Ο Σαμ Κάχιλ ακολουθεί μια επιτυχημένη στρατιωτική καριέρα, ενώ έχει μια όμορφη σύζυγο και δύο κόρες. Σε αντίθεση με αυτόν, ο μικρότερος αδερφός του, ο Τόμι, είναι άστατος, ενώ συχνά έχει μπλεξίματα με τον νόμο. Όταν ο Σαμ πηγαίνει στο Αφγανιστάν στα πλαίσια μιας αμερικανικής αποστολής, η ισορροπία μεταξύ των δυο αδερφών αλλάζει για πάντα. Ο Σαμ αγνοείται και θεωρείται νεκρός, ενώ η γυναίκα του, Σάρα, βρίσκει παρηγοριά στον κουνιάδο της, ο οποίος απ’ ό,τι φαίνεται καταφέρνει να σηκώσει το βάρος της οικογενειακής ευθύνης που άφησε ο αδερφός του.

Σκηνοθεσία:

Jim Sheridan

Κύριοι Ρόλοι:

Tobey Maguire … λοχαγός Sam Cahill

Jake Gyllenhaal … Tommy Cahill

Natalie Portman … Grace Cahill

Sam Shepard … Hank Cahill

Mare Winningham … Elsie Cahill

Bailee Madison … Isabelle Cahill

Taylor Geare … Maggie Cahill

Patrick John Flueger … Joe Willis

lifton Collins Jr. … ταγματάρχης Cavazos

Carey Mulligan … Cassie Willis

Jenny Wade … Tina

Navid Negahban … Murad

Ethan Suplee … Sweeney

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: David Benioff

Παραγωγή: Michael De Luca, Ryan Kavanaugh, Sigurjon Sighvatsson

Μουσική: Thomas Newman

Φωτογραφία: Frederick Elmes

Μοντάζ: Jay Cassidy

Σκηνικά: Tony Fanning

Κοστούμια: Durinda Wood

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Brothers
  • Ελληνικός Τίτλος: Brothers

Άμεσοι Σύνδεσμοι

  • Ουκ Επιθυμήσεις τη Γυναίκα του Πλησίον σου (2004)

Σεναριακή Πηγή

  • Σενάριο: Ουκ Επιθυμήσεις τη Γυναίκα του Πλησίον σου των Susanne Bier, Anders Thomas Jensen.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα πρώτου αντρικού ρόλου (Tobey Maguire) σε δράμα, και τραγουδιού (Winter).

Παραλειπόμενα

  • Πρόκειται για το αγγλόφωνο ριμέικ του δανικού Ουκ Επιθυμήσεις τη Γυναίκα του Πλησίον σου (2004) από τη Susanne Bier. Επιρροή και των δύο ταινιών στάθηκε το ομηρικό έπος Οδύσσεια.
  • Αρχικά, ο Jake Gyllenhaal ήθελε τον Σαμ και ο Tobey Maguire τον Τόμι. Αλλά ο σκηνοθέτης δεν πίστευε ότι ο Maguire ήταν ο κατάλληλος για τον ρόλο του “κακού”, και οι ρόλοι αντιστράφηκαν.
  • Ο Jake Gyllenhaal πληροφορήθηκε για τον θάνατο του στενού του φίλου Heath Ledger κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Άμεσα εξαφανίστηκε από το πλατό και επέστρεψε μετά από 2 ημέρες. Χρειάστηκε όμως και πήρε ακόμα περισσότερο χρόνο για να νιώσει έτοιμος να ερμηνεύσει.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Οι U2 έγραψαν κι ερμήνευσαν για την ταινία το Winter. Συνεργάστηκαν όμως και με τους Brian Eno και Daniel Lanois για τη διασκευή του παραδοσιακού White As Snow.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 9/12/2009

Η βασική διαφορά ανάμεσα στις ευρωπαϊκές και τις αμερικανικές ταινίες είναι στο ύφος. Αυτό της Γηραιάς Ηπείρου μπορεί να αντέξει ένα εσωτερικό δράμα, διανθίζοντας το με σκηνοθετική άποψη. Έτσι, το σενάριο που στη Δανία ήταν τόσο ενδιαφέρον, ταξιδεύει στις ΗΠΑ και φαντάζει ως στάσιμος κινηματογράφος. Επιτηδευμένα ποθεί να ανακηρυχτεί αμερικανικό ανεξάρτητο σινεμά, αλλά μοιάζει φτωχό μπροστά στους πλούσιους συγγενείς του είδους. Ο Sheridan ήταν καλός αφηγητής, αλλά δεν ήταν ποτέ μάστορας στην κατασκευή χαρακτήρων. Κι εδώ έχουμε δράμα χαρακτήρων…

Μισή ώρα κορύφωσης προς το φινάλε είναι αυτή που σου αφήνει εντέλει μια θετική επίγευση από το έργο. Εκεί που το δράμα γίνεται ψυχολογικό και ξεφεύγει από το μονοδιάστατο της ιστορίας. Ακόμα και χωρίς εκπλήξεις, αφήνει τον Tobey Maguire να αποκαλύψει τον ηθοποιό που πολλοί πιστεύαμε ότι έκρυβε μέσα του, και κάνει μερική απαλοιφή από κάποιες σκηνές προπαγάνδας που προηγήθηκαν. Γενικά, μου έδωσε την εικόνα ενός σεναρίου που έπεσε σε λάθος δημιουργικά χέρια. Θα μπορούσε να αναφέρεται σε πολλά και τελικά λέει ένα. Χάνει και τη σχέση ανάμεσα στα δύο αδέλφια, λόγω έλλειψης σκληρών διαλόγων. Όπως και να ‘χει, δεν απογοητεύει πλήρως, και είναι γενικά μια ενδιαφέρουσα ταινία για τους φίλους του αμερικανικού δράματος. Κάποια σενάρια, όμως, είναι για πιο «κεφάτους» δημιουργούς…

Βαθμολογία:


Κριτικός: Σοφία Γουργουλιάνη

Έκδοση Κειμένου: 15/12/2009

Το Βrothers είναι μια ταινία με ένα κοινότυπο σενάριο, που θέλει να διαχειριστεί θέματα τα οποία έχουν χιλιοειπωθεί και χιλιοαναλυθεί στην ιστορία της 7ης τέχνης.

Μοιραία, λοιπόν, το μοναδικό που μπορεί να αναδείξει είναι η σκηνοθεσία και οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Από τις πρώτες κιόλας σκηνές της ταινίας, αντιλαμβανόμαστε ότι η σκηνοθεσία δεν θα είναι το δυνατό της χαρτί. Είναι, τουλάχιστον, άτολμη καθώς ο σκηνοθέτης δίνει την αίσθηση πως όχι μόνο δεν επιθυμεί να δημιουργήσει κάτι διαφορετικό, αλλά συνειδητά επιλέγει τον πρώτο λόγο στην ταινία να έχουν τα τρία όμορφα πρόσωπα των πρωταγωνιστών κι όχι το όποιο σκηνοθετικό του ταλέντο. Ευτυχώς αυτά τα τρία όμορφα πρόσωπα δεν τον προδίδουν, χαρίζοντάς μας τρεις δυνατές κι αξιομνημόνευτες ερμηνείες.

Συμπερασματικά, το Brothers είναι μια ταινία χωρίς παλμό και ένταση. Μια ταινία που μοιάζει να χάνεται μέσα στα δικά της βαρύγδουπα αποφθέγματα. Μια ταινία που θυσιάζει την οποιαδήποτε σινεφιλική πινελιά θα μπορούσε να έχει, στον βωμό της εμπορικότητας και του politically-correct.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

22 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.