Ένα κόκκινο σήμα της Ιντερπόλ είναι ένας παγκόσμιος συναγερμός για την καταδίωξη και τη σύλληψη των πιο καταζητούμενων εγκληματιών στον κόσμο. Αλλά όταν μια παράτολμη ληστεία φέρνει κοντά τον καλύτερο αναλυτή του FBI και δύο αντίπαλους κακοποιούς, κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί.

Σκηνοθεσία:

Rawson Marshall Thurber

Κύριοι Ρόλοι:

Dwayne Johnson … πράκτορας John Hartley

Ryan Reynolds … Nolan Booth

Gal Gadot … Sarah ‘The Bishop’ Black

Chris Diamantopoulos … Sotto Voce

Ritu Arya … επιθεωρητής Urvashi Das

Ivan Mbakop … Tambwe

Vincenzo Amato … διευθυντής Gallo

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Rawson Marshall Thurber

Παραγωγή: Beau Flynn, Dany Garcia, Hiram Garcia, Dwayne Johnson, Rawson Marshall Thurber

Μουσική: Steve Jablonsky

Φωτογραφία: Markus Forderer

Μοντάζ: Julian Clarke, Michael L. Sale

Σκηνικά: Andy Nicholson

Κοστούμια: Mary E. Vogt

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Red Notice
  • Ελληνικός Τίτλος: Red Notice

Παραλειπόμενα

  • Με εκτιμημένο κόστος από 160 έως 200 εκατομμύρια δολάρια, έγινε η πιο ακριβή ταινία αποκλειστικής διανομής του Netflix. Πριν την ένταξη όμως στην πλατφόρμα, προηγείται επιλεγμένη διανομή στις αίθουσες.
  • Universal Pictures, Warner Bros. Pictures, Sony Pictures και Paramount Pictures έδωσαν τη μάχη τους να πάρουν τη διανομή. Η Universal είχε αρχικά βγει ως η κερδισμένη, και είχε ανακοινώσει την έξοδο στις αίθουσες για το καλοκαίρι του 2020. Τη -φυσιολογική λόγω πανδημίας- καθυστέρηση εκμεταλλεύτηκε το Netflix και αγόρασε την ταινία.
  • Αφού ανακοινώθηκε ότι ο μισθός του Dwayne Johnson θα είναι τουλάχιστον 20 εκατομμύρια δολάρια, το ίδιο ποσό φανερώθηκε ότι θα πάρει και η Gal Gadot. Αυτό την έκανε την τρίτη πιο καλοπληρωμένη ηθοποιό στον κόσμο.
  • Τα γυρίσματα έγιναν στην Ατλάντα, το Παρίσι και διάφορα σημεία της Ιταλίας. Χρειάστηκε όμως να διακοπούν λόγω της πανδημίας για κάποιους μήνες.
  • Τα ονόματα των Tom Cruise, Nicolas Cage και Keanu Reeves είχαν τεθεί στα υπόψιν για το καστ.

Κριτικός: Πάρις Μνηματίδης

Έκδοση Κειμένου: 3/11/2021

Στις πόσες ταινίες «απάτη μέσα στην απάτη» καίγεται το είδος; Καλώς ή κακώς, το κοινό έχει εκπαιδευτεί διαχρονικά, και ειδικά τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες, πάνω στην ανατροπή και το πότε να την περιμένει. Περιπτώσεις σαν το «Red Notice» μοιάζουν σαν να απευθύνονται σε θεατές που δεν έχουν παρακολουθήσει στενά τις εξελίξεις στον mainstream κινηματογράφο τα τελευταία χρόνια. Αλλά και πέραν μιας πλοκής που ακόμη κι αν δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εντελώς προβλέψιμη, εντούτοις παίζει με εντελώς ασφαλή και αναμενόμενο τρόπο με τις συμβάσεις της μέσης «κομπινοπεριπέτειας», γενικότερα επικρατεί μια νοοτροπία ξεπερασμένη σε επίπεδο διασκέδασης, που δυστυχώς εδώ από συγκυρία συνδέεται και με το πιο πολυδάπανο project στη μέχρι τώρα ιστορία του Netflix. Και το παράδοξο είναι πως η ένδεια φρέσκων ιδέων, μαζί με την πληθώρα κλισέ (καλά κρατούν τα καλαμπούρια με εθνοτικά στερεότυπα για ένα Χόλιγουντ που υποτίθεται πως βρίσκεται σε μεταβατική φάση σχετικά με τέτοια ζητήματα), μεταδίδουν μια αίσθηση φτήνιας, παρά την εναλλαγή των εξωτικών τοποθεσιών και τα προσεγμένα οπτικά εφέ. Οποιαδήποτε υποψία φινέτσας, που συνήθως εμπεριέχεται σε ένα φιλμ της συγκεκριμένης δημοφιλούς υποκατηγορίας, έχει πάει περίπατο σε μια συνταγή κατευθείαν για -υπερβολικά- εύπεπτη κατανάλωση.

Σκηνοθετικά, αν και τα πάντα κυλούν διεκπεραιωτικά, τουλάχιστον τηρούνται κάποια βασικά μπλοκμπαστερικά στάνταρ για τα προσχήματα. Το μεγάλο πρόβλημα εδώ είναι το σενάριο. Όσο η ιστορία προχωράει από τη μία σεκάνς στην άλλη, σε ένα ατέρμονο γαϊτανάκι που πατάει αποκλειστικά πάνω σε τέσσερα στοιχεία (δράση, αστειάκια, exposition, ανατροπές), τόσο πιο φανερή γίνεται η αδυναμία του Rawson Marshall Thurber να πλάσει πραγματικά ολοκληρωμένους χαρακτήρες που να μην πατάνε σε δοκιμασμένα στερεότυπα, όσο και να εξελίξει μια πλοκή που να πατάει στα δικά της πόδια και μην έχει σε υπερθετικό βαθμό άτσαλα δάνεια από το εμπορικό σινεμά των τελευταίων δεκαετιών. Για να μη γίνει εκτεταμένη αναφορά σε ευκολίες και αναληθοφάνειες, τόσο έντονες που καθιστούν αδύνατο το σασπένς, ή στην ποιότητα του χιούμορ που συνοψίζεται στην τεμπέλικη οδό του «βομβαρδίζω με δέκα αναφορές στην ποπ κουλτούρα ανά λεπτό»…

Κι ενώ μεγάλο κομμάτι του προϋπολογισμού σίγουρα ξοδεύτηκε για την πρωταγωνιστική τριπλέτα (για αυτό σίγουρα και οι δεύτεροι ρόλοι είναι σαν να μην υπάρχουν), βλέποντας κανείς το τι προκύπτει επί της μεγάλης οθόνης μπορεί να σκεφτεί «κρίμα τα λεφτά», μεταξύ άλλων και για το γεγονός ότι τα προσοδοφόρα ονόματα δεν «αγοράζουν» αναγκαστικά και χημεία… Ανάμεσα στους αμέτρητους μανιερισμούς στιλ «Deadpool» στους οποίους έχει προχωρήσει ο Ryan Reynolds από το 2016, ο συγκεκριμένος πρέπει να είναι ο χειρότερος, βγάζοντας προς τα έξω πολύ εμφατικά μια εικόνα του τύπου «αγγαρεία κάνω, ποινήν εκτίω». Η δε Gal Gadot καλείται να ανταποκριθεί ερμηνευτικά σε ένα μείγμα κωμικότητας κι ερωτισμού που έχει ξεπηδήσει από ξεπερασμένα πια κινηματογραφικά πρότυπα, για αυτό ίσως εντοπίζεται και μια αμηχανία από μέρους της σχετικά με τον συγκεκριμένο ρόλο. Ο Dwayne Johnson, αν και δεν κάνει κάτι πολύ διαφορετικό από τα συνηθισμένα του, μάλλον διασώζεται συγκριτικά. Μπροστά όμως στα άλλης φύσης προβλήματα του φιλμ, τρεις ηθοποιοί που δεν βρίσκονται σε φόρμα μάλλον δεν έχουν τόση σημασία.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

16 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

1 Σχόλια

  1. Παναγιώτης 8 Νοεμβρίου 2021

    Καταιγιστική δράση, υποβλητική μουσική, οι ηθοποιοί σε τρελά κέφια. Εντάξει, για ψυχαγωγική περιπέτεια πρόκειται. Μην είμαστε και αυστηροί. Εγώ πάντως τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.