
Μαζί σου κι ας Πεθάνω
- The Little Death
- A Funny Kind of Love
- 2014
- Αυστραλία
- Αγγλικά
- Αισθηματική, Δραμεντί, Ερωτική, Κομεντί
- 09 Ιουλίου 2015
Μια γειτονιά με συνηθισμένους ανθρώπους, αλλά όχι συνηθισμένους όσον αφορά τις σεξουαλικές τους συνήθειες… Ένα νεαρό ζευγάρι τα πάει μια χαρά στα ερωτικά, εκτός από τον πόθο της κοπέλας να βιαστεί. Μια γυναίκα ανακαλύπτει πως μπορεί να έρθει σε οργασμό, μονάχα αν ο σύντροφος της βάλει τα κλάματα. Ένας άντρας με χαμηλή αυτοεκτίμηση ανακαλύπτει πως μπορεί να γίνει Καζανόβας, αρκεί η σύζυγος του να είναι αναίσθητη. Ένα ζευγάρι απολαμβάνει την ανταλλαγή ρόλων στο κρεβάτι, μέχρι που ο ένας τους παρασύρεται τόσο, που δεν έχει πια το ζήτημα να κάνει με το σεξ.
Σκηνοθεσία:
Josh Lawson
Κύριοι Ρόλοι:
Josh Lawson … Paul
Bojana Novakovic … Maeve
Damon Herriman … Dan
Kate Mulvany … Evie
Patrick Brammall … Richard
Kate Box … Rowena
Alan Dukes … Phil
Lisa McCune … Maureen
Lachy Hulme … Kim
T.J. Power … Sam
Erin James … Monica
Zoe Carides … Δρ Barnes
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Josh Lawson
Παραγωγή: Jamie Hilton, Michael Petroni, Matt Reeder
Μουσική: Michael Yezerski
Φωτογραφία: Simon Chapman
Μοντάζ: Christian Gazal
Σκηνικά: Xanthe Highfield
Κοστούμια: Ingrid Weir
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: The Little Death
- Ελληνικός Τίτλος: Μαζί σου κι ας Πεθάνω
- Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: A Funny Kind of Love [Μεγ. Βρετανία]
Άμεσοι Σύνδεσμοι
- Σ’ Αγαπώ Ισπανικά (2016)
- Οδηγός για Ζευγάρια (2021)
Κύριες Διακρίσεις
- Υποψήφιο για 6 βραβεία στα εθνικά βραβεία της Αυστραλίας. Όλα αφορούσαν ερμηνείες.
Παραλειπόμενα
- Ντεμπούτο στη σκηνοθεσία για τον ηθοποιό Josh Lawson.
- Ο τίτλος προέρχεται από τον ευφημισμό που ακολουθούσε τον οργασμό στη Γαλλία του 19ου αιώνα.
- Το 2016, ο Paco Leon παρουσίασε την ισπανική εκδοχή, με το Σ’ Αγαπώ Ισπανικά. Εκεί ο Josh Lawson είναι στην ομάδα των παραγωγών. Το 2021, ήρθε ένα ριμέικ και από τη Γαλλία.
Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur
Έκδοση Κειμένου: 15/2/2015
Επεξηγώντας από την αρχή πως η φράση «μικρός θάνατος» χρησιμοποιείται στη γαλλική αργκό για να δηλώσει μεταφορικά τον οργασμό, η ταινία του Josh Lawson μας εισάγει στο θέμα της συστήνοντάς μας μια σειρά από ζευγάρια χαρακτήρων που, πέρα από το ότι κατοικούν στην ίδια γειτονιά, δεν μοιάζουν να έχουν κανένα κοινό μεταξύ τους… σχεδόν. Κάθε ζευγάρι βλέπει τη σχέση του να δοκιμάζεται όταν σεξουαλικά φετίχ μεσολαβούν στην προσπάθεια ικανοποίησης ή αναζωπύρωσης της σεξουαλικής ζωής του και το κάθε ένα από τα εν λόγω φετίχ δίνει στις πέντε διαφορετικές ιστορίες του φιλμ το κεντρικό θέμα τους. Από τον μαζοχισμό στα παιχνίδια ρόλων, κι από τις «βρώμικες» τηλεφωνικές συνομιλίες σε άλλες, πιο ασυνήθιστες καταστάσεις, η ταινία υπόσχεται κάτι τολμηρά «πιπεράτο», χωρίς ωστόσο να είναι στ’ αλήθεια αυτή η πρόθεσή της.
Στην πραγματικότητα, ο «Μικρός Θάνατος» δεν είναι κάτι παραπάνω από μια δραματική κομεντί, η οποία κερδίζει μεν πόντους χάρη στο ενδιαφέρον θέμα της και στη διαίρεσή του στις επιμέρους ιστορίες, αλλά το αντιμετωπίζει περισσότερο ως αφορμή για εύπεπτες κωμικές καταστάσεις παρά με διάθεση διεισδυτικού ρεαλισμού. Ενώ λοιπόν το αποτέλεσμα είναι σίγουρα διασκεδαστικό όσο και τρυφερό, υπάρχει πάντα η αίσθηση ότι δεν διαθέτει αρκετή τόλμη και ειλικρίνεια. Γι’ αυτό και τελικώς δεν επιτυγχάνεται κάτι το αληθινά ξεχωριστό, κι ας διακρίνεται μια γεύση πρωτοτυπίας καθώς ο Lawson δείχνει να μην έχει καμία ανάγκη να καταφύγει σε κλισέ λύσεις ή εκβιαστικά happy-end. Η αλήθεια είναι, βέβαια, πως κανένα παράπονο δεν θα είχαμε αν, ως έχει, το φιλμ ήταν πραγματικά συνεκτικό κι ολοκληρωμένο. Στο τέλος όμως (αυτή είναι και η μεγαλύτερη αδυναμία του), οι περισσότερες από τις ιστορίες του μένουν σχεδόν σοκαριστικά μετέωρες, με την κατάληξη του σεναρίου να μην είναι παρά μια απρόβλεπτη μεν, αδέξια και επουσιώδης δε, απόπειρα συνάντησης ορισμένων, μόνο, εξ αυτών.
Η άμεση επίγευση πάντως είναι ευχάριστη, χάρη στη «μπόνους» τελική ιστορία, εύστοχα φυλαγμένη (ακέραιη) για το τέλος, όντας μάλλον η καλύτερη όλων. Πολύ τρυφερή με ευρηματικό τρόπο, ίσως να μπορούσε να σταθεί και ως μικρού μήκους. Από τις υπόλοιπες, ξεχωρίζει με διαφορά εκείνη της μαζοχίστριας που επιθυμεί να βιαστεί από τον άντρα της (στο ρόλο ο ίδιος ο Lawson), καθώς αποδεικνύεται εντυπωσιακά ευαίσθητη, αλλά και η μοναδική ολοκληρωμένη.
Βαθμολογία:
![]()
![]()


