Για τον Χάουαρντ Γουέικφιλντ, πετυχημένο δικηγόρο και οικογενειάρχη από τη Νέα Υόρκη, ένας νευρικός κλονισμός είναι αρκετός για να τον κάνει να εξαφανιστεί από την οικογένεια του. Δεν την παρατάει τελείως, όμως, μια και παρατηρεί τους αγαπημένους του από ένα κρυφό μέρος στη σοφίτα, σε μια απομόνωση που του επιτρέπει να μελετήσει τα βαθύτερα ερωτήματα πάνω στη ζωή του. Κάποια στιγμή, συνειδητοποιεί ότι δεν είναι τόσο απλό να επιστρέψει πλέον στην παλιά του ζωή.

Σκηνοθεσία:

Robin Swicord

Κύριοι Ρόλοι:

Bryan Cranston … Howard Wakefield

Jennifer Garner … Diana Wakefield

Beverly D’Angelo … Babs

Jason O’Mara … Dirk Morrison

Ian Anthony Dale … Ben Jacobs

Pippa Bennett-Warner … Emily

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Robin Swicord

Παραγωγή: Bonnie Curtis, Wendy Federman, Julie Lynn, Carl Moellenberg

Μουσική: Aaron Zigman

Φωτογραφία: Andrei Bowden Schwartz

Μοντάζ: Matt Maddox

Σκηνικά: Jeannine Oppewall

Κοστούμια: Kim H. Ngo

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Wakefield
  • Ελληνικός Τίτλος: Η Εξαφάνιση

Σεναριακή Πηγή

  • Διήγημα: Wakefield του E.L. Doctorow.
  • Διήγημα: Wakefield του Nathaniel Hawthorne.

Παραλειπόμενα

  • Βασίζεται στο ομότιτλο διήγημα του E.L. Doctorow, αλλά κι εκείνο ήταν εμπνευσμένο με τη σειρά του από το αντίστοιχο του Nathaniel Hawthorne, από το 1835.
  • Γυρίστηκε μέσα σε 20 μέρες.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 17/6/2018

Έχουμε μεν μια ταινία που εύκολα θα μπορούσε να σου προκαλέσει σκέψεις. Η όλη ιδέα ενός χιτσκοκικού «Rear Window» που δεν παρατηρεί γείτονες, αλλά την ίδια του την οικογένεια-ζωή, θα μπορούσε να αποβεί ακόμα κι ευφυής. Αλλά, ως φαίνεται, δεν ήταν το όνομα της Ρόμπιν Σουίκορντ που θα μπορούσε να αναδείξει όπως έπρεπε το συγκεκριμένο θέμα. Η σκηνοθέτις απλά προσφέρει απλόχερα χώρο δράσης στον Μπράιαν Κράνστον, που ενώ ερμηνεύει μοναδικά, πρέπει ο θεατής να μαντέψει τα κείμενα των σκέψεων του, κάτι που δεν επιτρέπεται να θεωρείται δεδομένο. Το φιλμ προέρχεται από διήγημα, και λογικά εκεί αναπτύχθηκε το πίσω κείμενο που εδώ λείπει, και λείπει μάλλον αδικαιολόγητα. Αλλά αν μετρήσεις το ερμηνευτικό κομμάτι και επικροτήσεις την ψυχραιμία της τεχνικής γυρίσματος, το έργο σίγουρα δεν είναι χάσιμο χρόνου. Απλά είναι κρίμα που δεν συνοδεύονται αυτά από μια πιο ολοκληρωμένη φιλοσόφιση περί σύγχρονων κοινωνιών.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.