
Το Άλογο του Πολέμου
- War Horse
- Warhorse
- 2011
- ΗΠΑ
- Αγγλικά
- Δραματική, Έπος, Εποχής, Περιπέτεια, Πολεμική
- 19 Ιανουαρίου 2012
Η ιστορία του Άλμπερτ και του αγαπημένου του αλόγου, Τζόι, μας οδηγεί σε μια φάρμα λίγο πριν ξεσπάσει ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο Τζόι πωλείται στο βρετανικό ιππικό από τον πατέρα του Άλμπερτ κι από εκεί βρίσκεται στις πρώτες γραμμές του μετώπου. Με έναν μαγικό τρόπο, ο Τζόι επηρεάζει τις ζωές των ανθρώπων που συναντά, ενώ ο Άλμπερτ μην μπορώντας να ξεχάσει τον φίλο του, εγκαταλείπει το σπίτι του και κατατάσσεται στον στρατό, προκειμένου να τον ξαναβρεί.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Jeremy Irvine … Albert Narracott
Tom Hiddleston … λοχαγός James Nicholls
Benedict Cumberbatch … ταγματάρχης Jamie Stewart
Emily Watson … Rose Narracott
Peter Mullan … Ted Narracott
Niels Arestrup … ο παππούς
David Thewlis … Lyons
Celine Buckens … Emilie
Toby Kebbell … Colin
Patrick Kennedy … υπολοχαγός Charlie Waverly
David Kross … Gunther Schroder
Robert Emms … David Lyons
Eddie Marsan … λοχίας Fry
Nicolas Bro … Friedrich Hengelmann
Rainer Bock … Brandt
Hinnerk Schonemann … Peter
Geoff Bell … λοχίας Sam Perkins
Pip Torrens … ταγματάρχης Tompkins
Liam Cunningham … στρατιωτικός γιατρός
Gerard McSorley … δημοπράτης
Philippe Nahon … δημοπράτης
Julian Wadham … λοχαγός
David Dencik … αξιωματικός
Johnny Harris … αξιωματικός
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Lee Hall, Richard Curtis
Παραγωγή: Kathleen Kennedy, Steven Spielberg
Μουσική: John Williams
Φωτογραφία: Janusz Kaminski
Μοντάζ: Michael Kahn
Σκηνικά: Rick Carter
Κοστούμια: Joanna Johnston
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: War Horse
- Ελληνικός Τίτλος: Το Άλογο του Πολέμου
- Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Warhorse
Σεναριακή Πηγή
- Μυθιστόρημα: War Horse του Michael Morpurgo.
- Θεατρικό: War Horse του Nick Stafford.
Κύριες Διακρίσεις
- Υποψήφιο για Όσκαρ καλύτερης ταινίας, μουσικής, φωτογραφίας, σκηνικών, ήχου και ηχητικών εφέ.
- Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας (δράμα) και μουσικής.
- Υποψήφιο για Bafta μουσικής, φωτογραφίας, σκηνικών, ήχου και ειδικών εφέ.
Παραλειπόμενα
- Ο Steven Spielberg αποφάσισε να γυρίσει την ταινία αφού είδε τη θεατρική μεταφορά του βιβλίου στο Λονδίνο, τον Φεβρουάριο του 2010. Η παράσταση τον συγκίνησε τόσο ώστε μετά το τέλος της συναντήθηκε με τους συντελεστές και τους είπε ότι είχε κλάψει.
- Τα κινηματογραφικά δικαιώματα του βιβλίου του Michael Morpurgo είχαν αποκτηθεί από την DreamWorks ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009, πριν ο Spielberg δει τη θεατρική παράσταση. Η Kathleen Kennedy ήταν από εκείνους που του είχαν επιστήσει την προσοχή στο υλικό.
- Το σενάριο ξεκίνησε από τον Lee Hall και στη συνέχεια ο Richard Curtis ανέλαβε εκτεταμένες επανεγγραφές. Ο Curtis διάβασε το μυθιστόρημα στη 14χρονη κόρη του για να διαπιστώσει αν η ιστορία λειτουργούσε εξίσου δυνατά εκτός θεάτρου -δυσκολεύτηκε μάλιστα να της διαβάσει τις τελευταίες σελίδες λόγω της συγκίνησής του.
- Ο Spielberg ήθελε αρχικά να αφηγηθεί την ιστορία όσο γινόταν περισσότερο μέσα από την οπτική του Τζόι, όπως στο μυθιστόρημα. Τελικά όμως υιοθετήθηκε η τριτοπρόσωπη προσέγγιση της θεατρικής εκδοχής, ώστε ο θεατής να μπορεί να ταυτιστεί με διαφορετικούς χαρακτήρες.
- Ο Eddie Redmayne φημολογούνταν ότι θα αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά αυτός εντέλει πήγε στον Jeremy Irvine, που έκανε εδώ το ντεμπούτο του.
- Ο Jeremy Irvine επιλέχθηκε ανάμεσα σε εκατοντάδες υποψηφίους, παρότι ήταν σχεδόν άγνωστος και δεν είχε προηγούμενη κινηματογραφική εμπειρία. Πέρασε περίπου δύο μήνες σε οντισιόν, δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα, και η τελική δοκιμή του ήταν ένα ψεύτικο απόσπασμα σεναρίου όπου ο Άλμπερτ έλεγε στον Τζόι ότι ο Spielberg ήθελε να τον υποδυθεί.
- Πριν πάρει τον ρόλο, ο Irvine δεν είχε ουσιαστικά εμπειρία με άλογα. Για την προετοιμασία του έκανε εντατική ιππασία και γυμναστική, αποκτώντας περίπου 6,5 κιλά μυϊκής μάζας.
- Δεν υπήρχε ένα μόνο άλογο που έπαιζε τον Τζόι: χρησιμοποιήθηκαν 14 διαφορετικά άλογα -οκτώ για τον ενήλικο Τζόι, τέσσερα για την ηλικία του νεαρού αλόγου και δύο για το πουλάρι. Τέσσερα ακόμη χρησιμοποιήθηκαν για τον Τόπθορν. Το βασικό άλογο που υποδυόταν τον ενήλικο Τζόι ήταν ο Finder, ο οποίος είχε εμφανιστεί και στο Μεγάλο Φαβορί (2003). Ο εκπαιδευτής Bobby Lovgren, που είχε δουλέψει και στην προηγούμενη ταινία, τον είχε αγοράσει και τον έφερε ειδικά στην Αγγλία για το φιλμ.
- Η εκπαίδευση των αλόγων για την ταινία είχε στη διάθεσή της μόλις τρεις μήνες πριν από την έναρξη των γυρισμάτων. Σε ορισμένες σκηνές χρησιμοποιήθηκαν μέχρι και 280 άλογα, ενώ συνολικά συμμετείχαν περίπου 300 στην παραγωγή.
- Τα άλογα είχαν δική τους ομάδα μακιγιάζ και ειδικούς που έβαφαν το τρίχωμα και πρόσθεταν ξανά τα χαρακτηριστικά σημάδια τους, ώστε ο ίδιος Τζόι να φαίνεται συνεπής από πλάνο σε πλάνο, παρά την εναλλαγή των ζώων.
- Στη σκηνή όπου ο Τζόι μπλέκεται στα συρματοπλέγματα χρησιμοποιήθηκε λαστιχένιο, ακίνδυνο σύρμα. Σε τμήματα της σκηνής αντικαταστάθηκε το πραγματικό άλογο από animatronic ομοίωμα, ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο.
- Τα γυρίσματα διήρκεσαν 63 ημέρες και χρειάστηκαν περίπου 5.800 κομπάρσοι και συνεργείο περίπου 750 ανθρώπων. Για τις σκηνές των χαρακωμάτων κατασκευάστηκαν περισσότερα από 228 μέτρα χαρακωμάτων.
- Οι συνθήκες των γυρισμάτων στη Βρετανία ήταν τόσο αντίξοες, ώστε ο Jeremy Irvine έπαθε “πόδι των χαρακωμάτων” (ένα είδος κρυοπαγήματος) από την πολύωρη παραμονή σε κρύο και νερό κατά τη διάρκεια των σκηνών της μάχης του Σομ. Ο ίδιος ο Spielberg έπεσε επίσης σε μια τρύπα που είχε ανοιχτεί για τα εκρηκτικά των γυρισμάτων.
- Για να αποδώσει τις διαφορετικές εθνικότητες των χαρακτήρων, ο Spielberg επέλεξε ευρωπαϊκό καστ: βρετανοί, γάλλοι και γερμανοί ηθοποιοί υποδύονται κατά κανόνα χαρακτήρες της αντίστοιχης εθνικότητάς τους.
- Σύμφωνα με τον ίδιο τον Spielberg, δεν υπάρχουν πουθενά εφέ στην ταινία. Χρησιμοποιήθηκαν μονάχα σε τρεις λήψεις και για τρία δεύτερα, απλά για την ασφάλεια των ζώων. Όπως ο ίδιος δήλωσε ήταν περήφανος που όσα βλέπουμε επί της οθόνης είναι αληθινά.
- Πρώτη ταινία του Spielberg που μονταρίστηκε ψηφιακά. Μέχρι εδώ, παρέμενε παραδοσιακός σε αυτό τον τομέα και συγκεκριμένα στην επονομαζόμενη Moviola.
- Ο φωτογράφος Janusz Kaminski φανέρωσε ότι είχε ως πρότυπο για τα εξωτερικά γυρίσματα το Η Αιχμάλωτη της Ερήμου του John Ford.
- Το φιλμ κόστισε 70 εκατομμύρια δολάρια, αλλά πέτυχε να εισπράξει 177,6.
Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος
Έκδοση Κειμένου: 2/9/2012
Στην ταινία του «Munich», ο Στίβεν Σπίλμπεργκ μάς έδειξε ότι μπορεί να αφηγηθεί ένα δράμα με την ψυχραιμία ενός κοινωνιολόγου. Άραγε, μεγαλώνοντας αφήνει πίσω του τα μελό τρικ ή απλά έχασε το ταλέντο του; Στην παρούσα περίπτωση (όπως με το «Saving Private Ryan»), επιχειρεί να κάνει ένα πολεμικό έπος που βασίζεται αφενός στη φιλία ενός νέου με το άλογο του, αφετέρου στην απότιση φόρου τιμής στα ίδια τα άλογα που συμμερίστηκαν όλες τις εποποιίες (και βάσανα) των ανθρώπων μέσα στην ιστορία. Άλλωστε, το άλογο είναι ο πρωταγωνιστής, με τον ήρωα να λείπει από πολλές φάσεις. Με έναν μάλλον βραδύ ρυθμό, τον ρυθμό μιας μεγάλης αφήγησης, και με εκπληκτική φωτογραφία πανοραμικών τοπίων και καταστάσεων από τον μόνιμο συνεργάτη του σκηνοθέτη, Γιάνους Καμίνσκι, η ιστορία προχωρεί αποσπασματικά, ως ενότητες, και η πονηρά στημένη σκηνή στο τέλος δεν ανεβάζει ιδιαίτερα τη συγκίνηση όπως στόχευε. Στο «Barry Lyndon», π.χ., του Κιούμπρικ, έχουμε μια ανάλογη βραδύτητα κι αποσπασματικότητα, αλλά η ανάλυση του χαρακτήρα του ήρωα κρατούσε συμπαγές το υλικό. Στο σύνολό του το φιλμ είναι χάρμα οφθαλμών, αξίζει να το δεις, αρκετές φορές σε απορροφά αλλά ποτέ δεν σε απογειώνει.
Βαθμολογία:
![]()
![]()

Κριτικός: 

