
Nymphomaniac: Μέρος Β’
- Nymphomaniac: Vol. II
- Nymph()maniac
- 2013
- Δανία
- Αγγλικά
- Δραματική, Δραματικό Θρίλερ, Ερωτική, Σινεφίλ
- 20 Φεβρουαρίου 2014
Η Τζο είναι 50 ετών και την έχει βρει δαρμένη σε ένα σοκάκι ο Σέλινγκμαν. Η Τζο, όμως, είναι μια νυμφομανής, όπως η ίδια έχει διαγνώσει για τον εαυτό της. Η ηλικίας της δεν πρόκειται να σταθεί εμπόδιο στα ερωτικά της σχέδια.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Charlotte Gainsbourg … Joe (35-50 ετών)
Stacy Martin … Joe (15-31 ετών)
Stellan Skarsgard … Seligman
Shia LaBeouf … Jerome Morris
Christian Slater … ο πατέρας της Joe
Jamie Bell … K
Uma Thurman … Κα H
Willem Dafoe … L
Mia Goth … P
Sophie Kennedy Clark … B
Michael Pas … Jerome Morris (γηραιός)
Jean-Marc Barr … ο οφειλέτης κύριος
Udo Kier … ο σερβιτόρος
Caroline Goodall … η ψυχολόγος
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Lars von Trier
Παραγωγή: Marie Gade Denessen, Peter Aalbaek Jensen, Louise Vesth
Φωτογραφία: Manuel Alberto Claro
Μοντάζ: Morten Hojbjerg, Molly Malene Stensgaard
Σκηνικά: Simone Grau Roney
Κοστούμια: Manon Rasmussen
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Nymphomaniac: Vol. II
- Ελληνικός Τίτλος: Nymphomaniac: Μέρος Β’
- Διεθνής Τίτλος: Nymphomaniac: Volume II
- Εναλλακτικός Τίτλος: Nymph()maniac [αφίσας]
Άμεσοι Σύνδεσμοι
- Αντίχριστος (2009)
- Melancholia (2011)
- Nymphomaniac: Μέρος Α’ (2013)
Κύριες Διακρίσεις
- Βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου (Charlotte Gainsbourg) στα Bodil, τα εθνικά βραβεία της Δανίας. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, πρώτο αντρικό ρόλο (Stellan Skarsgard), πρώτο γυναικείο ρόλο (Stacy Martin) και δεύτερο αντρικό ρόλο (Jamie Bell).
- Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, αντρική ερμηνεία (Stellan Skarsgard) και γυναικεία ερμηνεία (Charlotte Gainsbourg) στα Ευρωπαϊκά Βραβεία.
Παραλειπόμενα
- Δεύτερο κεφάλαιο του τελευταίου μέρους της «Τριλογίας της Θλίψης».
- Η αρχική εκδοχή του Nymphomaniac είχε διάρκεια περίπου 5½ ώρες. Ο Lars von Trier αρνήθηκε να κάνει ο ίδιος τις περικοπές και άφησε το τελικό μοντάρισμα στον παραγωγό Peter Aalbaek Jensen, με τη σύμφωνη γνώμη του.
- Οι σεξουαλικές σκηνές γυρίστηκαν με body-doubles από την πορνογραφική βιομηχανία. Οι κανονικοί ηθοποιοί κινηματογραφούνταν από τη μέση και πάνω και τα σώματα των porn-performers από τη μέση και κάτω ενώνονταν ψηφιακά στο post-production. Η τεχνική αυτή επέτρεψε στον von Trier να χρησιμοποιήσει ακόμη και μακρινά πλάνα, χωρίς να περιορίζεται στις συνηθισμένες πρακτικές που απαιτούν τα κοντινά πλάνα για να κρυφτούν τα οπτικά εφέ
- Ντεμπούτο για τη Mia Goth.
- Η κινηματογραφική εκδοχή του Vol. II είναι περίπου 90 λεπτά μικρότερη από το υλικό που είχε γυριστεί. Οι περικοπές δεν αφορούσαν μόνο τις σεξουαλικές σκηνές, αλλά και εκτενέστερους διαλόγους μεταξύ της Τζο και του Σέλιγκμαν, καθώς και ολόκληρες σκηνές.
- Η περίφημη «soft version» που είχε ανακοινωθεί πριν από την κυκλοφορία τελικά δεν γυρίστηκε ως ξεχωριστό μοντάζ. Υπήρχε μία συντομευμένη και μία πλήρης εκδοχή, ενώ οι κατά τόπους διανομείς μπορούσαν να εφαρμόσουν επιπλέον λογοκρισία.
- Αυτό το δεύτερο μέρος έκανε πρεμιέρα στη Δανία ενιαίο με το πρώτο. Η uncut εκδοχή εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο φεστιβάλ Βενετίας, και ήταν τριών ωρών.
Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος
Έκδοση Κειμένου: 24/4/2014
Είδα το δεύτερο μέρος του έργου του Τρίερ κατόπιν εορτής, ωστόσο εκτίμησα τόσο πολύ τη δουλειά του αυτή τη φορά, που νοιώθω την ανάγκη να γράψω δύο λόγια, επικεντρωμένος μόνο στο «δια ταύτα». Στο πρώτο μέρος ήμουν επιφυλακτικός. Ήταν μελέτη ή ναρκισσιστικό παιχνίδι; Εντέλει, αποδείχθηκε ένα σοβαρότατο δοκίμιο που μελετά το πρόβλημα της ηθικής στη σφαίρα της σεξουαλικότητας. Από τη μια έχουμε την κοινωνία που επιβάλλει την ηθικοποίηση της σεξουαλικότητας, από την άλλη έχουμε τη διερεύνηση της στάσης της ηρωίδας που είναι ηθικό άτομο, υπό την έννοια ότι είναι αληθινή και συνεπής με τον εαυτό της. Ποτέ της δεν μεταμφίεσε τις ανάγκες της, δεν τις κάλυψε μέσα από ένα πολιτικό (κοινωνικό) σύστημα, ούτε τις εμπορευματοποίησε -αν είναι ένοχη για κάτι, είναι όταν δέχτηκε να γίνει συλλέκτρια χρεών, όταν εντάχθηκε δηλαδή στην παραοικονομία του καπιταλισμού, κάτι έξω από τη σφαίρα της σεξουαλικής της ταυτότητας. Αυτό το στοιχείο είναι ακανθώδες και θέλει πολλή σκέψη. Μήπως χαλάει την καθαρότητα της μελέτης εισάγοντας κι άλλες παραμέτρους;
Από την άλλη μεριά, έχουμε τον γηραιό διανοούμενο που έζησε όλη την ζωή του κυριολεκτικά μέσα από τα βιβλία και που δεν είναι καθόλου δευτερεύων χαρακτήρας. Η ευρύτητα των γνώσεων του, του επέτρεψε να έχει μια νηφάλια, αντικειμενική αντίληψη των πραγμάτων. Δείχνει να κατανοεί την ηρωίδα και να αναλύει μαζί της τις αντιδράσεις της. Την αναλύει όπως ήξερε να κάνει και με τα βιβλία. Όμως, χωρίς τριβή με τους ανθρώπους, πώς μπορεί να δομήσει κανείς ένα ηθικό σύστημα; Ο Τρίερ μας δίνει μια τρομακτική απάντηση στο τέλος της μελέτης του.
Πρόκειται για ένα έργο που θα ενθουσίαζε τον Μισέλ Φουκώ και τον Ζαν Ζενέ.
Βαθμολογία:
![]()
![]()




