Από το τσίρκο στο μιούζικ-χολ, από την ανωνυμία στη δόξα, αυτή είναι η απίθανη ιστορία του Κυρίου Σοκολά, του πρώτου έγχρωμου καλλιτέχνη της γαλλικής σκηνής. Το ντουέτο που διαμόρφωσε με τον Φουφί συνάντησε τεράστια επιτυχία την εποχή της Μπελ Επόκ στο Παρίσι. Αλλά, όπως συνηθίζεται, τα εύκολα χρήματα, ο τζόγος και η δόξα έχουν και την παρακμή τους, και δοκιμάζουν τη φιλία των δύο αντρών, όσο και την καριέρα του Σοκολά.

Σκηνοθεσία:

Roschdy Zem

Κύριοι Ρόλοι:

Omar Sy … Rafael ‘Chocolat’ Padilla

James Thierree … George Footit

Clotilde Hesme … Marie Hecquet

Olivier Gourmet … Joseph Oller

Frederic Pierrot … Theodore Delvaux

Noemie Lvovsky … Yvonne Delvaux

Alice de Lencquesaing … Camille

Alex Descas … Victor

Olivier Rabourdin … Firmin Gemier

Xavier Beauvois … Jacques Potin

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Cyril Gely, Olivier Gorce, Gerard Noiriel, Roschdy Zem

Παραγωγή: Eric Altmayer, Nicolas Altmayer

Μουσική: Gabriel Yared

Φωτογραφία: Thomas Letellier

Μοντάζ: Monica Coleman

Σκηνικά: Jeremy Duchier

Κοστούμια: Pascaline Chavanne

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Chocolat

Ελληνικός Τίτλος: Μεσιέ Σοκολά

Διεθνής Τίτλος: Monsieur Chocolat

Σεναριακή Πηγή

  • Βιβλίο: Chocolat, Clown Negre. L’Histoire Oubliee du Premier Artiste Noir de la Scene Francaise του Gerard Noiriel.

Κύριες Διακρίσεις

  • Βραβείο δεύτερου αντρικού ρόλου (James Thierree) και σκηνικών στα Cesar. Υποψήφιο για πρώτο αντρικό ρόλο (Omar Sy), μουσική και ήχο.

Παραλειπόμενα

  • Το σενάριο είναι μόνο ελαφριά βασισμένο πάνω στην αληθινή ιστορία του Rafael Padilla.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 24/3/2016

Παρότι οι Γάλλοι έχουν παράδοση μεγάλης μαστοριάς στις βιογραφίες, αυτή τη φορά έδωσαν τη σωστή βιογραφία στο λάθος πρόσωπο. Φυσικά και ο Roschdy Zem δεν είναι διόλου κακός δημιουργός, αλλά αυτό που ξέρει καλύτερα είναι να εστιάζει στο κοινωνικό κομμάτι ενός θέματος και όχι να διεισδύει σε χαρακτήρες. Έτσι, ένα θέμα που θα μπορούσε να αποδοθεί με μια έντονη δόση μαγείας, αποδίδεται με αιχμή στο κοινωνικό του μέρισμα. Μα ο Σοκολά δεν άφησε εποχή λόγω της αντιρατσιστικής του συμβολής, τουλάχιστον δεν είναι αυτό που μας αφορά πλέον, αλλά για τη μαγική του ικανότητα να μεταμορφώνεται επί σκηνής και να παρουσιάζει ένα σόου διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Αυτό το διαφορετικό έχριζε εξερεύνησης, και είχαμε κι εμείς ανάγκη να δούμε, μα αντί αυτού παρακολουθούμε μια ακαδημαϊκού ύφους βιογραφία.

Η ταινία θέλει να χωρέσει όλα τα χαρακτηριστικά της ζωής του Σοκολά, αλλά εντέλει συνοψίζει μία ολόκληρη ζωή με «λίγο από όλα». Αφήνει έτσι τον θεατή αμέτοχο στα γεγονότα, και πάει χαράμι και η κοινωνική διάσταση, δηλαδή το βασικό μέλημα του σκηνοθέτη. Αλλά τόσο ο Omar Sy, όσο κι ο λιγότερο γνωστός μας James Thierree λάμπουν και είναι αληθινό χαράμι που το σενάριο δεν τους βοηθάει περισσότερο. Αμφότεροι, είναι δυστυχώς ο αληθινά μοναδικός λόγος που αξίζει να μην προσπεράσετε το φιλμ (δεν αναφέρουμε την ανασύσταση της εποχής, μια και έχει γίνει ρουτίνα η αριστοτεχνική δουλειά των Γάλλων ως προς αυτό). Είναι σαν να ζουν εκείνη την εποχή, σαν να είναι μέρος του κάδρου της. Και ο Thierree, ως εγγονός του Charles Chaplin, μοιάζει σαν να παραδίδει στα παρασκήνια τσαπλινικά μαθήματα στον έγχρωμο σταρ. Μήπως θα ήταν καλύτερα να έχουμε απλά ένα θεατρικό;

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.