Έχοντας ξυπνήσει από την κρυψώνα τους, κι έχοντας σκορπίσει τον τρόμο κατά τη διάρκεια του spring-break στη λίμνη Βικτόρια, το κοπάδι των πεινασμένων πιράνχα κινείται αντίθετα στο ρεύμα και κατευθύνεται προς το γεμάτο κόσμο «Big Wet Water Park».

Σκηνοθεσία:

John Gulager

Κύριοι Ρόλοι:

Danielle Panabaker … Maddy

Matt Bush … Barry

David Koechner … Chet

David Hasselhoff … David Hasselhoff

Chris Zylka … Kyle

Katrina Bowden … Shelby

Gary Busey … Clayton

Christopher Lloyd … Carl Goodman

Ving Rhames … υπαστυνόμος Fallon

Adrian Martinez … Big Dave

Paul Scheer … Andrew Cunningham

Clu Gulager … Mo

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Patrick Melton, Marcus Dunstan, Joel Soisson

Παραγωγή: Mark Canton, Joel Soisson, Marc Toberoff

Μουσική: Elia Cmiral

Φωτογραφία: Alex Lehmann

Μοντάζ: Martin Bernfeld, Devin C. Lussier, Kirk M. Morri

Σκηνικά: Ermanno Di Febo-Orsini

Κοστούμια: Carol Cutshall

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Piranha 3DD

Ελληνικός Τίτλος: Πιράνχας 3DD: Η Επιστροφή

Εναλλακτικός Τίτλος: Piranha 2 [ανεπίσημος]

Εναλλακτικός Τίτλος: Piranha Three-Double-D

Εναλλακτικός Τίτλος: Piranha DD [Home Cinema]

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Πιράνχα, τα Σαρκοφάγα (1978)

Πιράνχας 2: Ιπτάμενοι Δολοφόνοι (1981)

Πιράνχας 3D (2010)

Σεναριακή Πηγή

  • Σενάριο (ιδέα): Πιράνχα, τα Σαρκοφάγα του John Sayles.
  • Σενάριο (χαρακτήρες): Πιράνχας 3D των Pete Goldfinger, Josh Stolberg.

Παραλειπόμενα

  • Ήταν προγραμματισμένο να βγει τον Νοέμβριο του 2011, αλλά τελευταία στιγμή πήγε για το επόμενο Καλοκαίρι.
  • Ήταν να γυριστεί Ιανουάριο στη Λουιζιάνα, αλλά αυτό αποδείχτηκε μη πρακτικό λόγω καιρού, μια και όλο το καστ φοράει ελάχιστα ή καθόλου ρούχα. Εντέλει γυρίστηκε τέλη Απρίλη στη Νότια Καρολίνα.
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 19/6/2012

Μια και η επιστροφή των Πιράνχας στην οθόνη παραπέμπει σε παλιότερη δεκαετία, το σίκουελ ακολουθά την ίδια λογική με τότε που έβλεπες σίκουελ κι έλεγες «ωχ». Βασικά, είναι μια «αρπαχτούλα» που πατάει πάνω στην εμπορική επιτυχία του πρώτου μέρους, αλλιώς δεν μπορείς να εξηγήσεις τα λιγότερο από 80 λεπτά διάρκειας. Παρότι όμως τόσο λίγα, η ταινία θα μπορούσε να κριτικαριστεί σε δύο χρονικά μέρη: μέχρι και το μακελειό και πριν. Επί της ουσίας, μονάχα τα 30 τελευταία λεπτά αξίζουν ιδιαίτερης αναφοράς, μειώνοντας ακόμα περισσότερο τη διάρκεια για την οποία «χρεωνόμαστε». Τι έχουμε επί του συνόλου; Περισσότερα γυμνά στήθη και λιγότερες γραμμές σεναρίου…

Μέχρι του «μακελειού», δεν μπορείς να αγνοήσεις πως τόσο οι χαρακτήρες, όσο και οι νεαροί ηθοποιοί που τους ερμηνεύουν είναι πολύ λίγοι, ως εμπορικά «ανίκανοι». Τόσο λίγοι που κανείς δεν ενδιαφέρεται για την ασφάλεια τους, και είναι σαν να έχουν βγει από κάποιο άλλου τύπου θριλεράκι τρόμου. Βασικά, δεν υπάρχει χαβαλές, δηλαδή η χρυσή λέξη που έκανε το πρώτο μέρος ανεκτικότατο και τώρα να φαντάζει αριστούργημα. Στο τελευταίο κομμάτι του έργου, ο «δεν με ενδιαφέρει αν τον φάει η μαρμάγκα» κύριος Gulager παθαίνει έναν παροξυσμό δημιουργικότητας και πετυχαίνει μια βαρετότατη και χαμηλών κυβικών σκηνή για φινάλε να τη μετατρέψει σε περίτεχνη φάρσα. Μακάρι να ήταν έτσι όλη η ταινία, κι ας μην ήταν και υψηλότερων απαιτήσεων. Μέσα σε όλα, πιο πετυχημένη παρουσία (λάθος: μόνη πετυχημένη παρουσία…) αυτή του David Hasselhoff που παρωδεί τον εαυτό του. Γενικά, είναι από αυτά που τώρα τα βλέπεις, τώρα τα ξέχασες, με κάποιες καλές τρομο-κωμικο-ιδέες να μένουν μετέωρες και να νομίζεις εντέλει ότι τις είδες κάπου αλλού…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.