Ο Τζέικ είναι μεγαλόσωμος και παρορμητικός. Ο Ρέτζι είναι αφελής και καλόψυχος. Το μόνο που τους ενώνει, εκτός από το γεγονός ότι είναι γαλοπούλες, είναι η μοίρα τους να καταλήξουν πάνω σε μια πιατέλα στο γιορτινό τραπέζι. Έτσι, αποφασίζουν να κλέψουν μια χρονομηχανή και να επιστρέψουν πίσω στον 17ο αιώνα, τότε που ξεκίνησε η παράδοση να τρώνε γαλοπούλα την Ημέρα των Ευχαριστιών. Στόχος τους: να αφαιρέσουν το πιάτο γαλοπούλας από το εορταστικό μενού.

Σκηνοθεσία:

Jimmy Hayward

Κύριοι Ρόλοι:

Owen Wilson … Reggie (φωνή)

Woody Harrelson … Jake (φωνή)

Amy Poehler … Jenny (φωνή)

George Takei … S.T.E.V.E. (φωνή)

Colm Meaney … Myles Standish (φωνή)

Keith David … αρχηγός Broadbeak (φωνή)

Dan Fogler … κυβερνήτης William Bradford (φωνή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Scott Mosier, Jimmy Hayward

Στόρι: David I. Stern, John J. Strauss

Παραγωγή: Scott Mosier

Μουσική: Dominic Lewis

Μοντάζ: Chris Cartagena

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Free Birds

Ελληνικός Τίτλος: Free Birds

Εναλλακτικός Τίτλος: Free Birds: Οι Γαλοπούλες το ‘Σκασαν [Home Cinema]

Παραλειπόμενα

  • Τεχνική: Computer-animated (ψηφιακό)
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.
  • Πρώτη κινηματογραφική δουλειά για τα Reel FX Creative Studios.
  • Ξεκίνησε ως παραγωγή με τον τίτλο Turkeys.
  • Η ταινία είχε προγραμματιστεί για το 2014, αλλά η καθυστέρηση του Ο Κος Πίμποντι & ο Σέρμαν και οι θετικές αντιδράσεις που είχε η προβολή κάποιων σκηνών έκαναν τη Relativity Media να το φέρει έναν χρόνο πιο νωρίς.
  • Και στα ελληνικά, με τις φωνές των: Όθωνας Μεταξάς (Ρέτζι), Ακίνδυνος Γκίκας (Τζέικ), Έλενα Τσαγκαρινού (Τζένη), Χρήστος Κορτσαλής (Στιβ), Γιάννης Στεφόπουλος (Στάντις), Χρήστος Συριώτης (Μπράντφορντ), Ντίνος Σούτης (Μεγαλόραμφος), Ανδρέας Ευαγγελάτος, Τάσος Κωστής, Βασιλική Σούτη, Κώστας Παπαγεωργίου, Σταύρος Μαυρίδης, Αντώνης Πάλλης, Πέτρος Σπυρόπουλος, Δημήτρης Δημόπουλος, Στέλιος Ψαρουδάκης, Κώστας Πέτρου, Μπάμπης Αλεξανδρόπουλος, Αφροδίτη Αντωνάκη, Ειρήνη Τσίγκα, Εβίτα Βιτσαντωνάκη, Κατερίνα Καστάνη, Γιάννης Πάζιος, Αργύρης Κανδύλης. Σκηνοθετική επιμέλεια: Ακίνδυνος Γκίκας. Μετάφραση: Ελένη Κουβοπούλου.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Οι Social Distortion διασκευάζουν για την ταινία το Up Around the Bend των Creedence Clearwater Revival.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Γιώργος Δαβίτος

Έκδοση Κειμένου: 11/11/2013

Δεν γίνεται όλες οι ταινίες κινουμένων σχεδίων είναι τόσο καλές όσο της Disney και της Dreamworks. Υπάρχουν κι εκείνες που δεν πρόκειται να μείνουν «κλασικές» στον χρόνο, που δεν θα παίζονται ξανά και ξανά τις γιορτές, που υπάρχουν μόνο και μόνο γιατί πρέπει να κυκλοφορήσουν από το στούντιο μια συγκεκριμένη περίοδο του έτους.

Το «Free Birds» είναι μια από εκείνες τις ταινίες που παρόλο που είναι ευχάριστη και θα μπορέσετε άνετα να παρακολουθήσετε, με το που τελειώσει, αυτό ήταν. Η θύμηση της θα κρατήσει μέχρις ότου βγείτε από την αίθουσα. Και αυτό, από τη μια, είναι εντάξει, αφού με την λογική τού θα περάσει η ώρα μου, το έργο θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί αξιοπρεπέστατο, τόσο οπτικά όσο και κωμικά. Από την άλλη, όμως, είναι τόσο φανερά τα μειονεκτήματα που διαθέτει, που ακόμα και αν σου αρκούσε το απλά αξιοπρεπές του πράγματος, εδώ δεν θα σου ήταν αρκετό.

Με το πρώτο μισό της ταινίας να χαίρει σωστής αντιμετώπισης από τους δημιουργούς της, οι πρώτες εντυπώσεις που δημιουργείς είναι θετικότατες. Ενδιαφέρουσα πλοκή, δυνατοί χαρακτήρες, έξυπνο χιούμορ, οπτική αισθητική, όλα δίνουν το παρόν δημιουργώντας μια σωστή βάση που για ακόμα μια φορά στον βωμό της γρηγοράδας και της επιτυχίας μένει ανεκμετάλλευτη. Δυστυχώς, από ένα σημείο και μετά, τα στερεότυπα και τα κλισέ καταλαμβάνουν πρώτη θέση, η αίσθηση του γνώριμου εμφανίζεται, τα αστεία μοιάζουν κοπιαρισμένα από παλιότερες (και καλύτερες) ταινίες κινούμενων σχεδίων, οι ανατροπές είναι γελοίες και η ηθική που διαποτίζει το όλο εγχείρημα ταιριάζει σε παιδιά νηπιαγωγείου.

Είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί οι συντελεστές του έργου το τράβηξαν τόσο πολύ και οδήγησαν την ταινία σε έναν αχταρμά καταστάσεων που και κουράζει και δεν βγάζει και νόημα. Ίσως γιατί επιδίωκαν τη δημιουργία μιας αθώας ανοησίας. Αν ναι, τότε τα κατάφεραν, γιατί η ταινία είναι κυριολεκτικά αυτό, μια ανοησία για παιδιά μέχρι δέκα χρόνων. Όλοι οι άλλοι, με τηλεσκόπιο.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.