
Δαιμονισμένος Άγγελος
- Angel Heart
- 1987
- ΗΠΑ, Μ. Βρετανία
- Αγγλικά, Γαλλικά
- Αστυνομική, Δραματικό Θρίλερ, Εποχής, Ερωτική, Θρίλερ, Μεταφυσικό Θρίλερ, Μυστηρίου, Νουάρ, Τρόμου
- 07 Απριλίου 1987
Στη δεκαετία του ’50, ένας αξιολύπητος ντετέκτιβ, ο Χάρι Έιντζελ, αναλαμβάνει να βρει τον εξαφανισμένο τραγουδιστή Τζόνι Φέιφοριτ για λογαριασμό ενός μυστηριώδους ανθρώπου με το όνομα Λουίς Σάιφρ. Οι έρευνες θα τον οδηγήσουν στη Νέα Ορλεάνη, όπου θα μπλεχτεί σε μια σειρά από φόνους, ενώ εφιαλτικές εικόνες από το παρελθόν τον προειδοποιούν για το ότι η ανακάλυψη της αλήθειας σχετίζεται με την ανακάλυψη της πραγματικής του ταυτότητας.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Mickey Rourke … Harry Angel
Lisa Bonet … Epiphany Proudfoot
Robert De Niro … Louis Cyphre
Charlotte Rampling … Margaret Krusemark
Stocker Fontelieu … Ethan Krusemark
Brownie McGhee … Toots Sweet
Michael Higgins … Δρ Albert Fowler
Elizabeth Whitcraft … Connie
Eliott Keener … ντετέκτιβ Sterne
Charles Gordone … Spider Simpson
Dann Florek … Herman Winesap
Kathleen Wilhoite … νοσοκόμα
Pruitt Taylor Vince … ντετέκτιβ Deimos
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Alan Parker
Παραγωγή: Elliott Kastner, Alan Marshall
Μουσική: Trevor Jones
Φωτογραφία: Michael Seresin
Μοντάζ: Gerry Hambling
Σκηνικά: Brian Morris
Κοστούμια: Aude Bronson-Howard
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Angel Heart
- Ελληνικός Τίτλος: Δαιμονισμένος Άγγελος
Σεναριακή Πηγή
- Μυθιστόρημα: Falling Angel του William Hjortsberg.
Παραλειπόμενα
- Η κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος Falling Angel (1978) είχε μια αρκετά περιπετειώδη διαδρομή πριν φτάσει στα χέρια του Alan Parker. Αρχικά, τα δικαιώματα ανήκαν στην Paramount, με παραγωγό τον Robert Evans και σκηνοθέτη τον John Frankenheimer. Αργότερα, τη θέση του τελευταίου ανέλαβε ο Dick Richards, ενώ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο εξεταζόταν ο Dustin Hoffman.
- Ο ίδιος ο συγγραφέας William Hjortsberg είχε γράψει αρκετές εκδοχές του σεναρίου, αλλά τα στούντιο δεν ενθουσιάζονταν με το σκοτεινό φινάλε. Μάλιστα, οι υπεύθυνοι της κινηματογραφικής βιομηχανίας επέμεναν να μάθουν γιατί η ιστορία δεν μπορούσε να έχει ένα ευτυχισμένο τέλος.
- Ο Alan Parker είχε διαβάσει το βιβλίο ήδη από την κυκλοφορία του, το 1978. Όταν ο παραγωγός Elliott Kastner τού πρότεινε να αναλάβει τη μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη, ο σκηνοθέτης ενθουσιάστηκε με τη δυνατότητα να συνδυάσει δύο διαφορετικά κινηματογραφικά είδη: το αστυνομικό νουάρ και το υπερφυσικό θρίλερ.
- Το σενάριο γράφτηκε κυρίως στη Νέα Υόρκη, ενώ η χρηματοδότηση εξασφαλίστηκε από την Carolco Pictures των Mario Kassar και Andrew G. Vajna. Ο Parker απέκτησε σημαντική δημιουργική ελευθερία, κάτι που αποδείχθηκε καθοριστικό για τη διατήρηση του ιδιαίτερα σκοτεινού ύφους της ταινίας.
- Η παραγωγή απαίτησε τη χρήση συνολικά 78 διαφορετικών τοποθεσιών μεταξύ Νέας Υόρκης και Νέας Ορλεάνης. Ο Parker απέφυγε συνειδητά τα πολυφορεμένα κινηματογραφικά σημεία της Νέας Υόρκης, αναζητώντας γειτονιές που δεν είχαν παρουσιαστεί τόσο συχνά στο σινεμά.
- Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν από τις 31 Μαρτίου έως τις 20 Ιουνίου 1986, με προϋπολογισμό περίπου 18 εκατομμυρίων δολαρίων. Ανάμεσα στις τοποθεσίες ήταν το Χάρλεμ, το Στέιτεν Άιλαντ, το Χόμποκεν του Νιου Τζέρσεϊ και η Νέα Ορλεάνη.
- Για τον ρόλο του Χάρι Έιντζελ, ο Parker είχε αρχικά στη λίστα επιθυμιών του τέσσερις ηθοποιούς. Ανάμεσά τους ήταν ο Jack Nicholson, τον οποίο επισκέφθηκε προσωπικά στο σπίτι του στο Λος Άντζελες. Η συνάντηση δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία, καθώς ο ηθοποιός ήταν απορροφημένος από μια περιπέτεια με έναν πανάκριβο ιμπρεσιονιστικό πίνακα που είχε αγοράσει κατά λάθος σε δημοπρασία!
- Ο Mickey Rourke, αντίθετα, ήταν αποφασισμένος να πάρει τον ρόλο. Στην πρώτη τους συνάντηση είπε στον Parker ότι ήταν ο μοναδικός κατάλληλος για τον Χάρι Έιντζελ και πως έπρεπε να σταματήσει να συζητά με άλλους υποψηφίους.
- Ο Robert De Niro δεν αποδέχτηκε εύκολα τον ρόλο του Λούις Σάιφερ. Ο Parker χρειάστηκε να τον προσεγγίζει επί μήνες, απαντώντας στις αλλεπάλληλες ερωτήσεις του για κάθε λεπτομέρεια του σεναρίου. Μάλιστα, έκαναν ακόμη και ανάγνωση του σεναρίου καθισμένοι στο πάτωμα μιας εγκαταλελειμμένης εκκλησίας στο Χάρλεμ.
- Ο De Niro είχε συγκεκριμένες απαιτήσεις ακόμη και για την πρώτη τους συνάντηση. Ζήτησε να καθίσει σε μια γωνιακή θέση εστιατορίου, με την πλάτη του στραμμένη στον τοίχο, ώστε να μην τον παρατηρούν οι υπόλοιποι πελάτες.
- Ο Parker μετέφερε τη δράση της ιστορίας από το 1959 του βιβλίου στο 1955. Ήθελε η εποχή να έχει ακόμη την αισθητική της δεκαετίας του 1940, αλλά και στοιχεία από τη δεκαετία του 1930, λόγω της κοινωνικής και πολιτισμικής στασιμότητας που είχε επιφέρει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
- Η παραγωγή φρόντισε ώστε τα αντικείμενα, τα αυτοκίνητα, τα έπιπλα και τα ρούχα να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα της δεκαετίας του 1950. Δεν χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά αντικείμενα της συγκεκριμένης περιόδου, καθώς ήταν απολύτως φυσιολογικό τα φτωχότερα νοικοκυριά να διατηρούν επί δεκαετίες παλαιότερα έπιπλα και προσωπικά αντικείμενα.
- Ο σκηνοθέτης ήθελε να αποφύγει την εξιδανικευμένη, τουριστική εικόνα της Νέας Ορλεάνης. Αναζήτησε πιο παραμελημένες γειτονιές, εγκαταλελειμμένα κτίρια και αυθεντικούς χώρους που θα ενίσχυαν την αίσθηση παρακμής της ιστορίας.
- Για τις σκηνές που διαδραματίζονται στον κόσμο της Επίφανι Πράντφουτ, η παραγωγή ανακάλυψε στην περιοχή Τιμπόντο της Λουιζιάνα ένα σχεδόν ανέπαφο χωριό εργατών παλαιών φυτειών. Με την κατάλληλη σκηνογραφική παρέμβαση, ο χώρος μετατράπηκε σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σκηνικά της ταινίας.
- Η πρόσκληση για οντισιόν στη Νέα Υόρκη συγκέντρωσε περίπου 1.400 νεαρούς υποψηφίους σε ένα υποβαθμισμένο νυχτερινό κέντρο με το όνομα Kamikaze. Ο Parker πέρασε προσωπικά από διαδικασία ανάγνωσης σκηνών με περίπου 600 άτομα, αναζητώντας και ηθοποιούς για μικρότερους ρόλους και κομπάρσους.
- Ο Parker πραγματοποίησε εκτενή ιστορική έρευνα για τα ιδιόμορφα θρησκευτικά κινήματα των δεκαετιών του 1930 και του 1940 στο Χάρλεμ. Ο χαρακτήρας του πάστορα Τζον βασίστηκε σε ένα κράμα δύο ή τριών πραγματικών προσώπων εκείνης της περιόδου.
- Η αρχική εκδοχή της ταινίας έλαβε χαρακτηρισμό X από την αμερικανική επιτροπή αξιολόγησης MPAA, εξαιτίας λίγων δευτερολέπτων από την ερωτική σκηνή του Mickey Rourke με τη Lisa Bonet. Το πρόβλημα δεν ήταν η συνολική βία ή η σατανιστική θεματολογία, αλλά συγκεκριμένα η απεικόνιση της σεξουαλικής πράξης. Η Tri-Star Pictures αρνήθηκε να κυκλοφορήσει την ταινία με χαρακτηρισμό X, καθώς αυτό θα περιόριζε σημαντικά τις αίθουσες προβολής και τις δυνατότητες διαφήμισης. Ο Parker αναγκάστηκε τελικά να αφαιρέσει περίπου δέκα δευτερόλεπτα από τη σκηνή, προκειμένου να εξασφαλίσει τον χαρακτηρισμό R.
- Η συγκεκριμένη σκηνή ήταν εξαιρετικά περίπλοκη στο μοντάζ, καθώς περιλάμβανε περίπου 60-80 διαφορετικά κοψίματα μέσα σε δύο λεπτά. Ο Parker διαφώνησε έντονα με την παρέμβαση της επιτροπής, χαρακτηρίζοντας εκ των υστέρων όλη τη διαδικασία άσκοπη και δαπανηρή. Η αρχική, χωρίς περικοπές εκδοχή κυκλοφόρησε αργότερα σε βιντεοκασέτα, δίνοντας τη δυνατότητα στο κοινό να δει το υλικό που είχε αφαιρεθεί από την κινηματογραφική έκδοση. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία αποτέλεσε και αντικείμενο συζήτησης γύρω από τα όρια της λογοκρισίας στον αμερικανικό κινηματογράφο.
- Η πρόσληψη της Lisa Bonet στον ρόλο της Επίφανι Πράντφουτ αποτέλεσε επίκεντρο συζήτησης. Ως τότε ήταν γνωστή μέσα από το τηλεοπτικό sitcom The Cosby Show, που είχε οικογενειακό χαρακτήρα, με την ηθοποιό να το κουβεντιάζει πρώτα με τον πατέρα της στη σειρά, τον Bill Cosby, πριν πει το τελικό ναι.
- Μετά το τέλος των γυρισμάτων, ο Parker επέστρεψε στην Ευρώπη έχοντας μαζί του 100 κιβώτια με περίπου 400.000 πόδια φιλμ και 1.100 διαφορετικά πλάνα. Χρειάστηκαν τέσσερις μήνες μοντάζ μέχρι να προκύψει η πρώτη ολοκληρωμένη εκδοχή.
- Η ταινία δεν κατάφερε να καλύψει το κόστος παραγωγής της στην αμερικανική αγορά. Με προϋπολογισμό 18 εκατομμυρίων δολαρίων, συγκέντρωσε 17,2 εκατομμύρια στο εγχώριο box office. Με την πάροδο των χρόνων, ωστόσο, απέκτησε πολύ ισχυρότερη φήμη και θεωρείται πλέον μία από τις χαρακτηριστικότερες και cult ταινίες του υπερφυσικού νεο-νουάρ.
Μουσικά Παραλειπόμενα
- Τα σαξοφωνικά σόλο ερμηνεύει ο βρετανός μουσικός της τζαζ Courtney Pine.







