Στριπτίζ

Η Έριν Γκραντ χάνει την κηδεμονία της κόρης της όταν χωρίζει από τον σύζυγό της, Ντάρελ, έναν μικροαπατεώνα. Έτσι πιάνει δουλειά ως χορεύτρια σε ένα νάιτ-κλαμπ προσπαθώντας να κερδίσει χρήματα. Ένα βράδυ, στο κλαμπ καταφθάνει ο γερουσιαστής Ντίλμπεκ, που είναι όμως μεταμφιεσμένος. Παρόλα αυτά, ένας από τους θαμώνες, που ενδιαφέρεται ερωτικά για την Έριν, τον αναγνωρίζει και της προτείνει να τον εκβιάσουν.

Σκηνοθεσία:

Andrew Bergman

Κύριοι Ρόλοι:

Demi Moore … Erin Grant

Burt Reynolds … γερουσιαστής David Dilbeck

Armand Assante … υπαστυνόμος Al Garcia

Ving Rhames … Shad

Robert Patrick … Darrell Grant

Paul Guilfoyle … Malcolm Moldovsky

Siobhan Fallon Hogan … Rita Grant

Rumer Willis … Angela Grant

Stuart Pankin … Alan Mordecai

Jose Zuniga … Chris Rojo

Frances Fisher … Δόνα Garcia

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Andrew Bergman

Παραγωγή: Andrew Bergman, Mike Lobell

Μουσική: Howard Shore

Φωτογραφία: Stephen Goldblatt

Μοντάζ: Anne V. Coates

Σκηνικά: Mel Bourne

Κοστούμια: Albert Wolsky

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Striptease
• Ελληνικός Τίτλος: Στριπτίζ

Σεναριακή Πηγή

• Μυθιστόρημα: Strip Tease του Carl Hiaasen.

Κύριες Διακρίσεις

• Χειρότερη ταινία στα Χρυσά Βατόμουρα.

Παραλειπόμενα

• Τα 12,5 εκατομμύρια δολάρια που πληρώθηκε η Demi Moore για να παίξει, ήταν ο μεγαλύτερος μισθός που είχε πάρει ποτέ γυναίκα ηθοποιός για μία ταινία.
• Αφού αρνήθηκε τον ρόλο του γερουσιαστή ο Gene Hackman, ο Burt Reynolds έκανε ό,τι μπορούσε για να τον κάνει δικό του. Ο ίδιος επικοινώνησε με τον Rob Reiner, αφεντικό της Castle Rock, και ταξίδεψε στο Μαϊάμι για να περάσει οντισιόν. Εντέλει δέχτηκε και τα μόλις 350 χιλιάδες δολάρια που του προσφέρθηκαν, που ήταν και τα χαμηλότερα που έπαιρνε στην καριέρα του.
• Την κόρη του χαρακτήρα της Moore την ερμηνεύει η πραγματική της κόρη, η τότε 7χρονη Rumer Willis.
• Όταν γυρίζονταν η σκηνή του στριπτίζ της πρωταγωνίστριας, 200 κομπάρσοι περίπου βρίσκονταν γύρω της, πολλοί από τους οποίους δεν είχαν πάει καν για τον μισθό. Όταν η σταρ εντέλει “τα πέταξε”, οι φωνές τους ήταν τόσο δυνατές, που το γύρισμα διακόπηκε.
• Μετά από τις δοκιμαστικές προβολές, το φινάλε άλλαξε και έγινε αστειότερο. Παρότι αυτό επέφερε καθυστέρηση ενός μήνα στην πρεμιέρα, ούτε το νέο φινάλε άρεσε.
• Όλη η προώθηση πόνταρε πάνω στο γυμνό. Επειδή όμως υπήρχε το κακό παράδειγμα του Showgirls την προηγούμενη χρονιά, και το στούντιο δεν ήθελε να συγχέονται οι δύο ταινίες, προωθήθηκε παράλληλα και ο κωμικός τόνος του φιλμ.
• Το φιλμ συνοδεύτηκε από πολύ κακές κριτικές (ήταν και υψηλών προσδοκιών), αλλά δεν ήταν στο μείον επί των ταμείων (κέρδη 113,3 εκατομμύρια δολάρια, έναντι μπάτζετ των 50). Σε αυτήν όμως την ταινία οφείλεται η απότομη παρακμή της καριέρας της Demi Moore.
• Το 1997, η ταινία προβλήθηκε σε τάξη τετάρτης δημοτικού στο Σικάγο, και ξέσπασε σάλος. Ο δάσκαλος δικαιολογήθηκε ότι ήταν οι μαθητές που την επέλεξαν.

Μουσικά Παραλειπόμενα

• Εκτός ενός, όλα τα τραγούδια που χορεύει η Moore στην ταινία είναι σε ερμηνεία της Annie Lennox, είτε σόλο είτε με τους Eurythmics.
• Το μοναδικό ορίτζιναλ τραγούδι του φιλμ, το (Pussy, Pussy, Pussy) Whose Kitty Cat Are You? των Light Crust Doughboys, δεν συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ, αλλά δεν γλύτωσε το Βατόμουρο για χειρότερο τραγούδι.