκευασμένο σενάριο, φωτογραφία και τραγούδι (I Move On).
  • Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας (κωμωδία/μιούζικαλ), πρώτου αντρικού ρόλου (Richard Gere) και πρώτου γυναικείου ρόλου (Renee Zellweger) στην ίδια κατηγορία. Υποψήφιο για σκηνοθεσία, πρώτο γυναικείο ρόλο (Catherine Zeta-Jones) σε κωμωδία/μιούζικαλ, δεύτερο αντρικό ρόλο (John C. Reilly), δεύτερο γυναικείο ρόλο (Queen Latifah) και σενάριο.
  • Βραβείο Bafta δεύτερου γυναικείου ρόλου (Catherine Zeta-Jones) και ήχου. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, πρώτο γυναικείο ρόλο (Renee Zellweger), δεύτερο γυναικείο ρόλο (Queen Latifah), μουσική, φωτογραφία, μοντάζ, σκηνικά, κοστούμια και μακιγιάζ/κομμώσεις.
  • Καλύτερη ταινία από την Ένωση Παραγωγών Αμερικής.

Παραλειπόμενα

  • Η ιστορία του Σικάγο ξεκινά το 1926, οπότε και δημοσιεύθηκε το θεατρικό κείμενο The Brave Little Woman. Το αμέσως επόμενο έτος έγινε ταινία από τον Φρανκ Άρσον, ενώ το 1942 ανάχθηκε σε επιτυχία από τον Γουίλιαμ Γουέλμαν ως Roxie Heart. Το σημαντικότερο όμως βήμα έγινε από τον Μπομπ Φόζε, που το ανέβασε στο Μπρόντγουεϊ σαν μιούζικαλ το 1975, δημιουργώντας ένα από τα μεγαλύτερα σουξέ του είδους.
  • Ντεμπούτο στο σινεμά για τον θεατρικό σκηνοθέτη Rob Marshall, που ανάλαβε και τις χορογραφίες.
  • Ο Bob Fosse ετοίμαζε να κάνει ταινία το θεατρικό που σκηνοθέτησε, αλλά δεν το έκανε ποτέ μέχρι και τον θάνατο του το 1987. Οι ηθοποιοί που είχαν προλάβει να εμπλακούν ήταν οι: Goldie Hawn, Liza Minnelli και Frank Sinatra.
  • Μαζί με το Moulin Rouge! της προηγούμενης χρονιάς, το φιλμ αναθέρμανε το είδος του κινηματογραφικού μιούζικαλ, όπου είχε πλέον ατονίσει. Ήταν και το πρώτο μιούζικαλ μετά το 1968 και το Όλιβερ που πήρε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας.
  • Ο Richard Gere έκανε τρεις μήνες μαθήματα κλακετών, για μια σκηνή που γυρίστηκε μέσα σε μισή ημέρα.
  • Αρχικά το φιλμ προορίζονταν να το αναλάβει ο Nicholas Hytner, με Ρόξι τη Charlize Theron. Όταν όμως πήρε τα ηνία ο Marshall, ανάγκασε την Theron να περάσει κανονικά από οντισιόν, όπου κι έχασε τον ρόλο.
  • Η Kathy Bates ήταν η αρχική επιλογή του σκηνοθέτη για τη Μάμα, αλλά ήταν απασχολημένη.
  • Ο ρόλος του Μπίλι Φλιν προσφέρθηκε επίμονα στον John Travolta, αλλά εκείνος αρνούνταν πεισματικά.
  • Στα υπόψιν για διάφορους ρόλους έμειναν οι: Madonna (για τη Βέλμα), Goldie Hawn, Kathy Bates, Rosie O’Donnell, Nicole Kidman, Gwyneth Paltrow, Kristin Chenoweth, Cameron Diaz, Whoopi Goldberg, Britney Spears, Toni Collette, Winona Ryder και Marisa Tomei. Η Alicia Silverstone πέρασε ανεπιτυχώς οντισιόν για τη Ρόξι.
  • Ο Rob Marshall ήθελε τον Keanu Reeves ως Έιμος.
  • Σε κάποιο σημείο, τόσο ο Michael Jackson όσο και ο Prince ήταν στα υπόψιν για Μπίλι Φλιν.
  • Πέρα από τις καλές κριτικές και τα βραβεία, η ταινία τα πήγε πολύ καλά και στα ταμεία. Με κόστος 45 εκατομμύρια δολάρια, έβγαλε 306,8. Έγινε έτσι το εμπορικότερο μιούζικαλ, μέχρι που βγήκε το Mamma Mia!

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ένα είναι το αυθεντικό τραγούδι στην ταινία, αφού όλα τα υπόλοιπα προέρχονται από το μιούζικαλ, σε μουσική John Kander και στοίχους Fred Ebb. Πρόκειται για το I Move On (Zellweger και Zeta-Jones). Σε σινγκλ όμως βγήκε το Love Is a Crime (Anastacia), όπου δεν ακούγεται στο φιλμ. Από τα παλιότερα, νέα καριέρα έκαναν τα: Overture/And All that Jazz (Zeta-Jones), When You’re Good to Mama (Queen Latifah), Mister Cellophane (Reilly), Razzle Dazzle (Gere) και Cell Block Tango (Zeta-Jones και άλλοι).
  • Ο Danny Elfman πρόσθεσε δύο αυθεντικά ινστρουμένταλ θέματα, ενώ ήταν και παραγωγός του σάουντρακ.
  • Το τραγούδι Class υπήρχε και στην ταινία, αλλά κόπηκε στο μοντάζ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 5/1/2009

Ο Ρομπ Μάρσαλ, έχοντας εμπειρία μόνο από σανίδι, χρησιμοποιεί ως τρικ την ενσωμάτωση των μουσικοχορευτικών νούμερων από το θεατρικό μιούζικαλ σαν φαντασιώσεις της Ρόξι, κάτι που λειτουργεί καταλυτικά στην ανάλυση της «μισότρελης» ηρωίδας. Εδώ όμως εξαντλείται η σεναριακή έμπνευση. Λόγω της -καλής- πληθώρας χορευτικών-τραγουδιστικών σεκάνς, οι υπόλοιποι χαρακτήρες φαντάζουν σκιώδεις μπροστά στη Ρόξι και παρουσιάζονται σαν καρικατούρες. Ο χαρακτήρας -π.χ.- της Βέλμα (έκπληξη και χρυσή στα Όσκαρ η ερμηνεία της Ζέτα-Τζόουνς) υποβιβάζεται σεναριακά, ενώ είναι πανταχού παρούσα στην ταινία. Μέτριες ερμηνείες από την υπερεκτιμημένη Ρενέ Ζελβέγκερ και τον γερασμένο Ρίτσαρντ Γκιρ, καλή η Κουίν Λατίφα (ταιριαστή Big Mamma) και εκπληκτικός ο Τζον Σ. Ράιλι στον ρόλο του μοιραίου συζύγου. Πέντε Όσκαρ, αλλά υπερβολικό αυτό που αφορά την καλύτερη ταινία, ενώ αν υπήρχε αντίστοιχο χορογραφίας θα το κέρδιζε περπατώντας. Γενικά όμως είναι ένα ολοκληρωμένο θέαμα, που τα υπέροχα τραγούδια και το ειρωνικό χιούμορ δεν το αφήνουν να πέσει κάτω από το να χαρακτηριστεί συνολικά ως μια καλή ταινία.

Βαθμολογία:

0: Κακή ? | 1: Μέτρια ? | 2: Ενδιαφέρουσα ? | 3: Καλή ? | 4: Πολύ Καλή ⭐ | 5: Αριστούργημα ?

>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 17 || Επισκέψεις Βδομάδας: 2

Γκαλερι φωτογραφιων

31 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.