Έχοντας βαρεθεί να δίνουν λογαριασμό σε προϊστάμενους, ο Νικ, ο Ντέιλ και ο Κουρτ αποφασίζουν να γίνουν αφεντικά των εαυτών τους, ανοίγοντας τη δική τους επιχείρηση. Ένας επιτήδειος επενδυτής αποσύρει όμως ξαφνικά την οικονομική του υποστήριξη, αφήνοντας τους στα κρύα του λουτρού. Εξαπατημένοι, απογοητευμένοι και χωρίς νομική βοήθεια, οι τρεις επίδοξοι επιχειρηματίες σχεδιάζουν να απαγάγουν τον ενήλικο γιο του επενδυτή για να τον εκβιάσουν ώστε να ανακτήσουν τον έλεγχο της εταιρείας τους.

Σκηνοθεσία:

Sean Anders

Κύριοι Ρόλοι:

Jason Bateman … Nick Hendricks

Charlie Day … Dale Arbus

Jason Sudeikis … Kurt Buckman

Chris Pine … Rex Hanson

Jennifer Aniston … Δρ Julia Harris

Jamie Foxx … Dean ‘MF’ Jones

Kevin Spacey … Dave Harken

Christoph Waltz … Bert Hanson

Jonathan Banks … ντετέκτιβ Hatcher

Lindsay Sloane … Stacy Arbus

Keegan-Michael Key … Mike

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Sean Anders, John Morris

Στόρι: Jonathan Goldstein, John Francis Daley, Sean Anders, John Morris

Παραγωγή: Chris Bender, John Morris, Brett Ratner, John Rickard, Jay Stern

Μουσική: Christopher Lennertz

Φωτογραφία: Julio Macat

Μοντάζ: Eric Kissack

Σκηνικά: Clayton Hartley

Κοστούμια: Carol Ramsey

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Horrible Bosses 2

Ελληνικός Τίτλος: Αφεντικά για Σκότωμα 2

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Αφεντικά για Σκότωμα (2011)

Σεναριακή Πηγή

Παραλειπόμενα

  • Αυτό είναι το πρώτο σίκουελ στην καριέρα της Jennifer Aniston.
  • Για τον ρόλο του Μπερτ Χάνσον, υποψήφιοι ήταν ο Tommy Lee Jones και ο Jack Nicholson.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 6/9/2015

Σίγουρα το πρώτο φιλμ ήταν μια καλή μαύρη κωμωδία, με κάπως σφιχτοδεμένη πλοκή. Τρεις ταλαίπωροι υπάλληλοι που βασανίζονται απ’ τα σαδιστικά αφεντικά τους και αποφασίζουν να τα σκοτώσουν αλλάζοντας μεταξύ τους τις αποστολές ώστε να μην ενοχοποιηθούν. Σε αυτή τη δεύτερη ταινία, αποφασίζουν να απαγάγουν τον γιο του επενδυτή τους, για λύτρα. Ο ερασιτεχνισμός τους, όπως κι αυτός του έγχρωμου που τους βοηθάει, εξακολουθεί να είναι η πηγή του γέλιου, ενώ υπεισέρχονται κι άλλοι χαρακτήρες να εμπλουτίσουν την κατάσταση. Όμως, λείπει μια δραματουργική συνοχή, έτσι που απολαμβάνεις πάρα πολύ κάποιες σκηνές ή ατάκες, αλλά η όλη ιστορία μοιάζει μια πολύ συμβατική κατασκευή, γεμάτη κλισέ που δεν σου αφήνει αποτύπωμα.

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 49 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.