Δώδεκα χρόνια μετά τον τραγικό χαμό του μικρού τους κοριτσιού, ένας κουκλοποιός και η σύζυγος του καλωσορίζουν μια καλόγρια και μερικά κορίτσια από ένα ορφανοτροφείο στο σπίτι τους. Αλλά η δαιμονισμένη κούκλα του κουκλοποιού, η Άναμπελ, βάζει στο μάτι τα κορίτσια, και το καταφύγιο τους γίνεται επίγεια κόλαση.

Σκηνοθεσία:

David F. Sandberg

Κύριοι Ρόλοι:

Stephanie Sigman … αδελφή Charlotte

Talitha Eliana Bateman … Janice

Lulu Wilson … Linda

Anthony LaPaglia … Samuel Mullins

Miranda Otto … Esther Mullins

Grace Fulton … Carol

Philippa Coulthard … Nancy

Samara Lee … Annabelle ‘Bee’ Mullins

Annabelle Wallis … Mia Form (αρχείο)

Ward Horton … John Form (αρχείο)

Bonnie Aarons … Valak

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Gary Dauberman

Παραγωγή: Peter Safran, James Wan

Μουσική: Benjamin Wallfisch

Φωτογραφία: Maxime Alexandre

Μοντάζ: Michel Aller

Σκηνικά: Jennifer Spence

Κοστούμια: Leah Butler

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Annabelle: Creation

Ελληνικός Τίτλος: Annabelle: Creation

Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Annabelle 2

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Το Κάλεσμα (2013)

Annabelle (2014)

Το Κάλεσμα 2 (2016)

Η Καλόγρια (2018)

Η Κατάρα της Γιορόνα (2019)

Annabelle Comes Home (2019)

Το Κάλεσμα 3: Ο Διάβολος με Έβαλε να το Κάνω (2021)

Σεναριακή Πηγή

  • Σενάριο (χαρακτήρες): Annabelle του Gary Dauberman.

Παραλειπόμενα

  • Πρώτο σίκουελ του Annabelle (2014) και τέταρτο μέρος του The Conjuring Universe.
  • Ο νέος σκηνοθέτης, David F. Sandberg. όρισε ως επιρροή του το Ο Στοιχειωμένος Πύργος (1963) και ειδικά τη χρήση της CinemaScope φωτογραφίας σε αυτό.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 13/5/2018

Να και μια περίπτωση που χωρίς να γίνεται κάποιο μεγάλο θαύμα, το σίκουελ είναι ανώτερο του ορίτζιναλ. Η γενική ιδέα δεν αλλάξει, αλλά ευτυχώς γίνεται πιο προσεγμένη δουλειά σε αρκετούς βασικούς τομείς. Αρχικά, χτίζεται μια πιο γοτθική ατμόσφαιρα που δίνει μια οντότητα στο φιλμ, και προκαλεί μια εξτρά αίσθηση φόβου. Στη συνέχεια, είναι καλύτερα δουλεμένα τα πολυφορεμένα jump-scare, με κάποια από αυτά να βρίσκουν επιτέλους στόχο. Και τέλος, ο Ντέιβιντ Σάντμπεργκ προσέχει σε πολλά σημεία τα πλάνα του, ώστε να ξεφύγει η ταινία από την πεπατημένη. Αλίμονο, βέβαια, το στόρι ακολουθάει τη γνωστή βατή λογική της σχολής «Τζέιμς Γουάν», όπου καταλήγεις να ενδιαφέρεσαι μονάχα για το αν τρομάξεις, παρά για τους ήρωες της ταινίας. Μαζί, όσο καλά κι αν είναι κάποια δουλεμένα, τα υπόλοιπα jump-scare «φωνάζουν» πριν εμφανιστούν.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.