Summit Fever

Μια παρέα φιλόδοξων ορειβατών περνούν ένα ξέφρενο καλοκαίρι στο Σαμονί των Άλπεων, με στόχο να κατακτήσουν την τριάδα των πιο επικίνδυνων βουνών. Παρά τους θανάτους που παρακολουθούν κατά την ανάβαση στις δύο πρώτες κορυφές, επιμένουν να επιχειρήσουν την τελική αναρρίχηση. Το όνειρό τους μετατρέπεται σε εφιάλτη όταν παγιδεύονται κοντά στην κορυφή εξαιτίας μιας φονικής θύελλας, όπου πρέπει να παλέψουν μαζί για να επιβιώσουν.

Σκηνοθεσία:

Julian Gilbey

Κύριοι Ρόλοι:

Freddie Thorp … Michael

Michel Biel … Jean-Pierre ‘JP’ Beaudin

Mathilde Warnier … Isabelle

Theo Christine … Rudi

Ryan Phillippe … Leo

Hannah New … Natascha

Nick Nevern … David

Regis Romele … Κος Beaudin

Nancy Tate … Κα Beaudin

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Julian Gilbey

Παραγωγή: Marc Goldberg, Tiernan Hanby, Andrew Loveday

Μουσική: Michael Richard Plowman

Φωτογραφία: Adam Hall

Μοντάζ: Will Gilbey

Σκηνικά: Jenny Ray

Κοστούμια: Nicola Wilson

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Summit Fever
• Ελληνικός Τίτλος: Summit Fever

Παραλειπόμενα

• Η ταινία γυρίστηκε πραγματικά στις Άλπεις και όχι σε πλατό ή κάποια άλλη ορεινή τοποθεσία.
• Για το τελευταίο πλάνο, ο Freddie Thorp σκαρφαλώνει πραγματικά έναν κατακόρυφο βράχο ύψους περίπου 300 μέτρων στην κοιλάδα Αρβ, κοντά στο Σαμονί. Το πλάνο βέβαια δείχνει ελεύθερη αναρρίχηση χωρίς σχοινί, αλλά για λόγους ασφαλείας υπήρχε σχοινί ασφαλείας και ζώνη κάτω από τα ρούχα του, που αφαιρέθηκαν ψηφιακά. Ο ηθοποιός δεν είχε γνώσεις αναρρίχησης πριν την ταινία, αλλά εκπαιδεύτηκε εντατικά πριν τα γυρίσματα.
• Τα νυχτερινά γυρίσματα έγιναν σε υψόμετρο περίπου 2.000 μέτρων, στον σταθμό του τελεφερίκ Skyway στην ιταλική πλευρά του Μοντ Μπλαν. Η θερμοκρασία έφτασε έως και τους -14°C και η ανάσα που φαίνεται να βγαίνει από τα στόματα των ηθοποιών είναι πραγματική.
• Το γύρισμα έγινε μέσα στους περιορισμούς της πανδημίας στη Γαλλία. Η παραγωγή διήρκεσε έξι εβδομάδες, με αυστηρό πρωτόκολλο Covid, ενώ και οι 40 άνθρωποι του καστ και του συνεργείου παρέμειναν χωρίς κρούσμα καθ’ όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων. Οι περιορισμοί αυτοί είχαν και ένα απρόσμενο πλεονέκτημα: το συνεργείο ήταν ουσιαστικά το μόνο που μπορούσε να ανέβει στο Μοντ Μπλαν, με αποτέλεσμα να κινηματογραφήσει ένα ασυνήθιστα άδειο και ανέγγιχτο από τουρίστες τοπίο.