O Franky Four Fingers, γνωστός κλέφτης διαμαντιών, ολοκληρώνει στο Λονδίνο τα πάρε-δώσε για το τελευταίο του απόκτημα. Δυστυχώς, κάνει το μοιραίο λάθος: πέφτει στην παγίδα του σκοτώστρα, Boris The Blade. Στο μεταξύ, ο Τurkish και ο Τommy, δύο συνέταιροι στο… ανοργάνωτο έγκλημα, θέλουν να πιάσουν την καλή με έναν στημένο πυγμαχικό αγώνα. Λίγο πριν τον αγώνα, μένουν χωρίς παίκτη. Υπαίτιος, ο One-Punch Mickey, ιρλανδός τσιγγάνος που με μια μπουνιά μπορεί να σε στείλει στον άλλο κόσμο. Όταν τελικά ο Mickey δέχεται να παίξει εκείνος στον αγώνα, νομίζουν ότι το πρόβλημά τους λύθηκε, η περιπέτεια, όμως μόλις τώρα αρχίζει.

Σκηνοθεσία:

Guy Ritchie

Κύριοι Ρόλοι:

Benicio Del Toro … Franky Four Fingers

Brad Pitt … Mickey O’Neil

Stephen Graham … Tommy

Jason Statham … Turkish

Rade Serbedzija … Boris ‘The Blade’ Yurinov

Vinnie Jones … Bullet-Tooth Tony

Alan Ford … ‘Brick Top’ Pulford

Robbie Gee … Vinny

Lennie James … Sol

Ade … Tyrone

Dennis Farina … Abraham ‘Cousin Avi’ Denovitz

Adam Fogerty … Gorgeous George

Jason Flemyng … Darren

Goldie … Bad Boy Lincoln

Ewen Bremner … Mullet

Dave Legeno … John

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Guy Ritchie

Παραγωγή: Matthew Vaughn

Μουσική: John Murphy

Φωτογραφία: Tim Maurice-Jones

Μοντάζ: Jon Harris

Σκηνικά: Hugo Luczyc-Wyhowski

Κοστούμια: Verity Hawkes

Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.

Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Snatch
  • Ελληνικός Τίτλος: Η Αρπαχτή
  • Εναλλακτικός Τίτλος: snatch.

Παραλειπόμενα

  • Ο Brad Pitt προσέγγισε μόνος του και με πάθος τον Guy Ritchie, όντας φαν του Δύο Καπνισμένες Κάνες, ζητώντας του κάποιον ρόλο. Ήταν όμως διστακτικός για τον ρόλο του μποξέρ, μια και είχε μόλις ολοκληρώσει το Fight Club. Ήταν όμως και ο μόνος που βολεύονταν με την κακή του προσφορά στα λονδρέζικα. Μια διαφορετική όμως εκδοχή θέλει τον σκηνοθέτη να έγραψε τον Μίκι ειδικά για τον Pitt, ώστε να μπορέσει να συμμετάσχει.
  • Ο ρόλος του Μπρικ Τοπ προσφέρθηκε αρχικά στον Sean Connery. Του σερ τού άρεσε το σενάριο, αλλά ήθελε πρώτα να δει τις Δύο Καπνισμένες Κάνες. Όταν τις είδε, είπε ότι ήταν μια καλή ταινία, αλλά ότι δεν θα ήταν σε θέση να ικανοποιήσουν τα αιτήματα του.
  • Ο Ritchie είχε δηλώσει πως χρειάστηκε να πληρώσουν 1 εκατομμύριο δολάριο για τα δικαιώματα του Lucky Star της Madonna. Στα τέλη του 2000, οι δύο τους βρέθηκαν παντρεμένοι.
  • Η λέξη fuck ακούγεται 163 φορές.
  • Το 2017 βγήκε στην πλατφόρμα του Crackle η σειρά Snatch, βασισμένη στην ταινία. Η δημιουργία του Alex De Rakoff κράτησε για δύο σαιζόν.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 10/1/2009

Χαοτικό σε αφήγηση, φίσκα στους σταρ, κωμικό ανά περίσταση. Μια ταινία που υπό κανονικές συνθήκες (αν δεν τον ξέραμε δηλαδή…) θα πίστευα πως ο σκηνοθέτης της είτε έχασε τον έλεγχο, είτε απλά ήθελε να διασκεδάσει το κοινό του με τη συνεχή παρέλαση τρελαμένων ηρώων και καταστάσεων (βάζοντας όμως λίγο νερό στο κρασί του σε σχέση με τις Δυο Καπνιστές Κάνες). Το μοντάζ είναι ταχύτατο, κανένας χαρακτήρας δεν αναλύεται, ο μικρόκοσμος που παρουσιάζεται να εξουσιάζει τους δρόμους είναι ειλικρινά «από άλλον πλανήτη» (κάτι συχνά πολύ κοντά στην πραγματικότητα, απλά όχι σε τέτοιο μαζικό βαθμό), και οι διάλογοι προκλητικοί χωρίς συνέπεια σεναρίου, που αρχίζει να ξεκαθαρίζει μόλις από το μισό κι έπειτα. Σε όλο αυτό το δημιουργικό «αλλού για αλλού» ξεχωρίζει ο Μπραντ Πιτ σε έναν μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο, σατιρίζοντας εαυτόν από το «Fight Club». Περισσότερο όμως το καστ μοιάζει να συμμετέχει εν είδει φιλικής συμμετοχής.

Κάποιοι μπορεί να το θεωρήσουν ιδιαίτερα εποικοδομητικό, αλλά μάλλον ανήκει σε ένα συγκεκριμένο κοινό χωρίς υψηλές απαιτήσεις, που θέλει απλά να περάσει ευχάριστα λίγη από την ώρα του. Ως προς αυτό, βάζει κάτω ένα κάρο επερχόμενες απομιμήσεις του, αφού τουλάχιστον έχει αυθεντικότητα στην cult τρέλα του, αλλά είναι πολύ μακριά από Τζάρμους και Ταραντίνο, η μίξη των οποίων γέννησε το συγκεκριμένο σινεμά.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

18 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.