Δυο δημοσιογράφοι που ξεσκέπασαν ένα κύκλωμα λαθρεμπορίας, βρέθηκαν δολοφονημένοι. Η Λίσμπεθ Σάλαντερ είναι η κύρια ύποπτος, και το ανθρωποκυνηγητό με την αστυνομία ξεκινά. Την ίδια στιγμή, ο Μίκαελ Μπλόμκβιστ, ο εκδότης του περιοδικού Millennium που έχει πείρα από αστυνομικές υποθέσεις, δεν θα πιστέψει αυτό που ακούει στις ειδήσεις. Βέβαιος για την αθωότητα της Λίσμπεθ, θα προσπαθήσει να τη βρει πρώτος αυτός.

Σκηνοθεσία:

Daniel Alfredson

Κύριοι Ρόλοι:

Michael Nyqvist … Mikael Blomkvist

Noomi Rapace … Lisbeth Salander

Lena Endre … Erika Berger

Peter Andersson … Nils Bjurman

Per Oscarsson … Holger Palmgren

Georgi Staykov … Alexander Zalachenko

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jonas Frykberg

Παραγωγή: Soren Staermose

Μουσική: Jacob Groth

Φωτογραφία: Peter Mokrosinski

Μοντάζ: Mattias Morheden

Σκηνικά: Maria Haard, Jan Olof Agren

Κοστούμια: Cilla Rorby

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Flickan som Lekte med Elden

Ελληνικός Τίτλος: Το Κορίτσι που Έπαιζε με τη Φωτιά

Διεθνής Τίτλος: The Girl Who Played with Fire

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Το Κορίτσι με το Τατουάζ (2009)

Το Κορίτσι στη Φωλιά της Σφήκας (2009)

Το Κορίτσι με το Τατουάζ (2011)

Το Κορίτσι στον Ιστό της Αράχνης (2018)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Girl Who Played with Fire του Stieg Larsson.

Παραλειπόμενα

  • Δεύτερο μέρος της τριλογίας Millennium, που μόνο στις ΗΠΑ πήρε τρεις φορές πιο ευρεία διανομή από το πρώτο, με αποτέλεσμα να αποδώσει και τρεις φορές καλύτερα. Συνολικά, έβγαλε παγκοσμίως 67,1 εκατομμύρια δολάρια.
  • Για την τηλεόραση, παρουσιάστηκε μια εκτεταμένη εκδοχή των 183ών λεπτών.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Βασίλης Καγιογλίδης 

Έκδοση Κειμένου: 4/1/2010

Αν μου ζητούσαν να επιλέξω ανάμεσα στη μητρική ταινία και σε ετούτη εδώ, θα επέλεγα -στις μικρές λεπτομέρειες- τη δεύτερη. Όχι ότι αυτή δεν έχει τα προβλήματα της. Απλά έχουμε άλλο σεναριογράφο και ένα νέο οδηγό στο σκηνοθετικό τιμόνι. Ακόμα και η ιστορία του Stieg Larsson αρνείται τις νουάρ επεκτάσεις και τους υπερδιογκωμένους γρίφους. Το ενδιαφέρον σε αυτή την περίπτωση είναι η σύνδεση των γεγονότων με το πρώτο μέρος. Ο Jonas Frykberg πετυχαίνει να αποτυπώσει μέσα στο σενάριο του την ενδιαφέρουσα πλοκή του Larsson, ο οποίος παίρνει στοιχεία από την αρχική ιστορία και τα εξελίσσει σε μεταγενέστερο χρόνο. Παραλαμβάνει κάποια γεγονότα, που την πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά ως κάτοπτρα της ψυχολογικής κατάστασης της ηρωίδας και τα εντάσσει σε ένα νέο αστυνομικό μυθιστόρημα. Στηρίζεται πάνω σε αυτά και δημιουργεί μία σύγχρονη αστυνομική ιστορία που περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από το βασικό θηλυκό πρόσωπο, με την Noomi Rapace να εμφανίζεται ερμηνευτικά πιο προσγειωμένη.

Εδώ έχουμε το ακριβώς αντίθετο από το Το Κορίτσι με το Τατουάζ. Οι περισσότερες αδυναμίες εντοπίζονται στην σκηνοθεσία. Όμως, ο Daniel Alfredson, παρά την παροδική σκηνοθετική ελαφρότητα, δεν χάνεται στο δαιδαλώδες του μυστηρίου και διασώζεται σε μεγάλο βαθμό από την πένα του Frykberg, ο οποίος κάνει και τη μεγαλύτερη δουλειά. Εκμεταλλεύεται ότι άφησε η πρώτη υπόθεση και το μετατρέπει σε κομμάτι της προσωπικής ζωής της Lisbeth. Μέσα λοιπόν από αυτή, θα επεκτείνει τη θεματική του πέρα από το προσχηματικό νουάρ, θα μιλήσει για το θέμα της εμπορίας των ανθρώπων και τα δικαιώματα των γυναικών. Ευτυχώς υπάρχει αφηγηματική συνοχή και καθαρή διήγηση, με αποτέλεσμα να προσπερνάς το γεγονός ότι η ιστορία είναι πολυθεματική ή τραβηγμένη σε ορισμένα σημεία. Το ομιχλώδες τοπίο που κάνει αρχικά την εμφάνιση του λόγω της ακατάπαυστης εκτόξευσης ονομάτων και προσώπων, διαλευκαίνεται αμέσως, αλλά και πάλι στο φινάλε θα αισθανθείς ότι η ταινία δε σου αφήνει και πολλά. Οκ, όμως, είναι πιο δεμένη σαν σύνολο και βλέπεται ευχάριστα.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.