Αρχές του 18ου αιώνα. Η Αγγλία βρίσκεται σε πόλεμο με τους Γάλλους. Παρόλα αυτά, οι αγώνες πάπιας και η κατανάλωση ανανά βρίσκονται στο απόγειό τους. Η φιλάσθενη βασίλισσα Αν βρίσκεται στον θρόνο, και η στενή της φίλη λαίδη Σάρα κυβερνά τη χώρα στη θέση της, ενώ ταυτόχρονα φροντίζει για την υγεία της Αν και το απρόβλεπτο ταμπεραμέντο της. Όταν μια νέα υπηρέτρια, η Άμπιγκεϊλ, φτάνει, η γοητεία της την κάνει αμέσως αγαπητή στη Σάρα. Η Σάρα την παίρνει υπό την προστασία της και η Άμπιγκεϊλ βρίσκει μια ευκαιρία να επιστρέψει στις αριστοκρατικές της ρίζες. Καθώς οι τακτικές του πολέμου καταναλώνουν όλο τον χρόνο της Σάρα, η Άμπιγκεϊλ παίρνει τη θέση της ως η συντροφιά της βασίλισσας. Η φιλία τους της δίνει την ευκαιρία να κάνει πραγματικότητα τις φιλοδοξίες της και δεν θα αφήσει καμία γυναίκα, καμία πολιτική και κανένα κουνέλι να σταθούν εμπόδιο στο δρόμο της…

Σκηνοθεσία:

Γιώργος Λάνθιμος

Κύριοι Ρόλοι:

Olivia Colman … βασίλισσα Anne

Emma Stone … Abigail Hill

Rachel Weisz … δούκισσα Sarah Churchill-Marlborough

Nicholas Hoult … κόμης Robert Harley

Joe Alwyn … Samuel Masham

Mark Gatiss … δούκας John Churchill-Marlborough

James Smith … κόμης Sidney Godolphin

Jenny Rainsford … Mae

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Deborah Davis, Tony McNamara

Παραγωγή: Γιώργος Λάνθιμος, Ceci Dempsey, Ed Guiney, Lee Magiday

Φωτογραφία: Robbie Ryan

Μοντάζ: Γιώργος Μαυροψαρίδης

Σκηνικά: Fiona Crombie

Κοστούμια: Sandy Powell

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Favourite

Ελληνικός Τίτλος: Η Ευνοούμενη

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου (Olivia Colman). Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, δεύτερο γυναικείο ρόλο (Emma Stone και Rachel Weisz), αυθεντικό σενάριο, φωτογραφία, μοντάζ, σκηνικά και κοστούμια.
  • Χρυσή Σφαίρα πρώτου γυναικείου ρόλου (Olivia Colman) σε κωμωδία/μιούζικαλ. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία (κωμωδία/μιούζικαλ), δεύτερο γυναικείο ρόλο (Emma Stone και Rachel Weisz) και σενάριο.
  • Βραβείο Bafta καλύτερης βρετανικής ταινίας, πρώτου γυναικείου ρόλου (Olivia Colman), δεύτερου γυναικείου ρόλου (Rachel Weisz), σεναρίου, σκηνικών, κοστουμιών και μακιγιάζ/κομμώσεων. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, δεύτερο γυναικείο ρόλο (Emma Stone), φωτογραφία και μοντάζ.
  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βενετίας. Μεγάλο βραβείο επιτροπής και βραβείο γυναικείας ερμηνείας (Olivia Colman).
  • Βραβείο καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, γυναικείας ερμηνείας (Olivia Colman), καλύτερης κωμωδίας, φωτογραφίας, μοντάζ, κοστουμιών και μακιγιάζ/κομμώσεων στα Ευρωπαϊκά Βραβεία.

Παραλειπόμενα

  • Η πρώτη ταινία του Λάνθιμου στην οποία το σενάριο δεν υπογράφεται ούτε από τον ίδιο, ούτε από τον Ευθύμη Φιλίππου.
  • Η Rachel Weisz αντικατέστησε την Kate Winslet.
  • Το αρχικό σενάριο της Deborah Davis είχε γραφτεί από το 1998. Αυτό έφτασε άμεσα στα χέρια του παραγωγού Ceci Dempsey, που όμως δεν είχε την κατάλληλη χρηματοδότηση για να το κάνει ταινία. Μία δεκαετία μετά, το σενάριο κατέληξε στον παραγωγό Ed Guiney, του οποίου προσωπικός φίλος έγινε εκείνη την εποχή ο Λάνθιμος. Ο τελευταίος άρχισε να δουλεύει πάνω στο σχέδιο, το 2013, με τη βοήθεια του σεναριογράφου Tony McNamara, που πέρασε ένα φρεσκάρισμα το κείμενο. Τέλος, τον Σεπτέμβριο του 2015 έγινε η επίσημη ανακοίνωση το φιλμ.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Δεν υπάρχει αυθεντική μουσική, αλλά αντί αυτής ακούγονται κλασικά θέματα από Handel, Bach, Purcell και Vivaldi, αλλά και πιο σύγχρονα από Olivier Messiaen, Luc Ferrari και Anna Meredith.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός:  Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 24/1/2019

Είναι χρόνια ήδη που είχα δηλώσει πως από τον Λάνθιμο δεν τα έχουμε δει όλα. Και τώρα που κάνει το μεγάλο βήμα να γυρίσει ταινία δίχως «ελληνικό» σενάριο, μοιάζει να βρίσκει μέσα του έναν άλλον δημιουργό, κάποιον παράλληλο με αυτόν που έτσι κι αλλιώς είχαμε εγκρίνει. Ξεχάστε λοιπόν όσα έχετε δει από τον συγκεκριμένο, και μπείτε σε ένα νέο είδος δημιουργικού οργασμού, από αυτούς που απογειώνουν την έκφραση «ευφραίνει την καρδία» σε δημιουργικό παροξυσμό…

Η «Ευνοούμενη» είναι χάρμα οφθαλμών! Ακόμα κι αν σε αφήνει παγερά αδιάφορο το θέμα της, είναι ικανή να σε κρατήσει σε οπτική εγρήγορση, έτσι απλά χαζεύοντας την. Φανερώνοντας από την προηγούμενη ταινία του ότι είναι λάτρης του κιουμπρικού σινεμά, ο Λάνθιμος αυτή τη φορά δανείζεται άμεσα από το Μπάρι Λίντον, τόσο τον φυσικό φωτισμό του χώρου, όσο και το να κάνει πλάκα με την ιστορία, κάτι που θα πιάσουμε παρακάτω. Με έναν τρόπο που αισθάνεσαι ότι αγγίζει την ακριβή οπτική ενός ματιού του 18ου αιώνα, τα πλάνα φαντάζουν να ξεπηδούν από χρονομηχανή και να μεταφέρονται αυτούσια και με όλο το μεγαλείο τους εμπρός μας. Οι ήρωες δεν είναι στατικοί, αλλά περιφέρονται ανάμεσα στα δωμάτια των ανακτόρων, εμπλουτίζοντας το κάθε πλάνο με μία ακόμα λεπτομέρεια του χώρου, σαν να μεγαλώνουν το κινηματογραφικό καρέ εν μέσω ψευδαίσθησης. Κι όλα αυτά, με μια σκηνοθετική τεχνική που δεν επαναπαύεται, αλλά ανά σεκάνς αναζητεί τρόπους εκμετάλλευσης κάθε τεχνικής πτυχής που θα μπορούσε να αποδώσει πιστότερα την εν λόγω σκηνή.

Και τίποτα από αυτά δεν έχει καμωθεί ξέχωρα από τους χαρακτήρες, τίποτα δεν κρίνεται ως αυτοσκοπός ενός μεγαλομανή δημιουργού. Η κάθε τεχνική πινελιά συνάγει με την ψυχολογία των ηρώων, η οποία ανατρέπεται συχνά, προσφέροντας τροφή για μια νέα οπτική ευρεσιτεχνία. Οι ήρωες του Λάνθιμου είναι άνθρωποι μιας εποχής κι ενός χώρου τόσο αστάθμητου κι ευαίσθητου, που χρειάζεται ιδιαίτερη μελέτη για να τους αφουγκραστείς. Το σενάριο δεν θα κρίνει τόσο τα καμώματα τους, όσο θα σπάσει πλάκα που αυτά κινούσαν-κινούν την Ιστορία. Δυστυχώς, και παρότι τείνουμε να πλάθουμε φαντάσματα με τον νου μας όταν κοιτούμε προς την εξουσία, το στόρι της «Ευνοούμενης» δεν είναι τόσο μακριά από τη σημερινή πραγματικότητα. Το ντεκόρ έχει αλλάξει, αλλά ο άνθρωπος είναι πάντα άνθρωπος. Η διαχρονικότητα αυτή προσφέρει τον απαραίτητο όγκο στη θεματική του φιλμ, παρουσιάζοντας μια αυλή εξουσίας που η καπατσοσύνη από μόνη της κινεί τα νήματα μιας ολόκληρης χώρας. Μικρές λεπτομέρειες στο στόρι, ακόμα και στιγμιαίοι μορφασμοί φανερώνουν κίνητρα και προθέσεις, ενώ η κεφαλή, η βασίλισσα, ζει υπό την αφόρητη πίεση της ανικανότητας να ηγηθεί ακόμα και του εαυτού της, γινόμενη πιόνι όποιου τυχόν βρει το κουμπί της. Η ανθρώπινη αδυναμία υπεράνω της παντοδυναμίας; Μα πάντα ισχύει αυτό! Η κωμωδία αυτή του παραλόγου που εξελίσσεται ως μικρογραφία ανάμεσα στους τοίχους ενός πλατιού, μοιάζει εκ πρώτης όψεως ως μικροπολιτικό τερτίπι. Κι εκεί το σενάριο έρχεται να σου θυμίσει ότι έξω από αυτούς τους τοίχους υπάρχει ένας λαός στα όρια να ξεσηκωθεί λόγω ενός επιπλέον φόρου, ενώ την ίδια ώρα σκοτώνονται άνθρωποι σε πεδία μαχών που καταστρατηγούνται πάνω στην ποδάγρα της βασίλισσας…

Αφήσαμε τελευταίο ακόμα ένα προσόν της ταινίας, ικανό να κερδίσει από μόνο του τον θεατή. Κι αυτό είναι οι τρεις μεγάλες κυρίες που απαρτίζουν το τρίγωνο του διαβόλου. Η αψεγάδιαστη Olivia Colman ως ψυχοπαθής βασίλισσα, με κινήσεις που φανερώνουν έναν κυκεώνα εντός του εγκεφάλου της, ενώ την ίδια ώρα είναι ξαπλωμένη σε ένα δωμάτιο, στο οποίο περιφέρονται από την ανώτατη εξουσία της χώρας, ως ένα σωρό κουνελάκια. Η Emma Stone ως serial-killer αλλότριων χρόνων, έτοιμη να ανεχτεί και το χειρότερο, αρκεί να σκοτώσει αβίαστα όποιον την εμποδίσει να ανέλθει εκεί όπου η ίδια πιστεύει ότι αξίζει να βρίσκεται. Και τρίτη, μια Rachel Weisz σκληρή σαν βράχος, που έχει αποδεχτεί την κατάρα να γεννηθεί δεύτερη, και την έχει υποκαταστήσει με την αίγλη να εκτελεί χρέη σκιώδους εξουσίας του τόπου. Κι οι τρεις αυτές μαζί μπορούσαν να είναι έγκλειστες ηρωίδες του Marat/Sade του Peter Brook, αλλά είναι οι κεντρικοί μοχλοί που αποφασίζουν τη μοίρα τόσων και τόσων ζωών.

Αν πρέπει κάπου να ελεγχθεί το διαμάντι αυτό, είναι ως προς την τελική ευθεία, όπου ο Λάνθιμος σαν να αισθάνεται ότι τα έχει δώσει ήδη όλα, και μοιάζει να ρίχνει κάπως τους ρυθμούς, αφήνοντας κι ένα φινάλε ανοιχτό ως ενός σκοτεινού παραμυθιού. Εκεί μετράει το τελικό βλέμμα της βασίλισσας, αλλά κι ένα τεράστιο ερωτηματικό ικανό να σε κάνει να τρέξεις στη βιβλιοθήκη και να βρεις το τι απόγινε όλος αυτός ο θίασος. Ό,τι όμως και να βρεις, η ουσία είναι ότι θα ήθελες να στο πει αυτός ο μεγάλος δημιουργός που έλαχε να είναι και συμπατριώτης μας…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.