Ο Νικ Κάσιντι ήταν ένας τίμιος αστυνομικός. Τώρα βρίσκεται στη φυλακή για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε, κι αναζητά απεγνωσμένα την πρώτη ευκαιρία για να αποδράσει. Λίγες ώρες αργότερα, στέκεται όρθιος στο περβάζι ενός παραθύρου, φρεσκοξυρισμένος και φορώντας ένα ακριβό κοστούμι, έχοντας από κάτω του την πόλη της Νέας Υόρκης. Ενώ πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται στον δρόμο, η αστυνομία περιφρουρεί την περιοχή και ικανοποιεί την απαίτηση του Νικ να μιλήσει με την αστυνομική μεσολαβήτρια Λίντια Άντερσον. Η Λίντια, όμως, δεν γνωρίζει πως η ίδια αποτελεί κομμάτι του σπουδαίου σχεδίου του Νικ, ενός σχεδίου που θα μπορούσε ίσως να δώσει και στους δυο μια δεύτερη ευκαιρία.

Σκηνοθεσία:

Asger Leth

Κύριοι Ρόλοι:

Sam Worthington … Nicholas ‘Nick’ Cassidy/Joseph ‘Joe’ Walker

Elizabeth Banks … Lydia Mercer

Jamie Bell … Joseph ‘Joe’ Walker

Ed Harris … David Englander

Anthony Mackie … Michael ‘Mike’ Ackerman

Genesis Rodriguez … Angela ‘Angie’ Maria Lopez

Kyra Sedgwick … Suzanne ‘Suzie’ Morales

Edward Burns … Jack Dougherty

Titus Welliver … Dante Marcus

William Sadler … Franklin ‘Frank’ Cassidy

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Pablo F. Fenjves

Παραγωγή: Lorenzo di Bonaventura, Mark Vahradian

Μουσική: Henry Jackman

Φωτογραφία: Paul Cameron

Μοντάζ: Kevin Stitt

Σκηνικά: Alec Hammond

Κοστούμια: Susan Lyall

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Man on a Ledge
  • Ελληνικός Τίτλος: Στενά Περιθώρια

Παραλειπόμενα

  • Σκηνοθετικό ντεμπούτο στη μυθοπλασία για τον Asger Leth.
  • Χωρίς να αναφέρεται από την παραγωγή, η ταινία φέρει πολλές ομοιότητες με το νουάρ 14 Ώρες Αγωνίας (Fourteen Hours) του 1951.
  • Η Amy Adams ήταν υποψήφια για τον ρόλο της Λίντια.
  • Ο Sam Worthington παραδέχτηκε ότι είχε υψοφοβία, κάτι που έπρεπε να αντιμετωπίσει κατά τα γυρίσματα, μια και όλα τα μακρινά πλάνα ήταν σε ρεαλιστικές συνθήκες ύψους (πάντα όμως με καλώδια).
  • Κινηματογραφικό ντεμπούτο για την Genesis Rodriguez.
  • Κόστισε 42 εκατομμύρια δολάρια, με τα έσοδα να μένουν στα 47,6.

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 25/1/2012

Ο πρώην αστυνομικός Νικ Κάσιντι (Σαμ Γουέρδινγκτον), που βρίσκεται στη φυλακή κατηγορούμενος για κλοπή διαμαντιού μεγάλης αξίας που ανήκε στον μεγαλοεπιχειρηματία Ενγλάντερ (Εντ Χάρις), δραπετεύει, βγαίνει σε ένα γείσο πολύ ψηλά σε ένα ξενοδοχείο και ενώ κάτω στο δρόμο μαζεύεται το πλήθος, εκείνος ζητάει από την αστυνομία, συγκεκριμένα την διαπραγματεύτρια Λίντια Μέρσερ (Ελίζαμπεθ Μπανκς). Παράλληλα, ο νεώτερος αδελφός του, Τζόι Κάσιντι (Τζέιμι Μπελ), μαζί με την κοπέλα του, Άντζι (Τζένεσις Ροντρίγκεζ), έχουν δουλειά να κάνουν απέναντι, στο κτίριο του Ενγκλάντερ….

Η πρώτη ταινία μυθοπλασίας του Άσγκερ Λεθ είναι υπόδειγμα απολαυστικού θρίλερ, οργανωμένου με προσοχή σε όλα του τα επίπεδα. Πριν απ’ όλα, το στόρι δεν αναλώνεται σε εξυπνακισμούς τύπου «το μεγάλο κόλπο, διαβολικά σχεδιασμένο», όπως π.χ. στα Ocean’s όπου ατέλειωτα μικρά πλάνα σού δείχνουν χωρίς να προλαβαίνεις να καταλάβεις τις διάφορες τεχνικές λεπτομέρειες της επιχείρησης. Εδώ ο ήρωας μαζί με τους οικείους του έχει σκεφτεί πέντε πράγματα αλλά μέσα σε κάποια ανθρώπινα πλαίσια. Καθόλη τη διάρκεια της περιπέτειας, ο Νικ καρφωμένος στον τοίχο κι αντιμέτωπος με το ιλιγγιώδες κενό, είναι ένας άνθρωπος αποφασισμένος για κάτι, αλλά όχι υπεράνθρωπος. Σ’ αυτό, ο Γουέρδινγκρον αποδεικνύεται σωστή επιλογή γιατί ήδη στο Avatar φάνηκε ότι μπορεί, πίσω από τα αδρά χαρακτηριστικά του και τον έντονα αρσενικό σωματότυπο, να προβάλλει ταυτόχρονα μια ευθραυστότητα. Παρά το αναληθοφανές, καθαρά κινηματογραφικό και επιτρεπόμενο σε ένα θρίλερ τελικό ριψοκίνδυνο διάβημά του (μην ξεχνάμε το παιχνίδι με τους γκρεμούς του Χίτσκοκ), το έργο δεν χάνει επαφή με έναν κάποιο ρεαλισμό που μαζί με το χιούμορ που προσθέτουν ο αδελφός του και η κοπέλα του (δυο νεαροί ενθουσιώδεις ερασιτέχνες αλλά τσίφτες) όπως επίσης και με την ευάλωτη κατάσταση της διαπραγματεύτριας που κουβαλάει το κουσούρι μιας προηγούμενης αποτυχίας, όλα βοηθούν να εμψυχώσουν την πλοκή με «ανθρώπινο βάσανο» που σε κάνει να ταυτίζεσαι και να συμμετέχεις.

Ούτε ακριβώς προβλέψιμο ούτε με φοβερές ανατροπές και με ένα τέλος που «προσγειώνει» τη δράση από την στρατηγική και τεχνολογία στην σώμα με σώμα, ψυχή με ψυχή αντιπαράθεση, το φιλμ είναι σκέτη απόλαυση, η καλή εκδοχή της διασκέδασης όπως ήξερε παλιά το Χόλιγουντ να παράγει. Και είναι σινεμά, όχι τηλεταινία. Οι σκηνές λήψης στο γείσο και το μοντάζ τους, εξαιρετική δουλειά.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.