Ο Γουίλιαμ θέλει απλά να βρεθεί έγκαιρα σπίτι του για να είναι κοντά στην κόρη του που γιορτάζει τα γενέθλια της. Με πρώτο το κυκλοφοριακό, μια σειρά από μικρά καθημερινά προβλήματα βγάζουν από τα ρούχα του τον Γουίλιαμ, και τον μετατρέπουν σε επικίνδυνο τρομοκράτη του δρόμου. Ο αστυνόμος που διευθύνει το κυνήγι του αρχίζει να αντιλαμβάνεται πως ο Γουίλιαμ δεν είναι απλά ένας κοινός παρανοϊκός.

Σκηνοθεσία:

Joel Schumacher

Κύριοι Ρόλοι:

Michael Douglas … William ‘D-Fens’ Foster

Robert Duvall … αστυνόμος Martin Prendergast

Barbara Hershey … Elizabeth ‘Beth’ Travino

Rachel Ticotin … ντετέκτιβ Sandra Torres

Tuesday Weld … Amanda Prendergast

Frederic Forrest … Nick

Lois Smith … Κα Foster

Raymond J. Barry … αστυνόμος William Yardley

D.W. Moffett … ντετέκτιβ Lydecker

Steve Park … ντετέκτιβ Brian

Kimberly Scott … ντετέκτιβ Jones

Wayne Duvall … τραυματιοφορέας

John Diehl … γονιός

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Ebbe Roe Smith

Παραγωγή: Timothy Harris, Arnold Kopelson, Herschel Weingrod

Μουσική: James Newton Howard

Φωτογραφία: Andrzej Bartkowiak

Μοντάζ: Paul Hirsch

Σκηνικά: Barbara Ling

Κοστούμια: Marlene Stewart

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Falling Down
  • Ελληνικός Τίτλος: Ξεχωριστή Μέρα
  • Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Μια Ξεχωριστή Μέρα [τηλεόραση]

Κύριες Διακρίσεις

  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών.

Παραλειπόμενα

  • Αρχικά το σενάριο δεν έβρισκε στούντιο, ώσπου αποφασίστηκε να γίνει για την καλωδιακή τηλεόραση. Μέχρι που το διάβασε ο Michael Douglas, και είπε ότι ήταν από τα καλύτερα που είχαν πέσει ποτέ στα χέρια του.
  • Για τον ρόλο του Φόστερ, ήταν στα υπόψιν οι: Jack Nicholson, Ed Harris, Robert De Niro, Alec Baldwin, Jeff Bridges, Nick Nolte, Mel Gibson, Michael Keaton, Robin Williams, Harrison Ford, Dustin Hoffman και Al Pacino.
  • Για του Λέστερ: Gene Hackman, Walter Matthau, Sidney Poitier, Paul Newman, Jason Robards και Jack Lemmon.
  • Σε κάποιο αρχικό στάδιο, ήθελε να το αναλάβει σκηνοθετικά ο Dennis Hopper.
  • Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στην Καλιφόρνια ταυτόχρονα με τις μεγάλες αναταραχές στο Λος Άντζελες το 1992. Αυτό ανάγκασε τη Warner Bros να κάνει κάποια εντός στούντιο.
  • Η πλέον αγαπημένη προσωπική του ερμηνεία για τον Michael Douglas. Την ίδια άποψη είχε και ο πατέρας του, ο Kirk Douglas.
  • Στην ταινία, ο κεντρικός ήρωας αναφέρει ότι είναι 30 και κάτι. Ο Douglas όμως τότε ήταν 48 ετών.
  • Με 25 εκατομμύρια δολάρια μπάτζετ, το φιλμ πέτυχε εισπράξεις των 96.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο Graeme Revell έγραψε πρώτος μουσική, που όμως απορρίφθηκε.
  • Από αυτή την ταινία εμπνεύστηκαν οι Iron Maiden το Man on the Edge, αλλά και οι Foo Fighters το Walk.

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 8/5/2013

Ο ήρωας μας (Μάικλ Ντάγκλας) είναι ήδη σε μια ασταθή ψυχολογική κατάσταση κι έρχεται αντιμέτωπος με όλες τις αναποδιές που επιφυλάσσει η μεγάλη πόλη. Δεν έχει ψιλά για τηλέφωνο και δεν του δίνουν, δεν βρίσκει μέρος να φάει πρωινό, όλοι είναι αγενείς, του κολλάνε διάφοροι τύποι, κάποιοι θέλουν να του πάρουν τον χαρτοφύλακα, βλέπει εργάτες του δημοσίου να τεμπελιάζουν κ.λπ. Στο τέλος εκρήγνυται, τον πιάνει αμόκ κι αφήνεται στη βία. Το γεγονός ότι αρκετοί (όχι όλοι) με τους οποίους έρχεται σε επαφή είναι έγχρωμοι, Κορεάτες κλπ. απειλεί το νόημα του φιλμ να φαίνεται ρατσιστικό. Αλλά ο Τζόελ Σουμάχερ ενδιαφέρεται να δείξει πώς είναι τόσο διαλυμένος ο κοινωνικός ιστός, έτσι που η πόλη να μοιάζει με τρελοκομείο. Από την άλλη μεριά, ο αστυνομικός που είναι το κατόπι του (Ρόμπερτ Ντιβάλ) κουβαλά κι αυτός το βάρος μιας ζωής γεμάτης απογοητεύσεις. Πώς θα αντιπαρατεθούν; Σε δραματουργικό επίπεδο είναι περισσότερο μια μελέτη μιας «κοινωνίας του τρόμου», μιας κοινωνίας που εγγενώς κουβαλά τη βία, με τον Ντάγκλας και τον Ντιβάλ να μας δίνουν δυο καλές ερμηνείες.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *