Οι Αμερικάνοι φοβούνται μια επικείμενη επίθεση από τους Ιάπωνες μετά την καταστροφή του Περλ Χάρμπορ. Πάνω στον πανικό, απίστευτα χαζές και κωμικές καταστάσεις συμβαίνουν στην Καλιφόρνια από πολίτες και στρατιώτες, καθώς οχυρώνονται για να αντιμετωπίσουν τον εχθρό. Και για… καλή τους τύχη, ένα ιαπωνικό υποβρύχιο με τρελαμένο καπετάνιο θέλει να χτυπήσει το Χόλιγουντ για εντυπωσιασμό.

Σκηνοθεσία:

Steven Spielberg

Κύριοι Ρόλοι:

Treat Williams … δεκανέας Chuck ‘Stretch’ Sitarski

Nancy Allen … Donna Stratton

Dan Aykroyd … λοχίας Frank Tree

Ned Beatty … Ward Douglas

John Belushi … σμηναγός Wild Bill Kelso

Lorraine Gary … Joan Douglas

Murray Hamilton … Claude Crumn

Christopher Lee … πλοίαρχος Wolfgang von Kleinschmidt

Tim Matheson … πλοίαρχος Loomis Birkhead

Toshiro Mifune … αντιπλοίαρχος Akiro Mitamura

Warren Oates … συνταγματάρχης ‘Madman’ Maddox

Robert Stack … υποστράτηγος Joseph W. Stilwell

Bobby Di Cicco … Wally Stephens

Eddie Deezen … Herbie Kazlminsky

Slim Pickens … Hollis P. Wood

John Candy … Foley

Elisha Cook Jr. … Dexter

Patti LuPone … Lydia Hedberg

Frank McRae … Ogden Johnson Jones

Wendie Jo Sperber … Maxine Dexheimer

Lionel Stander … Angelo Scioli

John Landis … Mizerany

Dick Miller … αστυνομικός Miller

Mickey Rourke … Reese

Penny Marshall … Δις Fitzroy

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Robert Zemeckis, Bob Gale

Στόρι: Robert Zemeckis, Bob Gale, John Milius

Παραγωγή: Buzz Feitshans

Μουσική: John Williams

Φωτογραφία: William A. Fraker

Μοντάζ: Michael Kahn

Σκηνικά: Dean Edward Mitzner

Κοστούμια: Deborah Nadoolman

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: 1941

Ελληνικός Τίτλος: 1941: Από Πού Πάνε στο Χόλιγουντ, Παρακαλώ;

Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: 1941 [Home Cinema]

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ φωτογραφίας, ήχου και ειδικών εφέ.

Παραλειπόμενα

  • Παρότι πρόκειται για τη χειρότερα κριτικαρισμένη ταινία του Spielberg, με την πάροδο του χρόνου και τις προβολές στην τηλεόραση, απόκτησε cult φήμη.
  • Το στόρι βασίζεται σε μια σειρά από αληθινά περιστατικά που έλαβαν χώρα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
  • Ο Kubrick είχε προτείνει ότι η ταινία θα έπρεπε να προωθηθεί ως δράμα, παρά ως κωμωδία. Χαρακτηριστικά, είχε πει στον Spielberg ότι η ταινία ήταν σπουδαία, αλλά όχι αστεία.
  • Ανάμεσα στις λίγες ταινίες που έκανε στις ΗΠΑ ο σπουδαίος ιάπωνας ηθοποιός Toshiro Mifune, αυτή είναι η μόνη που ακούγεται η φωνή του δίχως ντουμπλάζ.
  • Ο σκηνοθέτης είχε κάνει πρόταση στους John Wayne και Charlton Heston για τον ρόλο του Στίλγουελ. Αμφότεροι αρνήθηκαν, βρίσκοντας το φιλμ αντιπατριωτικό.
  • Ντεμπούτο του Mickey Rourke στον κινηματογράφο.
  • Ο John Belushi έλειψε δύο μέρες από τα γυρίσματα, λόγω της άστατης νυχτερινής του ζωής.
  • Κάποιες σκηνές ήταν τόσο θορυβώδεις στα γυρίσματα, που κανείς δεν άκουγε τον Spielberg, κι αυτός αναγκάζονταν αντί να φωνάζει “cut”, να πυροβολάει στον αέρα με ένα πολυβόλο από τα αντικείμενα της ταινίας.
  • Ο Spielberg γύρισε συνολικά 304 χιλιόμετρα υλικό σε φιλμ, μέσα σε 247 ημέρες γυρισμάτων.
  • Δεύτερη του ταινία συνολικά, αλλά πρώτη του Dan Aykroyd που βγήκε στις αμερικανικές αίθουσες.
  • Το αρχικό σενάριο ονομάζονταν The Night the Japs Attacked, και ήταν καθαρά μαύρη κωμωδία.
  • Μπορεί ο διευθυντής φωτογραφίας William A. Fraker να ήταν υποψήφιος στα Όσκαρ, αλλά πριν τελειώσουν τα γυρίσματα είχε ήδη απολυθεί και αντικατασταθεί από τον Frank Stanley. Ο λόγος ήταν περί δημιουργικών διαφορών.
  • Ο Ivan Reitman είχε πρώτος προσεγγισθεί να το αναλάβει, αλλά προτίμησε άλλη δουλειά.
  • Ο James Caan κάνει ένα στιγμιαίο πέρασμα ως ναύτης σε μάχη.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο Steven Spielberg είχε πει ότι το εμβατήριο που έγραψε ο John Williams για αυτή την ταινία, ήταν το αγαπημένο του από τον συνθέτη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 11/5/2015

Αν θέλει κανείς να παρακολουθήσει μια μαζική υστερία δύο ωρών, χωρίς σταματημό, το φιλμ αυτό του Στίβεν Σπίλμπεργκ είναι ιδανικό. Οι Καλιφορνέζοι, νομίζοντας ότι εισβάλλουν οι Ιάπωνες, τα κάνουν όλα ρημαδιό. Αν όμως θέλει κανείς να δει μια ιστορία με χαρακτήρες, σίγουρα είναι η πιο αποτυχημένη ταινία του σπουδαίου χολιγουντιανού σκηνοθέτη, γιατί ενώ παρελαύνουν ένα σωρό τύποι, που τους υποδύονται γνωστοί ηθοποιοί, δεν υπάρχουν αφηγηματικές ανάσες ώστε να τους γνωρίσουμε και να νοιαστούμε για αυτούς, σχεδόν ούτε για τις καταστάσεις, αφού τη μία γελοία καταστροφή διαδέχεται γρήγορα μια άλλη, έτσι που τίποτε δεν μπορεί να ξεχωρίσει σε σημασία ώστε να προκαλέσει γέλιο. Θυμίζει τις παλιές κωμωδίες μεγάλης παραγωγής των 1960 (π.χ. «Είναι ένας Τρελός Τρελός Τρελός Κόσμος»), αλλά εδώ δεν υπάρχει δραματουργία.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.