Η Κολίν κι ο Αντρέ έχουν μια απόλυτα αρμονική σχέση με την κόρη τους, Γκαράνς, και τον γαμπρό τους, Χάρολντ. Όταν όμως η Γκαράνς χωρίζει με τον Χάρολντ, απαιτεί από τους γονείς της να μην τον ξαναδούν ποτέ. Τα πεθερικά δεν μπορούν να το δεχτούν αυτό: άλλωστε εκείνη τον άφησε, όχι αυτοί! Τώρα θα χρειαστεί να κάνουν διπλή ζωή, ώστε να συνεχίσουν να βλέπουν τον πολυαγαπημένο τους γαμπρούλη, κρύβοντας τον από την κόρη τους, η οποία δεν έχει σκοπό να τους αφήσει σε ησυχία.

Σκηνοθεσία:

Hector Cabello Reyes

Κύριοι Ρόλοι:

Josiane Balasko … Coline Rossi

Didier Bourdon … Andre Rossi

Benabar … Harold Becker

Charlie Bruneau … Garance Rossi

Bruno Salomone … Herve Fleury

Ruggero Raimondi … ο παππούς

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Hector Cabello Reyes, Benabar

Παραγωγή: Christian Baumard, Alain Kappauf

Μουσική: Benabar, Maxime Desprez, Michael Tordjman

Φωτογραφία: Vincent Muller

Μοντάζ: Brian Schmitt

Σκηνικά: Jeremy Duchier

Κοστούμια: Cecile Dulac

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Beaux-Parents

Ελληνικός Τίτλος: Ο Γαμπρούλης μας

Διεθνής Τίτλος: My Out-Laws

Παραλειπόμενα

  • Διάσημος για την καριέρα του στην όπερα, ο Ruggero Raimondi είχε να εμφανιστεί στον κινηματογράφο από το 2001.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Φίλιππος Χατζίκος

Έκδοση Κειμένου: 15/7/2020

Ο Χάρολντ είναι ερωτευμένος με την Γκαράνς και μαζί διάγουν συζυγικό βίο ανθόσπαρτο. Είναι μάλιστα έτοιμοι για το επόμενο βήμα, την τεκνοποιία, όταν τα πάντα ανατρέπονται. Μια εξωφρενική κατάσταση συναπτών παρεξηγήσεων κάνει την Γκαράνς να πιστέψει ότι ο Χάρολντ την απάτησε, κι έτσι η ζωή του άτυχου άνδρα έρχεται τούμπα: χάνει τη γυναίκα του, τη δουλειά του (η φερόμενη ως ερωμένη του ήταν γυναίκα του εργοδότη και φίλου του) και γενικώς κάθε σταθερά που διέθετε στη ζωή του! Όλες εκτός από μία: τη σχέση του με την Κολίν και τον Αντρέ, τα πεθερικά του τα οποία τον λατρεύουν και αρνούνται να τον αποχωριστούν, πασχίζοντας να πείσουν τη θυγατέρα τους να τον δεχτεί πίσω.

Η ταινία του Έκτορ Καμπέγιο Ρέγιες βαδίζει την πεπατημένη οδό της κωμικής ατολμίας: ελαφρώς σεξιστικά στερεότυπα πληγωμένης συζύγου υπεισέρχονται από τα πρώτα λεπτά και στέκουν δίπλα στις παράλογες καταστάσεις που βιώνει ο αναξιοπαθών ήρωας, συνθέτοντας από κοινού μια κωμωδία που μοιάζει να δημιουργήθηκε στον αυτόματο πιλότο. Έτσι, τα όποια νοηματικά μοτίβα εκδηλώνονται μένουν εντελώς υπανάπτυκτα, ενώ και οι κωμικές καταστάσεις στερούνται σπιρτάδας και σκηνοθετικής δημιουργικότητας. Όταν δε το πράγμα σοβαρεύει και κινείται προς πιο μελοδραματικά μονοπάτια, η ταινία μοιάζει να βάζει το απαραίτητο «τικ» στο δραματικό ζητούμενο προτού μεταβεί προς το προδιαγεγραμμένο φινάλε.

Παρά την αίσθηση του ξαναζεσταμένου γεύματος, κάποιες στιγμές προξενούν το γέλιο, και αυτές προκύπτουν στην ολότητά τους από την επιτυχημένη κωμική παρουσία του μεγαλύτερου ζεύγους της ταινίας. Η Ζοσιάν Μπαλασκό και ο Ντιντιέ Μπουρντόν είναι απολαυστικοί στην ανημπορία της καλής τους θέλησης και αποτελεσματικοί στις δικές τους χαρακτηρολογικές περιπτύξεις, σηκώνοντας αποκλειστικά στους ώμους τους το βάρος της ταινίας. Δυστυχώς, όμως, το σύνολο είναι αδύνατο να ανασηκωθεί από το στερεοτυπικό πλαίσιο στο οποίο καθηλώνεται εξ υπαρχής.

Εν ολίγοις, ο «Γαμπρούλης» (με τον μνημειώδη ελληνικό τίτλο που κυριαρχεί του νερόβραστου «Πεθερικά», το οποίο θα αποτελούσε νερόβραστη απόδοση) συνιστά ένα filler τραγούδι στην ετήσιο κινηματογραφικό δίσκο των γαλλικών κωμωδιών που καταφθάνουν στις ελληνικές αίθουσες. Χωρίς να είναι αποτρόπαιο ή χυδαίο, δεν είναι και σε καμία στιγμή ξεκαρδιστικό. Μια ταινία που δεν επενδύει όσα θα έπρεπε στους πιο αβαντοδόρικους χαρακτήρες της, με αποτέλεσμα να δεσμεύει την ένταση της κωμωδίας της, δίχως να κερδίζει σε οτιδήποτε.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

9 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.