Σούπεργκερλ

Η πολυαγαπημένη ξαδέλφη του Σούπερμαν/Καλ-Ελ, Κάρα, ζει στον πλανήτη Αργώ, αποικία των κρυπτονιανών επιζώντων. Όταν από ένα λάθος το ωμέγαδρον, μια κρυπτονιανή πηγή ενέργειας, εκτοξεύεται στο διάστημα, η Κάρα φτάνει ως τη Γη για να το βρει. Η ανεύρεσή του θα εμποδίσει την επερχόμενη καταστροφή των τελευταίων του είδους της, ενώ η απώλειά του θα την επισπεύσει. Όταν το ωμέγαδρον θα πέσει στα χέρια της σατανικής μάγισσας Σελίνα, η απόκτησή του από την Κάρα γίνεται δύσκολη, όχι όμως ακατόρθωτη αφού όντας Κρυπτονιανή σε γήινο έδαφος μετατρέπεται στην τρομερή και φοβερή Σούπεργκερλ.

Σκηνοθεσία:

Jeannot Szwarc

Κύριοι Ρόλοι:

Helen Slater … Kara Zor-El/Linda Lee/Supergirl

Faye Dunaway … Selena

Peter O’Toole … Zaltar

Hart Bochner … Ethan

Mia Farrow … Alura In-Ze

Brenda Vaccaro … Bianca

Peter Cook … Nigel

Simon Ward … Zor-El

Marc McClure … Jimmy Olsen

Maureen Teefy … Lucy Lane

David Healy … Κος Danvers

Matt Frewer … Eddie

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: David Odell

Παραγωγή: Timothy Burrill

Μουσική: Jerry Goldsmith

Φωτογραφία: Alan Hume

Μοντάζ: Malcolm Cooke

Σκηνικά: Richard Macdonald

Κοστούμια: Emma Porteous

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Supergirl
• Ελληνικός Τίτλος: Σούπεργκερλ
• Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Supergirl: The Movie

Άμεσοι Σύνδεσμοι

• Σούπερμαν: η πλήρης λίστα ταινιών
• Supergirl (2026)

Σεναριακή Πηγή

• Χαρακτήρας κόμικς: Supergirl των Otto Binder, Al Plastino.

Παραλειπόμενα

• Μετά τη μεγάλη επιτυχία της ταινίας του Σούπερμαν το 1978, ο παραγωγός Alexander Salkind και ο γιος του, Ilya, απέκτησαν τα δικαιώματα και της Σούπεργκερλ, για την περίπτωση που τα χρειαστούν για κάποιο σίκουελ ή spin-off. Αρχικά η ηρωίδα ήταν να εμφανιστεί στο τρίτο κεφάλαιο του Σούπερμαν, με σκοπό να αναπτυχθεί η δική της ιστορία που θα αποτελούσε βάση για την αυτόνομη ταινία της. Αυτό θα ακυρωθεί στη συνέχεια, αλλά οι Salkind ανακοίνωσαν τη δική της ταινία τον Απρίλιο του 1982, πριν μπει σε στάδιο παραγωγής το Σούπερμαν Νο 3. Η παταγώδης αποτυχία του έκανε τους παραγωγούς να δουν την υπερηρωίδα ως μια ευκαιρία για φρεσκάρισμα της σειράς, με τον αρχικό σχεδιασμό να τη θέλει να διασώζει τον Σούπερμαν, που θα ήταν ξάδελφος και μέντορας της. Όταν αυτό το σχέδιο απορρίφθηκε, ο Christopher Reeve αποφάσισε να μην έχει καμία εμπλοκή με την ταινία της, ούτε καν ως κάμεο εμφάνιση.
• Ο Richard Lester απέρριψε την πρόταση να σκηνοθετήσει ακόμα μια ταινία του εν λόγω franchise, κάτι που ακολούθως θα πράξει και ο βετεράνος Robert Wise. Έτσι επιλέχτηκε ο γάλλος Jeannot Szwarc, γνωστός στις ΗΠΑ κυρίως από το δεύτερο μέρος του Τα Σαγόνια του Καρχαρία, μετά και από προτροπή του Christopher Reeve που συναντήθηκε μαζί του. Για τεχνικές συμβουλές κατέφυγε στον Richard Donner, που είχε εργαστεί στα δύο πρώτα κεφάλαια του Σούπερμαν.
• Εκατοντάδες ήταν οι κοπέλες που πέρασαν από οντισιόν για τον κεντρικό ρόλο, και ανάμεσα τους ήταν οι Demi Moore και Brooke Shields. Ο Szwarc όμως επέμενε ο ρόλος να πάει σε μια τελείως άγνωστη ηθοποιό, και έτσι προσλήφθηκε η Helen Slater που υπέγραψε για 75 χιλιάδες δολάρια ένα συμβόλαιο που κάλυπτε τρεις ταινίες. Ήταν η πρώτη της ερμηνευτική δουλειά, και χρειάστηκε τέσσερις μήνες σωματική προετοιμασία ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει.
• Η Dolly Parton αναφέρθηκε ότι αρνήθηκε να αναλάβει τον ρόλο της Σελίνα.
• Τα κεντρικά γυρίσματα διεξήχθησαν στα Pinewood Studios της Αγγλίας, αν και κάποιες σκηνές είναι γυρισμένες σε άλλες πόλεις της Βρετανίας και στις ΗΠΑ.
• Οι Salkind ανέλαβαν ολόκληρη τη χρηματοδότηση του φιλμ, αν και η Warner Bros. ήταν πανταχού παρούσα, μια και αυτή είχε τα δικαιώματα του φιλμ από την DC Comics. Το στούντιο επέβλεπε την παραγωγή σε όλα της τα στάδια και είχε ανακοινώσει την ημερομηνία εξόδου για τον Ιούλιο του 1984. Οι σχέσεις ανάμεσα στους δύο παραγωγούς και το στούντιο θα ραγίσουν μετά την αποτυχία του Σούπερμαν Νο 3, με τη Warner να παραχωρεί τα δικαιώματα διανομής στους Salkind, και αυτοί με τη σειρά τους τα μεταπούλησαν στην Tri-Star Pictures.
• Η ταινία υπέστη βαριές περικοπές κατά το στάδιο του μοντάζ, μετά από τις δοκιμαστικές προβολές όπου κρίθηκε ως υπερβολικά μεγάλη, ώστε να καταλήξει στην 105 λεπτών εκδοχή που είδαν στις ΗΠΑ και αυτή των 124 που είδε η Ευρώπη. Με την πάροδο των ετών θα εμφανιστεί ένα director’s cut (138 λεπτά) και ένα original cut (150 λεπτά), που και πάλι όμως δεν εμπεριέχουν το σύνολο των κομμένων σκηνών.
• Καταστροφή στα ταμεία, αφού το μπάτζετ των 35 εκατομμυρίων δολαρίων μεταφράστηκε σε έσοδα των 14,3. Αυτό τερμάτισε κάθε πιθανότητα για σίκουελ, αν και στο home cinema η ταινία τα πήγε πολύ καλύτερα και για αρκετούς δεν ήταν τόσο κακή όσο αρχικά γράφονταν στις κριτικές.
• Το 2001, η Helen Slater θα ερμηνεύσει τη Λάρα, τη βιολογική μητέρα του Κλαρκ Κεντ, στην τηλεοπτική σειρά Smallville, ενώ θα γίνει η μητέρα της Σούπεργκερλ το 2015 για λογαριασμό της σειράς Supergirl του καναλιού CBS. Επιπλέον, μια CGI εκδοχή της θα εμφανιστεί μαζί με τον επίσης ψηφιακό Christopher Reeve στην ταινία The Flash (2023).