Όλοι γνωρίζουν ότι το να μεγαλώνει είναι δύσκολο, και η ζωή δεν είναι ευκολότερη για τη βρισκόμενη στο λύκειο Ναντίν, που βρίσκεται σε αμηχανία επειδή ο δημοφιλής αδελφός της, Ντάριαν, ξεκίνησε δεσμό με την κολλητή της, την Κρίστα. Ξαφνικά, η Ναντίν νιώθει ολομόναχη. Μέχρι που μια απροσδόκητη φιλία ενός στοχαστικού νεαρού της προσφέρει μια ακτίδα ελπίδας ότι τα πράγματα δεν είναι εντέλει τόσο χάλια.

Σκηνοθεσία:

Kelly Fremon Craig

Κύριοι Ρόλοι:

Hailee Steinfeld … Nadine Franklin

Haley Lu Richardson … Krista

Blake Jenner … Darian Franklin

Woody Harrelson … Κος Bruner

Hayden Szeto … Erwin Kim

Kyra Sedgwick … Mona Franklin

Eric Keenleyside … Tom Franklin

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Kelly Fremon Craig

Παραγωγή: Julie Ansell, James L. Brooks, Richard Sakai

Μουσική: Atli Orvarsson

Φωτογραφία: Doug Emmett

Μοντάζ: Tracey Wadmore-Smith

Σκηνικά: William Arnold

Κοστούμια: Carla Hetland

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Edge of Seventeen
  • Ελληνικός Τίτλος: Δύσκολα Δεκαεπτά

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα πρώτου γυναικείου ρόλου (Hailee Steinfeld) στην κατηγορία κωμωδία/μιούζικαλ.

Παραλειπόμενα

  • Σκηνοθετικό ντεμπούτο για την Kelly Fremon Craig.
  • Ο Woody Harrelson χρησιμοποίησε αρκετό αυτοσχεδιασμό σε ατάκες, κάτι που χαροποίησε τη σκηνοθέτιδα.
  • Το σενάριο είχε τον αρχικό τίτλο της ταινίας, Besties. Αυτό η δημιουργός του το έστειλε στον James L. Brooks, που το διάβασε και της επισήμανε πως πρέπει να μην είναι απόλυτα κωμικό και να κοιτάει και το τι θέλει αυτή να πει για τη ζωή. Η Craig όντως έκανε αλλαγές προς μια πιο δραματική χροιά, και ο Brooks έγινε παραγωγός της ταινίας.
  • Το 2018 είχε ανακοινωθεί μια spin-off σειρά που θα προβάλλονταν στο YouTube Premium. Μετά από 2 χρόνια, μια νέα ανακοίνωσε έθεσε τέλος στο σχέδιο.

Κριτικός: Δημήτρης Μπαμπούλης

Έκδοση Κειμένου: 7/2/2017

Μια προβληματική έφηβη αρχίζει να βιώνει μια μοναχική ζωή μετά από τον θάνατο του πατέρα της, καθώς ο αδερφός της αρχίζει να βγαίνει με τη μοναδική της φίλη και η μητέρα της ενδιαφέρεται μόνο για τον προσωπικό της καλλωπισμό. Όλα αυτά συμβαίνουν μέχρι την εμφάνιση ενός σκεπτόμενου νέου που θα την κάνει να αρχίσει να πιστεύει ότι τα πράγματα δεν είναι τελικά τόσο τραγικά.

Ένα «ξαναφορεμένο» σενάριο που όμως στη συγκεκριμένη ταινία εμφανίζεται με κάποια ιδιαίτερα στοιχεία που του επιτρέπουν να ξεχωρίσει ελαφρώς από τα υπόλοιπα. Η Nadine (Hailee Steinfeld) δεν είναι απλά μια έφηβη που δυσκολεύεται να βρει φίλους λόγω κακής εμφάνισης κ.λ.π., όπως συμβαίνει στις περισσότερες ταινίες του είδους, αλλά ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της και η αυτογνωσία που έχει για τα αρνητικά των νέων της εποχής της (π.χ. ότι είναι προσκολλημένοι σε επιφανειακές σχέσεις και σχέσεις μέσω του διαδικτύου και έτσι δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν), την κάνει να αισθάνεται «γερασμένη» και να μη βρίσκει κάτι κοινό με τους συνομήλικους της. Γι` αυτό τον λόγο πάνω στην απόγνωση ζητάει πολλές φορές την συμβουλή του δάσκαλού της (Woody Harrelson), διότι αισθάνεται ότι επικοινωνεί καλύτερα μαζί του.

Επιπλέον, το σενάριο είναι προσεγμένο, με διαλόγους που σε κάνουν να σκεφτείς κάποια πράγματα για τα άτομα που σε περιβάλλουν στην καθημερινότητά σου, ενώ οι κωμικές ατάκες της ταινίας τραβούν το ενδιαφέρον και αρκετές φορές ακουμπούν τα όρια του μαύρου χιούμορ. Η σκηνοθεσία είναι προσωποκεντρική, καθώς επικεντρώνεται μόνο στη βασική πρωταγωνίστρια και το πώς αυτή βιώνει τα γεγονότα, ενώ μόνο προς το τέλος βλέπουμε την πραγματική θέση που έχουν σε αυτά οι υπόλοιποι χαρακτήρες. Όσον αφορά τις ερμηνείες, η Hailee Steinfeld αξιοποιεί, στα σημεία εκείνα που το ομολογουμένως μικρό εύρος του ρόλου της το επιτρέπει, σωστά το ταλέντο που έχει δείξει ότι κατέχει («Αληθινό Θράσος»). Ο Woody Harrelson είναι αξιοπρόσεκτος λόγω του καυστικού χιούμορ που διαθέτει ο χαρακτήρας του, αλλά ο ρόλος του δεν απαιτεί κάτι ιδιαίτερο υποκριτικά.

Τέλος, η ταινία, όπως είναι φυσικό , πέφτει σε πολλά κλισέ και ενώ έχει πολλές δυνατότητες δεν κάνει τελικά το βήμα παραπάνω. Ωστόσο, το «Edge of Seventeen» αποτελεί μία αξιοπρόσεκτη προσπάθεια από την πρωτοεμφανιζόμενη πίσω από τη σκηνοθετική καρέκλα Kelly Fremon Craig.

Βαθμολογία:


Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 18/3/2018

Το αμερικανικό σινεμά, ειδικά το ανεξάρτητο, προσπάθησε να αποκαταστήσει ποιοτικά το πονεμένο είδος των νεανικών ταινιών. Η πρωτόλεια ταινία της Κέλι Φρέμον λειτουργεί ως συνέχεια αυτής της λογικής της «αποκατάστασης», δίνοντας μια ταινία που δεν ξεφεύγει ιδιαίτερα από τα νεανικά κλισέ, αλλά έχει τη χάρη να την πάρει σοβαρά κι ένας ενήλικας. Αυτό το πετυχαίνει μέσω δύο αξόνων: χαρακτήρες και έξυπνο χιούμορ. Η Χέιλι Στέινφελντ δεν έχει κάτι αξιομνημόνευτο να ερμηνεύσει στον βασικό ρόλο (γύρω από τον οποίο κινείται ολόκληρη η αφήγηση), αλλά ο ρόλος της είναι ένα καλογραμμένο αμάλγαμα πρώιμης ωριμότητας και συνηθισμένης εφηβείας. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες έχουν τεθεί σωστά, ως βοηθήματα προβολής των πτυχών προσωπικότητας της ηρωίδας, κι όλο αυτό λειτουργεί. Το δε χιούμορ δεν είναι ακραίο, ευτυχώς, αλλά είναι σπιρτόζικο, ακόμα και σε σημεία σκοτεινό. Μια καλή πρόταση που δεν ξεφεύγει κατά πολύ από τα τετριμμένα, μα έχει το ιδιαίτερο μπρίο της.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

11 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.