Ο Τζακ κι ο Φρανκ είναι δύο αδέλφια που επί χρόνια παίζουν πιάνο σε διάφορα κλαμπ. Όταν αποφασίζουν να συμπεριλάβουν και μια τραγουδίστρια στο νούμερο τους, δεν θα περίμεναν ότι η επιλογή τους μπορεί να αποβεί καταστροφική για τη μεταξύ τους σχέση.

Σκηνοθεσία:

Steve Kloves

Κύριοι Ρόλοι:

Jeff Bridges … Jack Baker

Michelle Pfeiffer … Susie Diamond

Beau Bridges … Frank Baker

Ellie Raab … Nina

Xander Berkeley … Lloyd

Jennifer Tilly … Blanche ‘Monica’ Moran

Dakin Matthews … Charlie

Albert Hall … Henry

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Steve Kloves

Παραγωγή: Mark Rosenberg, Paula Weinstein

Μουσική: Dave Grusin

Φωτογραφία: Michael Ballhaus

Μοντάζ: William Steinkamp

Σκηνικά: Jeffrey Townsend

Κοστούμια: Lisa Jensen

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Fabulous Baker Boys
  • Ελληνικός Τίτλος: Σχέσεις Πάθους

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου (Michelle Pfeiffer), μουσικής, φωτογραφίας και μοντάζ.
  • Χρυσή Σφαίρα πρώτου γυναικείου ρόλου (Michelle Pfeiffer) σε δράμα. Υποψήφιο για μουσική.
  • Βραβείο Bafta ήχου. Υποψήφιο για πρώτο γυναικείο ρόλο (Michelle Pfeiffer) και μουσική.

Παραλειπόμενα

  • Θεαματικό σκηνοθετικό ντεμπούτο για τον Steve Kloves, που όμως δεν είχε συνέχεια. Σεναριακά όμως η καριέρα του συνεχίστηκε ακάθεκτη.
  • Ο Jeff Bridges ήταν η πρώτη επιλογή του δημιουργού, και όταν είπε το ναι, το σενάριο δόθηκε και στον αδελφό του, Beau Bridges, που παρότι αρχικά διστακτικός, αποδέχτηκε τον ρόλο. Αυτή ήταν η πρώτη κοινή τους εμφάνιση επί της οθόνης.
  • Για τη Σούζι Ντάιαμοντ ήταν αρκετές οι υποψήφιες: Madonna, Debra Winger, Brooke Shields, Jodie Foster και Jennifer Jason Leigh. Η Madonna αργότερα εμφανίστηκε επικριτική επί του φιλμ, αποκαλώντας το “πολύ γλυκανάλατο”.
  • Η Pfeiffer δεν είχε στο παρελθόν σχέση με το τραγούδι, για αυτό δύο μήνες πριν ξεκινήσει η παραγωγή, έκανε μαθήματα ορθοφωνίας με τη Sally Stevens.
  • Παρότι άρεσε στους κριτικούς, στα ταμεία το φιλμ δεν τα πήγε καλά.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Το σάουντρακ κέρδισε βραβείο Grammy. Στα φωνητικά είναι η ίδια η Michelle Pfeiffer, με αιχμή την ερμηνεία της στο Makin’ Whoopee (Eddie Cantor) που συνοδεύει και την κλασική σκηνή του φιλμ.
  • Ο συνθέτης της ταινίας, Dave Grusin, ντουμπλάρει τον Jeff Bridges στον πιάνο, ενώ ο John F. Hammond τον Beau Bridges. Βέβαια, για χάρη ρεαλισμού, οι δύο ηθοποιοί έμαθαν να παίζουν τα συγκεκριμένα κομμάτια.

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 24/12/2015

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Στιβ Κλόουβς (αργότερα συμμετείχε στα σενάρια των «Χάρι Πότερ») είναι μια ταινία που διαθέτει βασικές αρετές του παλιού καλού αμερικανικού σινεμά. Δεν είναι πρωτότυπο στόρι, αλλά είναι πολύ καλά δουλεμένο και με υπαινικτικούς διαλόγους και ερμηνείες από τους Μισέλ Φάιφερ, Τζεφ και Μπο Μπρίτζες. Ο Φρανκ είναι ο πρακτικός αδελφός, παντρεμένος με παιδιά. Έχει δεχτεί τη μουσική ως βιοπορισμό. Ο Τζακ είναι αληθινός καλλιτέχνης της τζαζ και έχει εγκαταλείψει το όνειρο για χάρη του Φρανκ. Η Σούζι έχει διατελέσει «συνοδός πολυτελείας», αλλά έχει ψυχική στόφα και μια αξιοπρέπεια. Ταιριάζουν με τον Φρανκ. Είναι δυο «ωραίοι τύποι» που σιχαίνονται τις συμβάσεις και τους γλυκερούς συναισθηματισμούς, τραυματισμένοι από το «τρένο» που έχασαν. Δυο γνήσιοι κρυφο-ρομαντικοί. Η σκηνή με τη Μισέλ με κόκκινη τουαλέτα πάνω στο πιάνο έχει μείνει κλασική στην ιστορία του σινεμά.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.