Από την παιδική του ηλικία, ο αρχαιολόγος Μπεν Γκέιτς γνώριζε για τον έναν χαμένο εδώ και 2.000 χρόνια θησαυρό, καθώς οκτώ γενιές της οικογένειάς του προσπαθούσαν να τον εντοπίσουν. Τώρα, ο Μπεν, έχοντας αρκετά στοιχεία, γνωρίζει ότι για να βρει τον θησαυρό θα πρέπει να κλέψει τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, στη συνέχεια να αποκωδικοποιήσει τον κρυμμένο χάρτη, και να ξεφύγει από το FBI και τους υπόλοιπους που αναζητούν τον χαμένο θησαυρό.

Σκηνοθεσία:

Jon Turteltaub

Κύριοι Ρόλοι:

Nicolas Cage … Benjamin Franklin Gates

Diane Kruger … Δρ Abigail Chase

Justin Bartha … Riley Poole

Sean Bean … Ian Howe

Jon Voight … Patrick Henry Gates

Harvey Keitel … πράκτορας Peter Sadusky

Christopher Plummer … John Adams Gates

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jim Kouf, Cormac Wibberley, Marianne Wibberley

Στόρι: Jim Kouf, Oren Aviv, Charles Segars

Παραγωγή: Jerry Bruckheimer, Jon Turteltaub

Μουσική: Trevor Rabin

Φωτογραφία: Caleb Deschanel

Μοντάζ: William Goldenberg

Σκηνικά: Norris Spencer

Κοστούμια: Judianna Makovsky

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: National Treasure

Ελληνικός Τίτλος: Στα Ίχνη του Χαμένου Θησαυρού

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Στα Ίχνη του Χαμένου Θησαυρού: Το Βιβλίο με τα Μυστικά (2007)

Παραλειπόμενα

  • Ήδη από το 1999, ο Jon Turteltaub είχε ξεκινήσει τον σχεδιασμό της ταινίας.
  • Αρχικά η ταινία όδευε να βγει από την Touchstone Pictures. Τελευταία όμως στιγμή, μεταφέρθηκε στη Walt Disney Pictures και μονταρίστηκε αναλόγως ως πιο φιλική για το σύνολο μιας οικογένειας. Ο σκηνοθέτης της δήλωσε πως το πρώτο μοντάζ ήταν κοντά στις τέσσερις ώρες.
  • Παρά τις μέτριες κριτικές και το ρίσκο του κόστους των 100 εκατομμυρίων δολαρίων, η ταινία έβαλε 347,5.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 6/1/2009

Μετά τη μόδα του «The DaVinci Code» στη λογοτεχνία, το Χόλιγουντ δεν μπορούσε να μην ακολουθήσει, και το πρώτο χαρακτηριστικό δείγμα χάνει εκεί που ένα βιβλίο στηρίζει την επιτυχία του: στη φαντασία. Το ντεκόρ μιας σύγχρονης Ουάσιγκτον, η δράση ανάμεσα σε μοντέρνα κτήρια και τα κειμήλια που δεν αριθμούν πάνω από 300 χρόνια ζωής, δεν μπορούν να προσφέρουν πολλά στη φαντασία του θεατή, και τελικά η ταινία ζυγώνει στην Disney νοοτροπία, παρά σε αυτή του «Ιντιάνα Τζόουνς», όπου και θα ήθελε. Γρήγορο σε ρυθμούς, αλλά απίστευτα αργό σε εξέλιξη, με απώτερη κατάληξη ένα all-american μήνυμα, που είναι σαν να σου λέει πως η ταινία απευθύνονταν μονάχα στους συμπατριώτες της. Παρόλα αυτά, προσφέρεται για μια χαλαρή και αθώα θέαση, αφού εκτός του ότι δεν σε βάζει σε σκέψεις, παρότι μυστηρίου, έχει κάτι μίνι-επικό που γεμίζει την οθόνη.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

16 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.