Η Ντάλια Γουίλιαμς κάνει επανεκκίνηση στη ζωή της. Έχει χωρίσει από τον σύζυγό της, Κάιλ, και βρίσκεται σε αντιπαράθεση μαζί του για την επιμέλεια της κορούλας τους, Σέσι. Μετακομίζει στο Ρούζβελτ Άιλαντ, στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να βρίσκεται κοντά στη νέα της δουλειά, αλλά κι επειδή κοντά στο καινούργιο της διαμέρισμα υπάρχει ένα πάρα πολύ καλό σχολείο για την κόρη της. Σε ό,τι αφορά το διαμέρισμα, είναι μεν φτηνό και άρα βολικό για την Ντάλια, στάζει όμως από το ταβάνι σκουρόχρωμο νερό. Ο μεσίτης δεν τη βοηθάει να λυθεί το θέμα, ο διαχειριστής είναι παράξενος και η διαρροή ολοένα και μεγαλώνει.

Σκηνοθεσία:

Walter Salles

Κύριοι Ρόλοι:

Jennifer Connelly … Dahlia Williams

Ariel Gade … Cecilia ‘Ceci’ Williams

Dougray Scott … Kyle Williams

John C. Reilly … Κος Murray

Perla Haney-Jardine … Natasha Rimsky/Dahlia (νεαρή)

Pete Postlethwaite … Κος Veeck

Tim Roth … Jeff Platzer

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Rafael Yglesias

Παραγωγή: Doug Davison, Roy Lee, Bill Mechanic

Μουσική: Angelo Badalamenti

Φωτογραφία: Affonso Beato

Μοντάζ: Daniel Rezende

Σκηνικά: Therese DePrez

Κοστούμια: Michael Wilkinson

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Dark Water

Ελληνικός Τίτλος: Στοιχειωμένο Νερό

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Dark Water (2002)

Σεναριακή Πηγή

  • Διήγημα: Floating Water του Koji Suzuki.
  • Σενάριο: Dark Water (2002) των Yoshihiro Nakamura, Kenichi Suzuki.

Παραλειπόμενα

  • Στο Home Cinema βγήκε το unrated-cut, που όμως διαρκεί δύο λιγότερα λεπτά από το ορίτζιναλ.
  • Η Jennifer Love Hewitt απέρριψε τον ρόλο της Ντάλια.
  • Η Jennifer Connelly προτίμησε αυτή την ταινία από το Σπίτι του Θανάτου, που είναι επίσης ριμέικ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 5/1/2009

Διασκευή μιας θαυμάσιας ιαπωνικής ταινίας του 2002, και, όπως συμβαίνει στις κατά κόρον αντίστοιχες περιπτώσεις (πλην του «The Ring»), ατυχέστατη. Η σαφέστερη διαφορά είναι στην ατμόσφαιρα που ενώ προδιέθετε για τρόμο, τώρα επισημαίνει άθελα της τις δημιουργικές, έστω και εν μέρει θεαματικές, αστοχίες. Ο Βάλτερ Σάλες, ένας ικανότατος βραζιλιάνος σκηνοθέτης, κρίνεται απαράδεκτα ακατάλληλος για θρίλερ, σπρώχνοντας την ταινία του περισσότερο προς το απλό κι ανούσιο δραματικό θρίλερ. Εκεί που σηκώνω τα χέρια είναι στις ερμηνείες. Η Τζένιφερ Κόνελι είναι μια «ατμόσφαιρα» μόνη της και οι Τζον Σ. Ράιλι, Πιτ Πόστθγουεϊτ κάνουν καλά περάσματα. Εμπορική αποτυχία, ο Σάλες δεν έχει δημιουργικά ακόμα -ανεξήγητα- συνέλθει, αλλά και οι Αμερικανοί δεν έχουν βάλει μυαλό και συνεχίζουν τη «φιλμοκλοπή» από την Άπω Ανατολή, ακάθεκτοι. Αλήθεια, γιατί δεν παίρνουν σε κανονική διανομή όσα τους αρέσουν, μπας κι επιτέλους εκεί στις ΗΠΑ μάθουν να διαβάζουν υπότιτλους;

Βαθμολογία:


Συνολικές επισκέψεις: 7 || Επισκέψεις Βδομάδας: 7

Γκαλερι φωτογραφιων

15 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.