Δεκαετία των 1960. Ένα μικρό αγόρι κι ένα κοριτσάκι νιώθουν μαζί το ερωτικό σκίρτημα και αποφασίζουν να το σκάσουν από την παραθαλάσσια πόλη τους στη Νέα Αγγλία. Το γεγονός προκαλεί μεγάλη αναστάτωση και κινητοποιεί τις τοπικές αστυνομικές αρχές που αρχίζουν να αναζητούν το ανήλικο ζευγάρι.

Σκηνοθεσία:

Wes Anderson

Κύριοι Ρόλοι:

Bruce Willis … αστυνόμος Sharp

Edward Norton … Randy Ward

Bill Murray … Walt Bishop

Frances McDormand … Laura Bishop

Kara Hayward … Suzy Bishop

Jared Gilman … Sam Shakusky

Tilda Swinton … δημόσια λειτουργός

Jason Schwartzman … ξάδελφος Ben

Harvey Keitel … αρχηγός αστυνομίας Pierce

Larry Pine … Howard Billingsley

Neal Huff … Jed

Lucas Hedges … Redford

Seamus Davey-Fitzpatrick … Roosevelt

Jake Ryan … Lionel

Wyatt Ralff … Rudy

Bob Balaban … ο αφηγητής

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Wes Anderson, Roman Coppola

Παραγωγή: Wes Anderson, Jeremy Dawson, Steven Rales, Scott Rudin

Μουσική: Alexandre Desplat

Φωτογραφία: Robert D. Yeoman

Μοντάζ: Andrew Weisblum

Σκηνικά: Adam Stockhausen

Κοστούμια: Kasia Walicka-Maimone

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Moonrise Kingdom
  • Ελληνικός Τίτλος: Ο Έρωτας του Φεγγαριού

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου.
  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας (κωμωδία/μιούζικαλ).
  • Υποψήφιο για Bafta σεναρίου.
  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών. Βραβείο Palme de Whiskers (Tabitha).

Παραλειπόμενα

  • Ο Wes Anderson και ο Roman Coppola βάσισαν το σενάριο πάνω σε προσωπικές τους νεανικές εμπειρίες, αλλά και δέχτηκαν εξίσου την επιρροή από τις ταινίες όπως το Melody (1971) και τα 400 Χτυπήματα (1959). Ο Anderson ήταν που πρώτος ολοκλήρωσε 15 σελίδες, και κάλεσε τον Coppola να το συνεχίσουν μαζί.
  • Οι χάρτες δεν αφορούν κανένα γνωστό μέρος, με τα δύο νησιά να είναι τελείως μυθοπλαστικά σχεδιασμένα.
  • Οι τόποι γυρισμάτων επιλέχτηκαν από τον σκηνοθέτη μέσω αναζήτησης στο Google Earth.
  • Η επιλογή των δύο νεαρών πρωταγωνιστών πήρε 8 μήνες, και αφορούσε παιδιά από σχολεία που δεν είχαν ποτέ ξανά περάσει από οντισιόν. Έτσι, αυτό είναι το ντεμπούτο για τους Jared Gilman και Kara Hayward.
  • Ο ρόλος του αστυνόμου  Σαρπ γράφονταν με τον James Stewart κατά νου, ακόμα κι αν φυσικά δεν ήταν δυνατόν να τον ερμηνεύσει…
  • Τα 6 βιβλία που παίρνει η μικρή Σούζι από τη δημόσια βιβλιοθήκη δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Έξι καλλιτέχνες επιστρατεύτηκαν για να δημιουργήσουν τα εξώφυλλα τους, ενώ ο Wes Anderson έγραψε κάποιες παραγράφους για το καθένα τους. Τρία από αυτά ακούγονται επί της ταινίας να αφηγούνται από την ηρωίδα. Αρχικά ήταν στο σχέδιο να αναπαραχθούν σε κινούμενο σχέδιο επί του φιλμ, αλλά ενώ αποφασίστηκε το αντίθετο, ο Anderson δημιούργησε από αυτά 6 μικρού μήκους ταινίες καρτούν για την προώθηση του φιλμ, σε αφήγηση του Bob Balaban.
  • Γυρίστηκε με Super 16mm σε κάδρο 1.85:1, σε αντίθεση με το συνηθισμένο για τον δημιουργό 35mm αναμορφικό.
  • Το φιλί του Σαμ και της Σούζι γυρίστηκε κατευθείαν δίχως να γίνει πρώτα πρόβα. Αυτό δηλαδή που βλέπουμε είναι το πρώτο φιλί του Jared Gilman σε όλη του τη ζωή.
  • Η πρεμιέρα έγινε στο φεστιβάλ Κανών, και ήταν η πρώτη ταινία του Anderson που προβλήθηκε ποτέ εκεί.
  • Μια και ο Φανταστικός Κύριος Φοξ (2009) δεν τα πήγε καλά στα ταμεία, ο Anderson έριξε κατά πολύ τις απαιτήσεις του για το μπάτζετ, δημιουργώντας αυτή με 16 εκατομμύρια δολάρια. Τα κέρδη όμως ήταν στα 68,3, και ήταν η πιο εμπορική ταινία του σκηνοθέτη ως τότε.
  • Κοστούμια από την ταινία ενέπνευσαν το 2012 στις ΗΠΑ αντίστοιχα για τη γιορτή του  Χάλογουιν.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Στους τίτλους τέλους ακούγεται μια κατασκευασμένη απόδοση του μουσικού θέματος του Alexandre Desplat, στο στιλ του παλιού βρετανικού μουσικού Benjamin Britten και συγκεκριμένα της σύνθεσης του, Young Person’s Guide. Μια παιδική φωνή συνοδεύει κάθε αλλαγή κομματιού.

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 12/5/2013

Να ένα φιλμ του Γουές Άντερσον που ξεπέρασε τα όρια του ανεξάρτητου και αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό. Ίσως γιατί οι ήρωες του, δύο παιδιά στην προεφηβεία, δεν είναι καταθλιπτικά και δυσλειτουργικά αλλά γοητευτικά αθώα μέσα στη μικρομέγαλη σοβαρότητα τους και ο έρωτας που βιώνουν μας πείθει και μας συγκινεί. Το όλο περιβάλλον, μια κατασκήνωση σε νησάκι της Νέας Αγγλίας το 1965, και οι μεγάλοι με τα «κολλημένα μυαλά τους» δημιουργούν μια παραμυθένια ατμόσφαιρα σαν πέπλο που καλύπτει τον ρεαλισμό, κάτι που ο Άντερσον μπορεί να χειριστεί όσο λίγοι, έχοντας κάνει το πιο έξυπνο κάστινγκ που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια: Μπρους Γουίλις, Έντουαρτ Νόρτον, Μπιλ Μάρεϊ, Φράνσις ΜακΝτόρμαντ, Τίλντα Σουίντον και προπάντων τα δύο πιτσιρίκια. Είναι ένα κομψοτέχνημα ύφους (μοιάζει να εμπνέεται από το παλιό γαλλικό σινεμά και ιδιαίτερα από τον Τατί) που λειτουργεί ως μπαλάντα για τον πρώτο παιδικό έρωτα.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *