Δεκαετία των 1960. Ένα μικρό αγόρι κι ένα κοριτσάκι νιώθουν μαζί το ερωτικό σκίρτημα και αποφασίζουν να το σκάσουν από την παραθαλάσσια πόλη τους στη Νέα Αγγλία. Το γεγονός προκαλεί μεγάλη αναστάτωση και κινητοποιεί τις τοπικές αστυνομικές αρχές που αρχίζουν να αναζητούν το ανήλικο ζευγάρι.

Σκηνοθεσία:

Wes Anderson

Κύριοι Ρόλοι:

Kara Hayward … Suzy Bishop

Jared Gilman … Sam Shakusky

Bruce Willis … αστυνόμος Sharp

Bill Murray … Walt Bishop

Frances McDormand … Laura Bishop

Edward Norton … Κος Ward

Tilda Swinton … δημόσια λειτουργός

Jason Schwartzman … Ben

Harvey Keitel … αστυνόμος Pierce

Bob Balaban Ηθοποιός …. ο αφηγητής

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Wes Anderson, Roman Coppola

Παραγωγή: Wes Anderson, Jeremy Dawson, Steven Rales, Scott Rudin

Μουσική: Alexandre Desplat

Φωτογραφία: Robert D. Yeoman

Μοντάζ: Andrew Weisblum

Σκηνικά: Adam Stockhausen

Κοστούμια: Kasia Walicka-Maimone

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Moonrise Kingdom

Ελληνικός Τίτλος: Ο Έρωτας του Φεγγαριού

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου.
  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας (κωμωδία/μιούζικαλ).
  • Υποψήφιο για Bafta σεναρίου.
  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών.

Παραλειπόμενα

  • Ο Anderson και ο Coppola βάσισαν το σενάριο πάνω σε προσωπικές τους νεανικές εμπειρίες, αλλά και δέχτηκαν την επιρροή από τις ταινίες Melody (1971) και 400 Χτυπήματα (1959).
  • Οι χάρτες δεν αφορούν κανένα γνωστό μέρος, αλλά το νησί είναι τελείως φανταστικά σχεδιασμένο.
  • Η επιλογή των νεαρών ηθοποιών πήρε 8 μήνες.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Στους τίτλους τέλους, ακούγεται μια κατασκευασμένη απόδοση του μουσικού θέματος του Alexandre Desplat, στο στιλ του παλιού βρετανικού μουσικού Benjamin Britten και συγκεκριμένα της σύνθεση του Young Person’s Guide. Μια παιδική φωνή συνοδεύει κάθε αλλαγή κομματιού.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 12/5/2013

Να ένα φιλμ του Γουές Άντερσον που ξεπέρασε τα όρια του ανεξάρτητου και αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό. Ίσως γιατί οι ήρωες του, δύο παιδιά στην προεφηβεία, δεν είναι καταθλιπτικά και δυσλειτουργικά αλλά γοητευτικά αθώα μέσα στη μικρομέγαλη σοβαρότητα τους και ο έρωτας που βιώνουν μας πείθει και μας συγκινεί. Το όλο περιβάλλον, μια κατασκήνωση σε νησάκι της Νέας Αγγλίας το 1965, και οι μεγάλοι με τα «κολλημένα μυαλά τους» δημιουργούν μια παραμυθένια ατμόσφαιρα σαν πέπλο που καλύπτει τον ρεαλισμό, κάτι που ο Άντερσον μπορεί να χειριστεί όσο λίγοι, έχοντας κάνει το πιο έξυπνο κάστινγκ που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια: Μπρους Γουίλις, Έντουαρτ Νόρτον, Μπιλ Μάρεϊ, Φράνσις ΜακΝτόρμαντ, Τίλντα Σουίντον και προ πάντων τα δύο πιτσιρίκια. Είναι ένα κομψοτέχνημα ύφους (μοιάζει να εμπνέεται από το παλιό γαλλικό σινεμά και ιδιαίτερα από τον Τατί) που λειτουργεί ως μπαλάντα για τον πρώτο παιδικό έρωτα.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.