Ελάχιστα πριν τον συλλάβει η αστυνομία, ένας κλέφτης σκάβει έναν λάκκο και θάβει μια τσάντα γεμάτη χρήματα. Όταν μετά από έναν χρόνο αποφυλακίζεται, επιστρέφει για να ξεθάψει τα λεφτά. Αυτό όμως που βρίσκει είναι ότι έχει χτιστεί ακριβώς απάνω από τον λάκκο ένα μικρό μαυσωλείο αφιερωμένο σε έναν άγνωστο άγιο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά γύρω έχει κατασκευαστεί ολόκληρο χωριό.

Σκηνοθεσία:

Alaa Eddine Aljem

Κύριοι Ρόλοι:

Younes Bouab … ο κλέφτης

Salah Ben Saleh … ο εγκέφαλος

Bouchaib Semmak … Hassan

Mohammed Nouaimane … Brahim

Anas El Baz … Δρ Kamal

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Alaa Eddine Aljem

Παραγωγή: Francesca Duca, Alexa Rivero

Μουσική: Amin Bouhafa

Φωτογραφία: Amine Berrada

Μοντάζ: Lilian Corbeille

Σκηνικά: Kaoutar Haddioui

Κοστούμια: Bouchra Caieneallah

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Le Miracle du Saint Inconnu

Ελληνικός Τίτλος: Το Θαύμα του Άγνωστου Αγίου

Διεθνής Τίτλος: The Unknown Saint

Κύριες Διακρίσεις

  • Επίσημη πρόταση του Μαρόκου για το ξενόγλωσσο Όσκαρ.

Παραλειπόμενα

  • Πρώτη ταινία για τον μαροκινό Alaa Eddine Aljem, που προβλήθηκε στη Βδομάδα Κριτικής του φεστιβάλ Κανών.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σοφία Γουργουλιάνη

Έκδοση Κειμένου: 28/10/2020

Ένας κλέφτης, με το που εγκαταλείπει της φυλακής τα σίδερα, αποφασίζει να διεκδικήσει τη «λεία» του για χάρη της οποίας είχε φτιάξει έναν ψεύτικο τάφο στην έρημο του Μαρόκο, θάβοντας τα χρήματα στην θέση του υποτιθέμενου νεκρού. Όταν όμως θα επιστρέψει στο μέχρι πρότινος νεκρό σημείο, θα το βρει ολοζώντανη πατρίδα ενός μικρού αριθμού ντόπιων, οι οποίοι προσκυνούν τον κίβδηλο τάφο ως μνημείο ενός άγνωστου αγίου. Η προσωπική σύνδεση του ιδιοκτήτη-κλέφτη με την ιδιοκτησία-κλοπιμαία και η απέλπιδα αναζήτηση θαυματουργών θεών εκ μέρους των ντόπιων, θα δώσει στον Alaa Eddine Aljem την ευκαιρία να πλέξει ένα κωμικό γαϊτανάκι γύρω από την παντοτινή ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Με ένα σκηνοθετικό στυλ που μοιάζει να τοποθετεί στο σινεφιλικό του μπλέντερ τα καλά στοιχεία των Μπάστερ Κίτον, αδελφών Κοέν και Άκι Καουρισμάκι, καταφέρνει να φτιάξει ένα άνυδρο από ελπίδα από βροχή κι από πίστη σκηνικό, και να αξιοποιήσει ιδανικά την έρημο του Μαρόκου και την ξηρασία της. Την ίδια στιγμή, καταφέρνει να κινηθεί υποδειγματικά ανάμεσα στον σουρεαλισμό και τον αναπόφευκτο ρεαλισμό των κοινωνικά απόκληρων, αποδίδοντας επάξια στην κωμωδία τον ρόλο του καίριου κοινωνικού σχολίου.

Το φιλμ διαθέτει ένα σενάριο που, αν και μοιάζει ώρες ώρες να ενδίδει σε υπέρ του δέοντος μακροσκελείς σιωπές, κινείται -σχεδόν μαγευτικά- ανάμεσα σε συμβολισμούς, αποφεύγοντας πάντα τον σκόπελο των εύκολων διαλόγων και των προφανών σεναριακών λύσεων. Η βροχή είναι η πίστη σε ένα αύριο που μένει καθηλωμένο στο αδιέξοδο σήμερα, ο άγιος μένει πάντα άγνωστος για τους ίδιους του τους πιστούς και ο θύτης μετατρέπεται αναπόδραστα σε θύμα του μέλλοντος που δεν λέει να τον παρασύρει στην καλύτερη εκδοχή του.

Συνολικά, πρόκειται για μια ταινία που μοιάζει συχνά έρμαιο των ίδιων της τον σινεφιλικών αναφορών, αλλά που τολμά να πέσει με τα μούτρα στα βαθιά της υπαρξιακής φιλοσοφικής κωμωδίας και να βγει νικήτρια ενός απαιτητικού κινηματογραφικού είδους.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

11 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.