Ο Τζεφ Τάλι είναι ένας πρώην βετεράνος σε υποθέσεις ομηρίας, ο οποίος μετά από μια υπόθεση όπου χάνει δύο αθώους ομήρους, αποσύρεται ως διευθυντής σε ένα επαρχιακό αστυνομικό τμήμα. Την ηρεμία του διαταράσσουν τρεις έφηβοι, οι οποίοι προκειμένου να γλιτώσουν από την αστυνομία που τους καταδιώκει, παραβιάζουν το σπίτι ενός διεφθαρμένου λογιστή που ξεπλένει χρήμα και κρατάνε όμηρο αυτόν και τα παιδιά του. Ταυτόχρονα, μια οργάνωση μαφιόζων αναζητά μια πολύτιμη δισκέτα που βρίσκεται στο σπίτι του λογιστή. Για να εκβιάσουν τον Τάλι να τη βρει, απαγάγουν την οικογένειά του. Τώρα βρίσκεται αντιμέτωπος σε μια κατάσταση διπλής ομηρίας.

Σκηνοθεσία:

Florent-Emilio Siri

Κύριοι Ρόλοι:

Bruce Willis … Jeff Talley

Kevin Pollak … Walter Smith

Michelle Horn … Jennifer Smith

Jimmy Bennett … Tommy Smith

Ben Foster … Marshall ‘Mars’ Krupcheck

Jonathan Tucker … Dennis Kelly

Marshall Allman … Kevin Kelly

Serena Scott Thomas … Jane Talley

Rumer Willis … Amanda Talley

Robert Knepper … Wil Bechler

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Doug Richardson

Παραγωγή: Mark Gordon, Arnold Rifkin, Bruce Willis, Bob Yari

Μουσική: Alexandre Desplat

Φωτογραφία: Giovanni Fiore Coltellacci

Μοντάζ: Richard Byard, Olivier Gajan

Σκηνικά: Larry Fulton

Κοστούμια: Elisabetta Beraldo

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Hostage

Ελληνικός Τίτλος: Διπλή Ομηρία

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Hostage του Robert Crais.

Παραλειπόμενα

  • Σε σχέση με το μυθιστόρημα, η ταινία εξαλείφει τη δράση που αφορά τη μαφία.
  • Η κόρη του κεντρικού ήρωα είναι και στην πραγματικότητα η κόρη του Bruce Willis, Rumer Willis. Όταν του είχε πει ότι ήθελε τον ρόλο, ο πατέρας της την ανάγκασε να περάσει κανονικά από οντισιόν.
  • Ben Foster και Michelle Horn είχαν γίνει ζευγάρι κατά τα γυρίσματα.
  • Πρώτη αμερικανική αλλά και αγγλόφωνη ταινία για τον Florent-Emilio Siri.
  • Η λέξη fuck ακούγεται 89 φορές.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 5/1/2009

Για έναν σκηνοθέτη που μαθήτευσε υπό τον Ερίκ Ρομέρ, μάλλον μιλάμε για απαράδεκτη δουλειά. Τον Φλόρεντ Εμίλιο Σιρί τον δικαιολογώ μονάχα επειδή έκανε το ενδιαφέρον Ο Εχθρός Μέσα μου (2007). Εδώ πασχίζει να δώσει χρώμα και νεύρο σε μια ιστορία πολύ χαμηλού ενδιαφέροντος, βασισμένο σε βιβλίο ενός ρουτινιάρικου συγγραφέα, του Ρόμπερτ Κρες. Τα πολλά κλισέ και τα ακόμα περισσότερα σεναριακά λάθη θα απογοητεύσουν ακόμα και τους φίλους του Μπρους Γουίλις, ο οποίος δεν πασχίζει για κάτι το ιδιαίτερο. Καλύτεροι οι δεύτεροι ρόλοι, κυρίως του μικρού Τζίμι Μπένετ. Το κύριο θέμα τίθεται στην ανάπτυξη της αγωνίας, που δεν έχει μια δόση πρωτοτυπίας, άρα κάτι να μας αποπροσανατολίζει από το τι φινάλε θα δούμε. Δείτε το για κάποιες καλές κασκάντες, κι αν δεν αντέχετε να μη δείτε τον Γουίλις σε ακόμα μία ταινία του είδους, κανείς δεν θα σας κακολογήσει…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

17 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.