Έτος 1965. Η Νατάσσα Αρσένη επισκέπτεται το Νταχάου, το μέρος όπου τη βρήκαν οι Αμερικανοί στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Επιστρέφει στην Ελλάδα και κατά τη διαδρομή του τρένου αναθυμάμαι. Πριν αρχίσει ο ελληνο-ιταλικός πόλεμος γνωρίζεται με τον Ορέστη. Με την εισβολή των Γερμανών, ο Ορέστης που είναι αξιωματικός του ελληνικού στρατού φεύγει στη Μέση Ανατολή. Εκείνη τον ακολουθεί και επιστρέφει μαζί του στην κατεχόμενη Ελλάδα για μια αποστολή. Συλλαμβάνεται, περνάει από ανάκριση και βασανίζεται για να καταδικαστεί τελικά σε εκτέλεση.

Σκηνοθεσία:

Νίκος Φώσκολος

Κύριοι Ρόλοι:

Αλίκη Βουγιουκλάκη … Νατάσσα Αρσένη

Δημήτρης Παπαμιχαήλ … Ορέστης Αρσένης

Κώστας Καρράς … Max Neuter

Σπύρος Καλογήρου … ταγματάρχης

Ελένη Ζαφειρίου … η μητέρα της Νατάσσας

Ανδρέας Φιλιππίδης … ο πατέρας της Νατάσσας

Κάκια Παναγιώτου … Λίζα

Μαλαίνα Ανουσάκη … η τυφλή μάντισσα

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Νίκος Φώσκολος

Παραγωγή: Φιλοποίμην Φίνος

Μουσική: Κώστας Καπνίσης

Φωτογραφία: Γιώργος Αρβανίτης, Νίκος Γαρδέλης, Δήμος Σακελλαρίου

Μοντάζ: Βασίλης Σπυρόπουλος

Σκηνικά: Μάρκος Ζέρβας

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Υπολοχαγός Νατάσσα

Διεθνής Τίτλος: Lt. Natassa

Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Battlefield Constantinople

Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Lieutenant Natassa [Μεγ. Βρετανία]

Παραλειπόμενα

  • Κόβοντας 751.117 εισιτήρια, συγκαταλέγεται ανάμεσα στις εμπορικότερες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Έπεσε από την πρώτη θέση μόλις το 1999, με το Safe Sex.
  • Από την ορίτζιναλ εκδοχή λείπουν πλέον αρκετά σημεία. Λείπουν οι περίφημες σκηνές στην έρημο με την καμήλες (ήταν η πρώτη φορά που στο ελληνικό σινεμά εμφανίζονταν το συγκεκριμένο ζώο), κάποια από τα βασανιστήρια, και ένα τραγούδι. Τελευταία φορά που προβλήθηκε η ταινία στην αυθεντική της διάρκεια ήταν το 1977, στην πρώτη τηλεοπτική της μετάδοση. Επιπλέον, με την ψηφιοποίηση της ταινίας, κόπηκαν εξτρά 5 λεπτά, με τη διάρκεια που πλέον βλέπουμε να έχει πέσει στα 119 λεπτά.
  • Εκτός από την Ελλάδα, γυρίσματα έγιναν και σε Κύπρο, Γερμανία.
  • Προβλήθηκε το 1980 στη βρετανική τηλεόραση, στο BBC2. Με την προβολή αυτή έτυχε να το δουν οι παραγωγοί του θεατρικού Εβίτα, και να τους αρέσει, κάτι που βοήθησε πολύ τη Βουγιουκλάκη στο να πάρει τα πνευματικά δικαιώματα του εν λόγω έργου για την Ελλάδα.
  • Αρχικά ο Φώσκολος αρνούνταν να αναλάβει την ταινία, επειδή δεν είχε κάνει ποτέ “αντρική” ταινία με γυναίκα πρωταγωνίστρια.
  • Στο σενάριο αρχικά το όνομα της υπολοχαγού ήταν Ναυσικά.
  • Τελευταία κοινή εμφάνιση για τους Αλίκη Βουγιουκλάκη-Δημήτρη Παπαμιχαήλ στο σινεμά.
  • Χαρακτηριστική είναι η διακωμώδηση της ταινίας στο Κλάμα Βγήκε απ’ τον Παράδεισο (2001).

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 23/10/2016

Μια τεράστια εγχώρια εισπρακτική επιτυχία, που μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει κινηματογραφική τραγωδία (ή παρωδία, αν προτιμάτε), ενώ άλλος να την απολαύσει. Είναι καθαρά θέμα οπτικής, κάτι που απορρέει από τον πομπώδη τρόπο που σκηνοθετούσε και έγραφε σενάρια πάντα ο Νίκος Φώσκολος. Η αλήθεια μπορεί να είναι, όπως συνήθως, κάπου στη μέση, αλλά στην προκειμένη, κι αυτή η μέση είναι κάτω του μέσου όρου. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη καλείται να γίνει ορόσημο πατριωτισμού, πάντα όμως σύμφωνα με τα πρότυπα που έθετε η τότε δικτατορία. Ενώ ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, στην ίδια λογική, δεν έχει σχέση με αντάρτες, αλλά με τον εθνικών φρονημάτων επαναστατημένο Έλληνα. Αν προσπεράσουμε το σενάριο, άλλωστε αναφέρεται σε μια εποχή που κάθε “απόχρωση” ήταν λογικό να ξεσηκωθεί ενάντια του κατακτητή, πάμε σε σκηνοθετικά τρικ του Φώσκολου, όπου εκεί γίνεται η μεγάλη ζημιά. Κι εκεί, δυστυχώς, γελάμε…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.