Ένας δημοσιογράφος ψάχνει να βρει τη μεγάλη είδηση, όταν συναντάει τυχαία τον Λιν Κάσιντι. O Κάσιντι ισχυρίζεται ότι υπήρξε μέλος του στρατού των ΗΠΑ και πιο συγκεκριμένα μιας ειδικής μονάδας που χρησιμοποιεί υπερφυσικές δυνάμεις στις αποστολές της. Ένα από τα ιδιαίτερα ταλέντα των μελών αυτής της ειδικής μονάδας είναι ότι έχει την ικανότητα να σταματήσει την καρδιά μιας κατσίκας απλά και μόνο κοιτώντας την επίμονα. Τώρα, ο ιδρυτής του προγράμματος αγνοείται, και αποστολή του Κάσιντι είναι να τον εντοπίσει.

Σκηνοθεσία:

Grant Heslov

Κύριοι Ρόλοι:

George Clooney … Lyn Cassady

Ewan McGregor … Bob Wilton

Jeff Bridges … Bill Django

Kevin Spacey … Larry Hooper

Stephen Lang … Dean Hopgood

Robert Patrick … Todd Nixon

Waleed Zuaiter … Mahmud Daash

Stephen Root … Gus Lacey

Glenn Morshower … Jim Holtz

Nick Offerman … Scotty Mercer

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Peter Straughan

Παραγωγή: George Clooney, Grant Heslov, Paul Lister

Μουσική: Rolfe Kent

Φωτογραφία: Robert Elswit

Μοντάζ: Tatiana S. Riegel

Σκηνικά: Sharon Seymour

Κοστούμια: Louise Frogley

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Men Who Stare at Goats

Ελληνικός Τίτλος: Οι Άντρες που Κοιτούν Επίμονα Κατσίκες

Σεναριακή Πηγή

  • Βιβλίο: The Men Who Stare at Goats του Jon Ronson.

Παραλειπόμενα

  • Παρότι βασίζεται σε αληθινή έρευνα, που το 2002 έγινε και σειρά ντοκιμαντέρ τριών επεισοδίων, μονάχα οι χαρακτήρες του Κάσιντι και του Ντζάνγκο προέρχονται από αληθινά πρόσωπα.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής 

Έκδοση Κειμένου: 3/11/2009

Φαινομενικά άσκοπο, ανοργάνωτο, χειμαδιό και… υπέροχο, εύστοχο, μία από τις αστειότερες κωμωδίες της δεκαετίας! Ο Grant Heslov έχει χρόνια μαθητεύσει δίπλα στην παρέα του George Clooney και κατέχει πλέον με ακρίβεια τα λεπτά μυστικά της σκηνοθεσίας. Η παρέα αυτή έχει βαλθεί να κάνει ρεζίλι τις ΗΠΑ χωρίς κανείς ύπατος να τους πάρει μυρωδιά. Οι Κατσίκες είναι ανατρεπτικές ακόμα κι αν η σάτιρα τους είναι σε δεύτερη βάση, ακόμα κι αν φαντάζει εκτός στόχου. Κι αυτοί που θα απαντούσαν με ευκολία περί του τι συμβολίζουν, αλήθεια, οι κατσίκες της ταινίας, θα ήταν οι αδελφοί Coen απαντώντας… «η βλακεία που μας δέρνει»…

Με έναν σταθερά κωμικό ρυθμό, ο Heslov επιβάλλεται γρήγορα και δεν σε αφήνει έκθετο ποτέ. Το ένα αστείο είναι καλύτερο από το προηγούμενο, και η ειρωνική διάθεση συνεχώς σε υψηλά στάνταρ. Εκεί που θα το ονόμαζες εγκεφαλική κωμωδία, εκεί θυμάσαι πως παίρνει στα σοβαρά τους Τζεντάι κι επανέρχεσαι. Και τις ατάκες να μην είχε, οι ερμηνείες είναι ατόφιες, υπαινικτικές κι αέναα ηλίθιες! Ακόμα ένα κοενικό ανέκδοτο είναι πως το έργο βασίζεται σε ένα απόλυτα σοβαρό βιβλίο που γράφτηκε το 2004 και προκάλεσε ευρύτατα ενδιαφέρον. Αυτό, από μόνο του, αρκεί ως σατιρικός αυτοσκοπός, στοχεύοντας στην υπέρτατη σοβαρότητα με την οποία αντιλαμβάνονται πολλοί τα στρατιωτικά θέματα. Επειδή παίζουν με ανθρώπινες ζωές, δεν θα πει ότι είναι κι ευφυΐες…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.