Δύο διεφθαρμένοι αστυνομικοί στο Νέο Μεξικό βάζουν στόχο να εκβιάσουν κάθε εγκληματία που θα είναι τόσο άτυχος, ώστε να διασταυρωθεί με το μονοπάτι τους. Αλλά τα πράγματα παίρνουν μια απροσδόκητη τροπή, όταν προσπαθούν να παγιδεύσουν κάποιον που αποδεικνύεται πιο επικίνδυνος κι από αυτούς. Ή μήπως δεν είναι;

Σκηνοθεσία:

John Michael McDonagh

Κύριοι Ρόλοι:

Alexander Skarsgard … ντετέκτιβ Terry Monroe

Michael Pena … ντετέκτιβ Bob Bolano

Theo James … λόρδος James Mangan

Malcolm Barrett … Reggie X

Tessa Thompson … Jackie Hollis

Caleb Landry Jones … Russell Birdwell

Paul Reiser … αστυνόμος Gerry Stanton

Stephanie Sigman … Delores Bolano

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: John Michael McDonagh

Παραγωγή: Chris Clark, Flora Fernandez-Marengo, Phil Hunt, Compton Ross

Μουσική: Lorne Balfe

Φωτογραφία: Bobby Bukowski

Μοντάζ: Chris Gill

Σκηνικά: Wynn Thomas

Κοστούμια: Terry Anderson

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: War on Everyone

Ελληνικός Τίτλος: Μπάτσοι με Κοστούμια

Παραλειπόμενα

  • Αρχικός Μονρό ήταν ο Garrett Hedlund, αλλά εγκατέλειψε μόλις 3 βδομάδες πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Ο σκηνοθέτης τότε βρέθηκε με μια λίστα έξι ηθοποιών, από τους οποίους τους τρεις τους απέρριψε άμεσα. Επέλεξε εντέλει τον Skarsgard λόγω ενός βίντεο στο YouTube που τον είδε μεθυσμένο σε ποδοσφαιρικό αγώνα, να φωνάζει στην κερκίδα να ξεσηκωθεί.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur

Έκδοση Κειμένου: 27/2/2017

Τρίτη ταινία του John Michael McDonagh μετά τα «Εκτός Νόμου & Χρόνου» και «Γολγοθάς», με σαφή χαρακτηριστικά στοιχεία του δημιουργού, μα και με κάτι να χάνεται στη μετάφραση κατά το πέρασμα από τη Βρετανία στην άλλη όχθη του Ατλαντικού. Το κινηματογραφικό είδος του «War on Everyone» παραμένει η βίαιη μαύρη κωμωδία εσωτερικού, χαμηλόφωνου χιούμορ και ενός ύφους που οι αγγλόφωνοι θα χαρακτήριζαν «off» -αυτού μιας διακριτικής αποστασιοποίησης από τον ρεαλισμό (και τον θεατή), μιας αδιευκρίνιστης γενικής ιδιοτροπίας και της αίσθησης ότι το φιλμ δεν παίρνει ποτέ τον εαυτό του πολύ σοβαρά. Αυτό το στυλ συνυπάρχει αρμονικά με μια παλιομοδίτικη κινηματογραφική αισθητική, που μοιάζει να αποτίνει φόρο στα buddy-cop-films παλιότερων δεκαετιών.

Το deja-vu δεν είναι πάντα τόσο ηθελημένο όμως. Το φιλμ φαντάζει πιο γνώριμο απ` όσο θα ήθελε και, δυστυχώς, η αίσθηση της έλλειψης πρωτοτυπίας ξεπερνά εκείνη της νοσταλγίας. Παρά τις όποιες φιλότιμες προσπάθειες, τον ΜcDon-ικό χαρακτήρα και ορισμένες στιγμές εμπνευσμένου χιούμορ, το φιλμ δεν ξεφεύγει από τη συνήθη περίπτωση της ταινίας που βλέπεται ευχάριστα κι εν συνεχεία λησμονείται επί τόπου. Κι αυτό γιατί δεν υπάρχει κανένα αληθινό ενδιαφέρον στην ιστορία. Η αστυνομική πλοκή ξετυλίγεται διεκπεραιωτικά και, για χάρη της ελαφρότητας, χωρίς ένταση, το δράμα παραμένει πάντα περιγραφικό και δίχως συναισθηματική εμβάθυνση, ενώ ο βασικός κακός είναι παντελώς αδιάφορος και ανεπαρκέστατα ερμηνευμένος. Ο ΜcDonagh μάς υπενθυμίζει πως ξέρει να γράφει απολαυστικούς, καυστικούς διαλόγους που δεν φοβούνται να θίξουν το πολιτικά ορθό και να αγγίξουν πολιτικές ή φιλοσοφικές προεκτάσεις, μα αυτοί δεν καταφέρνουν ποτέ να διεισδύσουν στην κινηματογραφική ουσία με αποτέλεσμα να παραμένουν μάλλον διακοσμητικοί -αν όχι επιτηδευμένοι.

Δεν υπάρχει λόγος για το «War on Everyone» να μη βρει υποστηρικτές, καθώς αποτελεί αν μη τι άλλο μια διασκεδαστική ταινία. Από την άλλη, όμως, μπορεί εύκολα να αποξενώσει τελείως τον θεατή, ιδίως αυτόν που θα δει την πιο «αμερικάνικη» προσέγγιση στις ερμηνείες ως υπερβολικά κωμική για να ταιριάξει στο κομψό σκηνοθετικό ύφος. Κι ο Colin Farrell στο αγαπημένο «Αποστολή στην Μπριζ» του έτερου McDonagh, Martin, φλέρταρε με το κωμικό overacting, μα εκεί ένας αξέχαστος συναισθηματικός πυρήνας επανέφερε την ισορροπία. Εδώ, δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα που θα μας έκανε να νοιαστούμε ειλικρινά για αυτούς τους προβλέψιμα ανήθικους μπάτσους.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.