Ο Speed Racer έχει φυσικό χάρισμα στην οδήγηση. Γεννημένος να τρέχει σε αγώνες, ο Speed είναι μαχητικός, ατρόμητος και εμπιστεύεται μόνο το ένστικτό του. Ο μόνος ανταγωνιστής του είναι η ανάμνηση του αδερφού του, του θρυλικού Rex Racer, του οποίου ο θάνατος σε έναν αγώνα άφησε πίσω του μια κληρονομιά, της οποίας ο Speed Racer θέλει να φανεί αντάξιος.

Σκηνοθεσία:

Lana Wachowski

Lilly Wachowski

Κύριοι Ρόλοι:

Emile Hirsch … Speed Racer

Christina Ricci … Trixie

John Goodman … Pops Racer

Susan Sarandon … Mom Racer

Matthew Fox … Racer X

Roger Allam … Arnold Royalton

Paulie Litt … Spritle Racer

Rain … Taejo Togokahn

Scott Porter … Rex Racer

Nicholas Elia … Speed Racer (μικρός)

Ariel Winter … Trixie (μικρή)

Benno Furmann … επιθεωρητής Detector

Hiroyuki Sanada … Κος Musha

Moritz Bleibtreu … Grey Ghost

Kick Gurry … Sparky

John Benfield … Cruncher Block

Christian Oliver … Snake Oiler

Nan Yu … Horuko Togokahn

Melvil Poupaud … Johnny ‘Goodboy’ Jones

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Lilly Wachowski, Lana Wachowski

Παραγωγή: Grant Hill, Joel Silver, Lana Wachowski, Lilly Wachowski

Μουσική: Michael Giacchino

Φωτογραφία: David Tattersall

Μοντάζ: Roger Barton, Zach Staenberg

Σκηνικά: Owen Paterson

Κοστούμια: Kym Barrett

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Speed Racer
  • Ελληνικός Τίτλος: Speed Racer

Σεναριακή Πηγή

  • Σειρά μάνγκα: Speed Racer του Tatsuo Yoshida.

Παραλειπόμενα

  • Βασίζεται στην ομότιτλη άνιμε σειρά της δεκαετίας του 1960, γνωστότερη στην Ιαπωνία ως Mach GoGoGo. Είχε μείνει στον αέρα για 52 επεισόδια από το 1966 έως το 1968.
  • Ήδη από τον Σεπτέμβριο του 1992, ο Joe Pytka είχε ανακοινώσει ότι η Warner Bros. είχε αναλάβει τον σχεδιασμό της διασκευής. Μέχρι το σχέδιο να ναυαγήσει λόγω υπερβολικά υψηλού κόστους, τα ονόματα των Johnny Depp (Speed Racer), Henry Rollins (Racer X) και Julien Temple (σκηνοθεσία) είχαν συνδεθεί με αυτό. Πρόσθετες προσπάθειες έγιναν να το αναλάβει είτε ο Gus Van Sant, είτε ο Alfonso Cuaron, χωρίς όμως να έχουν λόγο στο σενάριο. Επί του τελευταίου, είχε ήδη περάσει από τα χέρια των Marc Levin, Jennifer Flackett, J.J. Abrams και Patrick Read Johnson. Το 2000, η Warner Bros. επανήλθε θέλοντας να προσλάβει για σκηνοθέτη τον Hype Williams, γνωστό στον χώρο του βίντεο-κλιπ. Μία ακόμα προσπάθεια έγινε το 2004 από τον Vince Vaughn, πριν το 2006 έρθουν οριστικά οι -αδελφές- Wachowski να το αναλάβουν.
  • Ο Joel Silver ήταν που ζήτησε μια ταινία οικογενειακού ύφους, και μακριά από ένα πιθανό R.
  • Οι τρεις αρχικοί υποψήφιοι για τον Speed Racer ήταν οι Joseph Gordon-Levitt, Shia LaBeouf και Zac Efron, αλλά κανένας από αυτούς δεν ήταν ο τελικός νικητής.
  • Για την Τρίξι υποψήφιες ήταν και οι: Elisha Cuthbert, Kate Mara και Rose McGowan.
  • Ο ρόλος του Racer X προσφέρθηκε στον Keanu Reeves, ο οποίος όμως και τον αρνήθηκε.
  • Τα κεντρικά γυρίσματα έγινα στα Babelsberg Studios στο Πότσνταμ και στο Βερολίνο. Όλες οι σκηνές γυρίστηκαν με το πράσινο φόντο, ώστε να προσαρμοστούν με το ψηφιακό ντεκόρ.
  • Η χρήση high-definition video ήταν αυτή που επέτρεψε να πάρει έναν άνιμε χαρακτήρα η ταινία.
  • Επίσημες καταγγελίες από την αμερικανική ένωση προστασίας ζώων ήθελαν να ασκείται βία στον έναν από τους δύο χιμπατζήδες της ταινίας, όταν αυτός δάγκωσε έναν ηθοποιό. Το περιστατικό επιβεβαιώθηκε κι επίσημα, αλλά κατηγορήθηκε μόνο ο εκπαιδευτής που υπέπεσε στο σοβαρό αυτό παράπτωμα, με την επισήμανση πως κατά τα άλλα όλα έγιναν υπό τον απαραίτητο επαγγελματισμό.
  • Σύμφωνα με δημοσίευμα, General Mills, McDonald’s, Target, Topps, Esurance, Mattel, Lego και Petrobras προώθησαν στην αγορά περίπου 5 χιλιάδες προϊόντα με θέμα την ταινία.
  • Στα ταμεία, η Warner Bros. Pictures γνώρισε μία από τις πλέον παταγώδεις αποτυχίες της. Ενώ το κόστος ήταν στα 120 εκατομμύρια δολάρια, οι εισπράξεις σταμάτησαν στα 93,9. Ακόμα κι έτσι, η ταινία βρήκε τον δρόμο της στο να αποκτήσει μια cult φήμη, και να αφήσει ανοιχτό το ζήτημα ύπαρξης ενός σίκουελ. Μάλιστα, το 2018 ο Hirsch είχε ποστάρει ότι γράφονταν το σενάριο.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Το ορίτζιναλ τραγούδι Speed Racer της τηλεοπτικής σειράς διασκευάστηκε για τους τίτλους τέλους από τους Ali Dee & the Deekompressors. Σε σινγκλ παρουσιάστηκε και μια πιο εκτεταμένη του εκδοχή από τους Razor & Tie.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 1/5/2008

Δεν είναι λίγοι, και ανάμεσα τους κι εγώ, που περιμέναμε με μια ανυπομονησία τη νέα δουλειά των αδελφών Wachowski. Η νοηματική του Matrix προσφέρεται για καλτ υποστάσεις, αλλά και οι δύο μέτριες συνέχειες δικαιολογούνται από το πρόχειρο της παραγωγής. Τι περιμέναμε ακριβώς όμως από τους φοβερούς αδελφούς; Μάλλον δύο πράγματα που καταλήγουν σε ένα, και αυτά ήταν ποιότητα και θέαμα στο ίδιο πακέτο. Πετύχαμε διάνα; Κατά το ήμισυ…

Είναι ό,τι πιο «κατάλληλο» έχει βγάλει το ακριβό Χόλιγουντ για χαμηλές ηλικίες, και αυτή του η αθωότητα μπορεί να ενοχλήσει κάποιους που ανήκουν στις μεγαλύτερες. Ενώ υπονοούνται φονικά έκτροπα, η οθόνη δεν θα βαφτεί ποτέ κόκκινη, ούτε καν θα ανοίξει μύτη. Υπάρχει ένας εκνευριστικός μπόμπιρας, που πάει σετ με ένα ακόμα πιο ντισνεϊκό πιθηκάκι. Ο κοινωνικός προβληματισμός δίνεται με τέτοιο αναίμακτο τρόπο, που είναι σαν να μην υπάρχει. Το στόρι είναι τόσο στρωτό που θυμίζει την αφέλεια της ερώτησης του πώς τελείωσε… στον Ιησού από την Ναζαρέτ! Το έθαψα;..

Απλά νομίζετε! Η έκρηξη αδρεναλίνης δίνεται μέσα από υπερ-τεχνολογικά ειδικά εφέ, που δεν έχετε ξαναδεί ως σήμερα, και σε συναρπάζει ακόμα κι αν σνομπάρεις παρόμοια θεάματα. Όλο αυτό το θεαματικό σόου συνδυάζεται με τη γλυκιά οικογενειακή ατμόσφαιρα των 1960 και το αποτέλεσμα σπάει τις ενήλικες σου αντιστάσεις.  Όλα τα αρνητικά στοιχεία συνυπάρχουν μαζί με τα πρωτογενή σου ένστικτα, και ενώ κριτικά αποστρέφεσαι το περιεχόμενο, ασυναίσθητα το επικροτείς.

Συνοψίζοντας, μιλάμε για αληθινό υπερθέαμα και άθλο των ψηφιακών εφέ, που παντρεύονται όμορφα με την οικογενειακή ατμόσφαιρα των αμερικανικών sitcom των 1960. Οι Wachowski αγνοούν να δώσουν μια νοηματική συνέχεια από το Matrix, αλλά μας ξεπληρώνουν δίνοντας εφάμιλλο θέαμα. Η κόμικ αισθητική, ο πλουραλισμός στη φωτογραφία, οι συμπαθητικές και ταιριαστές φάτσες και οι καλύτερες αυτοκινητιστικές κούρσες που έχει δει το σινεμά εξισώνουν τα αρκετά αρνητικά στοιχεία της ταινίας, που ανήκουν όμως κι αυτά σε κάποια στάνταρ του αμερικανικού κινηματογράφου, και μάλλον τα έχουμε συνηθίσει. Οι φίλοι της γρήγορης δράσης και της ταχύτητας και όσοι ονειρεύονται τη στιγμή που θα βρεθεί ανοιχτή η εθνική οδός για να το πατήσουν δεν πρέπει να χάσουν με τίποτα το Speed Racer. Όσο για τους υπόλοιπους, λογικά δεν θα βαρεθούν παρά το μεγάλο της διάρκειας, και είναι μια ευκαιρία να πάνε οι γονείς τα παιδιά τους σινεμά, σε ένα μπλοκ-μπάστερ φτιαγμένο για όλες τις ηλικίες, ακόμα κι αν παραχαϊδεύει τις μικρότερες.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

33 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.