Μετά από 10 χρόνια στο Παρίσι, η Σέλμα επιστρέφει στην Τυνησία. Εκεί θα συναντήσει τη νεαρή ξαδέρφη της που δεν μπορεί να καταλάβει γιατί έφυγε από τη Γαλλία, την καταθλιπτική θεία της, και τον θείο της, που παίζοντας καταλυτικό ρόλο στις αποφάσεις της, θα της παραχωρήσει ένα άδειο διαμέρισμα που θα γίνει το κέντρο ψυχοθεραπείας που πάντα ήθελε να ανοίξει η Σέλμα. Πόσο εύκολο θα είναι όμως αυτό, με τη γραφειοκρατία να την περιμένει διαρκώς στη γωνία; Στην ίδια γωνία και ο Ναΐμ, ένας αστυνομικός που παρακολουθεί κάθε της βήμα.

Σκηνοθεσία:

Manele Labidi

Κύριοι Ρόλοι:

Golshifteh Farahani … Selma Derwich

Majd Mastoura … Naim

Aisha Ben Miled … Olfa

Feryel Chammari … Baya

Hichem Yacoubi … Raouf

Najoua Zouhair … Nour

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Manele Labidi

Παραγωγή: Serge Hayat, Jean-Christophe Reymond

Μουσική: Flemming Nordkrog

Φωτογραφία: Laurent Brunet

Μοντάζ: Γιώργος Λαμπρινός

Σκηνικά: Rauf Helioui, Mila Preli

Κοστούμια: Hyat Luszpinski

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Un Divan a Tunis

Ελληνικός Τίτλος: Ένα Ντιβάνι στην Τυνησία

Διεθνής Τίτλος: Arab Blues

Παραλειπόμενα

  • Πρώτη μεγάλου μήκους ταινία για τη Manele Labidi.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σοφία Γουργουλιάνη

Έκδοση Κειμένου: 22/7/2020

Η Σέλμα σε μια -ίσως και- απονενοημένη προσπάθεια επιστροφής στα πάτρια εδάφη, εν είδει προσωπικής Ιθάκης, αποφασίζει να εγκαταλείψει το Παρίσι και να γυρίσει στην Τυνησία όπου πέρασε τα 10 πρώτα χρόνια της ζωής της. Η επιστροφή σηματοδοτείται από την ασίγαστη επιθυμία της να ασκήσει το επάγγελμα της ψυχαναλύτριας στην πατρίδα της. Όπου, όμως, οι τρικλοποδιές του συντηρητισμού και της γραφειοκρατίας μοιάζουν να βάζουν τα δυνατά τους να της κόψουν την απόλυτη φόρα.

Η Μανέλ Λαμπιντί, εδώ σε ρόλο σκηνοθέτη και σεναριογράφου, μοιάζει να επενδύει στη δημιουργία ενός καφκικού λαβυρίνθου γραφειοκρατίας και αναπόδραστης σύγκρουσης με το σύστημα της εξουσίας. Και βρίσκει συμμάχους σε μια σκηνοθεσία που αγγίζει συχνά το -αναγκαίο καλλιτεχνικά- επίπεδο της ομορφιάς. Βρίσκει όμως τον «δυνατό» εχθρό της σε ένα σενάριο χωρίς φαντασία, που θα βρεθεί αντιμέτωπο με χαρακτήρες κλισέ καρικατούρες και με αμήχανες σεναριακές στιγμές.

Μια ταινία που στην προσπάθεια της να δημιουργήσει ένα σύμπαν γνήσια καφκικό, μπερδεύει τα μπούτια της ανάμεσα στο κινηματογραφικό κατεστημένο που η ίδια θέλει να παλέψει. Και καταλήγει εντέλει να χαρίζει στιγμές αγνής διασκέδασης, αλλά και κοινοτοπίας.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

9 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.