Από το κολέγιο μέχρι και σήμερα, ο εργένης Ρόνι και ο ευτυχισμένος σύζυγος Νικ έχουν περάσει πολλά μαζί. Είναι συνέταιροι σε μια σχεδιαστική εταιρεία, ενώ προσπαθούν να δρομολογήσουν ένα πρότζεκτ που θα τους απογειώσει. Με τη βοήθεια της κοπέλας του Ρόνι, της Μπεθ, αλλά και της συζύγου του Νικ, Τζενέβα, τίποτα δεν φαίνεται να είναι ακατόρθωτο. Τα πάνω κάτω όμως θα έρθουν στον κόσμο του Ρόνι, όταν θα δει την Τζενέβα με έναν άλλον άντρα. Στην προσπάθειά του να μάθει την αλήθεια, θα μπει στον ρόλο του μυστικού ντετέκτιβ, ενώ σύντομα θα ανακαλύψει ότι και ο φίλος του ο Νικ έχει κάποια μυστικά.

Σκηνοθεσία:

Ron Howard

Κύριοι Ρόλοι:

Vince Vaughn … Ronny Valentine

Kevin James … Nick Brannen

Winona Ryder … Geneva Brannen

Jennifer Connelly … Beth

Channing Tatum … Zip

Queen Latifah … Susan Warner

Chelcie Ross … Thomas Fern

Clint Howard … Herbert Trimpy

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Allan Loeb

Παραγωγή: Brian Grazer, Ron Howard, Vince Vaughn

Μουσική: Lorne Balfe, Hans Zimmer

Φωτογραφία: Salvatore Totino

Μοντάζ: Daniel P. Hanley, Mike Hill

Σκηνικά: Daniel B. Clancy

Κοστούμια: Daniel Orlandi

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Dilemma

Ελληνικός Τίτλος: Το Δίλημμα

Παραλειπόμενα

  • Πρώτη κωμωδία για τον Ron Howard μετά από 11 χρόνια.
  • Ξεκίνησε με τον τίτλο Cheaters and What You Don’t Know, πριν η Universal καταλήξει στον τελικό.
  • Μια φράση με τη λέξη “γκέι” στο πρώτο trailer προκάλεσε προβλήματα στην προώθηση, και το άλλαξαν άμεσα. Η φράση όμως δεν έφυγε κι από την ταινία, μια και το στούντιο έδωσε πάσα στον Howard αν ήθελε να την αφαιρέσει, κι αυτός προτίμησε να μην το πράξει.
  • Μετά από δύο οντισιόν, η Winona Ryder κέρδισε τις Beckinsale, Carla Gugino και Uma Thurman.
  • Η Jennifer Garner είχε αρχικά τον ρόλο της Μπεθ, αλλά αποχώρησε.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 18/1/2011

Και μόνο το να επιλέξεις να δεις μια ταινία του Ron Howard, αποτελεί ένα δίλημμα από μόνο του. Εδώ επιστρέφει στις πρώτες ταινίες του, ένας ανάλαφρος Howard χωρίς την αίσθηση του μεγάλου, χωρίς την προοπτική του σημαντικού. Δουλεύει ένα θέμα που πιο σύγχρονοι σκηνοθέτες μπορούν να αγγίξουν με μεγαλύτερη ευκολία, και σίγουρα, μεγαλύτερη τόλμη. Η παρουσία του σκηνοθέτη με τα δύο Όσκαρ γίνεται αισθητή μονάχα στο γεγονός ότι η ταινία θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη. Ήταν προδιαγεγραμμένη να είναι καλύτερη, αλλά ξεφούσκωσε στο άλυτο δίλημμα του δημιουργού περί του αν ήθελε το έργο του να είναι κωμωδία ή δράμα.

Κωμικά η ταινία περπατάει, κι εκεί είναι που ήθελες έναν πιο κωμικό δημιουργό να ολοκληρώσει τις προθέσεις. Μάλιστα, στη χιουμοριστική πλευρά του έργου είναι που φαίνονται και οι ερμηνείες, σκόρπιες κι αυτές σε ένα γενικό πλάνο που κανείς δεν κάθισε να μελετήσει. Όμως, ο άγραφος κανόνας της πτώσης της αμερικανικής κωμωδίας όταν αυτή ανακατεύει το δράμα γράφεται εδώ με χρυσά γράμματα. Τότε είναι που γίνεται κλισέ, απλοϊκό και βαρετό. Ο Vaughn χάνει τον ειρμό του και ξεπέφτει σε κάτι που μοιάζει με αυτοσχεδιασμό. Κι από τους δεύτερους ρόλους επιβιώνει μονάχα η Queen Latifah, απλά επειδή επιμένει να παίζει αυτό που ξέρει. Ίσως, εντέλει, να τα ρίξουμε όλα στον σεναριογράφο, που δεν έχει την πείρα και τις εμπειρίες του Howard, και ξελασπώσουμε το κακό διάλειμμα ενός εκ των αγαπημένων παιδιών του Χόλιγουντ.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.