Ο διάσημος πράκτορας 007 συνεργάζεται με τη μοναδική εργαζόμενη που επέζησε από την καταστροφή ενός ρωσικού ερευνητικού κέντρου, για να σταματήσει την εκμετάλλευση ενός πυρηνικού όπλου από ένα μυστηριώδες πρόσωπο.

Σκηνοθεσία:

Martin Campbell

Κύριοι Ρόλοι:

Pierce Brosnan … James Bond

Famke Janssen … Xenia Onatopp

Sean Bean … Alec Trevelyan/Janus

Izabella Scorupco … Natalya Simonova

Joe Don Baker … Jack Wade

Judi Dench … M

Gottfried John … στρατηγός Arkady Grigorovich Ourumov

Robbie Coltrane … Valentin Dmitrovich Zukovsky

Alan Cumming … Boris Grishenko

Tcheky Karyo … Dimitri Mishkin

Desmond Llewelyn … Q

Samantha Bond … Eve Moneypenny

Michael Kitchen … Bill Tanner

Minnie Driver … Irina

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jeffrey Caine, Bruce Feirstein

Στόρι: Michael France

Παραγωγή: Barbara Broccoli, Michael G. Wilson

Μουσική: Eric Serra

Φωτογραφία: Phil Meheux

Μοντάζ: Terry Rawlings

Σκηνικά: Peter Lamont

Κοστούμια: Lindy Hemming

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: GoldenEye

Ελληνικός Τίτλος: Επιχείρηση Χρυσά Μάτια

Εναλλακτικός Τίτλος: Golden Eye

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Εναντίον Δόκτωρ Νο (1962)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Από τη Ρωσία με Αγάπη (1963)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007 Εναντίον Χρυσοδάκτυλου (1964)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Επιχείρηση Κεραυνός (1965)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Ζεις Μονάχα Δυο Φορές (1967)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Στην Υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητας (1969)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Τα Διαμάντια Είναι Παντοτινά (1971)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Ζήσε κι Άσε τους Άλλους να Πεθάνουν (1973)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Πιστόλι (1974)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Η Κατάσκοπος που με Αγάπησε (1977)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Επιχείρηση Μουνρέικερ (1979)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Για τα Μάτια σου Μόνο (1981)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Επιχείρηση Οκτάπουσι (1983)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Ποτέ Μην Ξαναπείς Ποτέ (1983)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Επιχείρηση Κινούμενος Στόχος (1985)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Με το Δάκτυλο στη Σκανδάλη (1987)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Προσωπική Εκδίκηση (1989)

Το Αύριο Ποτέ Δεν Πεθαίνει (1997)

Ο Κόσμος Δεν Είναι Αρκετός (1999)

Πέθανε μια Άλλη Μέρα (2002)

Casino Royale (2006)

Quantum of Solace (2008)

Skyfall (2012)

Spectre (2015)

No Time to Die (2020)

Σεναριακή Πηγή

  • Σειρά βιβλίων (χαρακτήρες): James Bond του Ian Fleming.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Bafta ήχου και ειδικών εφέ.

Παραλειπόμενα

  • Πρώτο σε μια σειρά ταινιών της σειράς όπου δεν υπάρχει άμεση σχέση με τα γραπτά του Ian Fleming. Παρόλα αυτά, ο τίτλος του φιλμ είναι ένας φόρος τιμής στον συγγραφέα, αφού όταν εργάζονταν στην αντικατασκοπία του βρετανικού ναυτικού, είχε αναλάβει μια αποστολή με τον κωδικό Operation Goldeneye, που αφορούσε τον ισπανικό εμφύλιο.
  • Το 1990, ξεκίνησε ο σχεδιασμός για τρίτη ταινία με τον Timothy Dalton, και μάλιστα είχε βγει μια αφίσα στο φεστιβάλ των Κανών. Πιθανοί σκηνοθέτες ήταν οι: John Landis, Ted Kotcheff και John Byrum. Τότε όμως η MGM/UA άλλαξε ιδιοκτησιακό καθεστώς. Έτσι φτάσαμε στο 1993, όπου την παραγωγή της σειράς ανάλαβε η κόρη του Albert R. Broccoli (έφυγε από τη ζωή επτά μήνες μετά την έξοδο της ταινίας), Barbara. Το 1994, οι πολλές καθυστερήσεις, αλλά και το ότι η Broccoli ήθελε από αυτόν να υπογράψει για μεγάλο αριθμό ταινιών, έκαναν τον Dalton να παραιτηθεί.
  • Ο Pierce Brosnan ήταν υποψήφιος για 007 κι όταν έφυγε από τη σειρά ο Roger Moore. Πριν επιλεχτεί εδώ, προηγήθηκαν διαπραγματεύσεις με τους: Mel Gibson, Hugh Grant και Liam Neeson. Το στούντιο προτιμούσε τον Paul McGann, και θα είχε πάρει τον ρόλο αν δεν δέχονταν ο Brosnan.
  • Ο John Woo ήταν ο πρώτος υποψήφιος για τη σκηνοθεσία, αλλά ενώ αρνήθηκε, δήλωσε πως ήταν τιμή του να του κάνουν τη συγκεκριμένη πρόταση.
  • Η ταινία σάρωσε στα ταμεία, με έσοδα 355 εκατομμύρια δολάρια. Το κόστος της ήταν 60.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Το ομότιτλο τραγούδι είναι μια σύνθεση των Bono και the Edge, με ερμηνεύτρια την Tina Turner.
  • Το σουηδικό γκρουπ Ace of Base έγραψε ένα τραγούδι και το πρότεινε στην παραγωγή, αλλά η εταιρία τους το απέσυρε για το κακό ενδεχόμενο να πατώσει η ταινία, κάνοντας έτσι ζημιά και στο όνομα του γκρουπ.
  • Ο John Barry δέχτηκε πρόταση να συνεχίσει να βρίσκεται στο τιμόνι της σύνθεσης, αλλά την απέρριψε.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Νίκος Ρέντζος 

Έκδοση Κειμένου: 2/10/2014

Ξεκινάω αυτό το κείμενο κάνοντας μια μικρή διόρθωση, που αφορά τον προηγούμενο Μποντ, τον Τίμοθι Ντάλτον. Γράφοντας για το Licence to Kill, ανέφερα ότι ο Ντάλτον απομακρύνθηκε από το ρόλο, κάτι που δεν είναι αληθές. Η αλήθεια είναι ότι ο Ντάλτον παραιτήθηκε το 1994 από το ρόλο του Μποντ, λόγω της μεγάλης καθυστέρησης της έναρξης των γυρισμάτων της νέας ταινίας. Το οικονομικό ναυάγιο του φιλμ οδήγησε σε ένα μεγάλο κενό έξι χρόνων (1989-1995), το μεγαλύτερο από το 1962 μέχρι σήμερα, χωρίς νέο φιλμ του Μποντ. Το GoldenEye, λοιπόν, θα συνέχιζε με τον ίδιο πρωταγωνιστή αλλά τα δεδομένα άλλαξαν κι έτσι η παραγωγή αποφάσισε με την αλλαγή του πρωταγωνιστή, να αλλάξει αρκετά ακόμα στοιχεία των ταινιών του Μποντ.

Νέος Μποντ, λοιπόν, ο κύριος Μπρόσναν, ο Μποντ της δικής μου γενιάς, ο άνθρωπος που οι γεννημένοι τη δεκαετία του ’80 συνδύασαν περισσότερο με την εικόνα του Μποντ. Ο Μπρόσναν ήταν διακαής πόθος των παραγωγών από την εποχή που ο Μουρ έπαιζε τις τελευταίες του ταινίες ως Μποντ, αλλά το συμβόλαιό του με την τηλεοπτική σειρά Remington Steele, όπου διατηρούσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, δεν του επέτρεπε να εμπλακεί με το ρόλο του 007. Η στιγμή του έρχεται 13 χρόνια μετά και ο ίδιος δικαιώνει τους παραγωγούς με την άνεση που εμφανίζει στο πανί. Ο Μποντ του Μπρόσναν διατηρεί κάποια από τα στοιχεία του Ντάλτον αλλά επαναφέρει το χιούμορ στο προσκήνιο και εμφανίζεται ελαφρώς πιο κομψός σε σχέση με τον προκάτοχό του. Θα χαρακτήριζα τον Μπρόσναν μια φιγούρα ανάμεσα στο στυλ των Κόνερι και Μουρ. Δεν είναι απόλυτα σκληρός, όπως μπορούσε να γίνει ο Κόνερι, ούτε όσο ειρωνικά χιουμοριστικός μπορούσε να είναι ο Μουρ. Μια μέση κατάσταση, που με την πρώτη του εμφάνιση κέρδισε το κοινό της εποχής.

Το GoldenEye είναι μια, (όχι ) εμφανώς, διαφορετική ταινία Μποντ, η οποία όμως ακολουθεί την ίδια φόρμουλα. Είναι ελαφρώς πιο σκοτεινή και ρεαλιστική αλλά όταν αποφασίζει να δώσει χώρο στη δράση, δε φοβάται να ξεφύγει και να κάνει πλάκα, όπως συνέβαινε με τις ταινίες του Μουρ. Χαρακτηριστική η σκηνή του κυνηγητού με το τανκ! Υπάρχουν ωστόσο στιγμές (μικρές είναι η αλήθεια) που το φιλμ κριτικάρει τον ίδιο του των ήρωα και τα προηγούμενα φιλμ. Η Μ, μεγάλη αλλαγή καθώς ο ανδροκρατούμενος ρόλος του παρελθόντος περνάει στη Τζούντι Ντεντς με μεγάλη επιτυχία, χαρακτηρίζει τον Μποντ σε μια μεταξύ τους σκηνή “δεινόσαυρο, μισογύνη και απομεινάρι του ψυχρού πολέμου” ενώ σε μια άλλη σκηνή μεταξύ του Μποντ και της Σιμόνοβα, στην ερώτηση της Σιμόνοβα “Όλα αυτά τα όπλα, όλοι αυτοί οι σκοτωμοί. Πως μπορείς να ενεργείς έτσι; Πως μπορείς να είσαι τόσο ψυχρός;”, ο Μποντ απαντά: “Είναι αυτό που με κρατά ζωντανό.” Αυτές οι ατάκες μέχρι το 1995 δε θα μπορούσαν να ειπωθούν σε ταινία του Μποντ, εδώ όμως βρίσκουν έδαφος, έστω κι αν περνούν αρκετά γρήγορα.

Μεγάλη ευθύνη στην αλλαγή του Μποντ, έστω και με αυτά τα μικρά, σταθερά βηματάκια, φέρει ο σκηνοθέτης, Μάρτιν Κάμπελ. Ο Κάμπελ θα κληθεί δύο φορές να αναγεννήσει τον Μποντ (μία το 1995 και μία το 2006, με το Casino Royale) και θα το κάνει και τις δύο με επιτυχία, δίνοντας έναν Μποντ σε κάθε γενιά.

Ο Μποντ του 1995 εκτός από τα θετικά του, έχει ένα μεγάλο μειονέκτημα, το οποίο δεν ξέρω αν μπορεί να τον κάνει ανθεκτικό στον χρόνο. Είναι πηγμένος στα γκάτζετ και τα εφέ. Ήταν τέτοια η εποχή και η εξέλιξη της τεχνολογίας, που τα γκάτζετ παίζουν πολλές φορές σημαντικότερο ρόλο από τον ίδιο τον Μποντ. Έχεις την αίσθηση παρακολουθώντας την πρώτη περιπέτεια του Μπρόσναν ως Μποντ, ότι το φιλμ είναι παραφορτωμένο από τεχνολογικά μαραφέτια.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν: Νέος Μποντ, νέα Μ, νέα Μις Μάνιπενι, σταθερή αξία ο Q επί 33 χρόνια, αρκετά γκατζετάκια, μεγάλες δόσεις δράσεις, χιούμορ, δύο πανέμορφα Bond girls, ένας ήπιος κακός και ο 007 της δεκαετίας του ’90 είναι γεγονός. Ικανοποιητικός, επιστρέφει στην παρελθοντική του μορφή ανανεώνοντας κάποιες πτυχές του με προσοχή, για να τραβήξει ξανά το κοινό κοντά του. Το πέτυχε τότε. Σήμερα, μοιάζει να χάνει ελαφρώς τη γυαλάδα του.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.