Η απάντηση του Τζόνι στην ξαφνική απόλυσή του από διευθυντής ξενοδοχείου, μέσα στην οικονομική κρίση, είναι το να φτιάξει κι αυτός το δικό του σπήλαιο. Από τη γυναίκα και τα παιδιά του, όμως, ως τους τυχαίους συνοδοιπόρους του στην Κρήτη, θα παρακινηθεί σε ανοίκεια, απρόοπτα και αναζωογονητικά βιώματα κοντά στη γη και τη φύση, που ίσως τον φέρουν αντιμέτωπο με την ίδια τη δύναμη και τη θέληση του εαυτού του, με την «εξά» του και με όλα όσα υπάρχουν γύρω μας και δεν τα βλέπουμε.
Σκηνοθεσία:
Κλειώ Φανουράκη
Κύριοι Ρόλοι:
Γιώργος Χωραφάς … Τζόνι
Ζωή Χωραφά … Λευκοθέα
Sophia Hill … Βασιλική
Άννα Φόνσου … η απογοητευμένη γυναίκα
Λευτέρης Ελευθερίου … Γιάννος
Αλέξανδρος Μυλωνάς … Κος Νίκος
Νίκος Μπουσδούκος … ο ψαράς
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Κλειώ Φανουράκη
Παραγωγή: Κλειώ Φανουράκη
Μουσική: Mάρω Θεοδωράκη, Λουδοβίκος των Ανωγείων, Γιώργης Μανωλάκης
Φωτογραφία: Θωμάς Βαρβίας
Μοντάζ: Γιώργος Μαυροψαρίδης
Σκηνικά: Κλειώ Φανουράκη
Κοστούμια: Ρενάτα Μαστοράκη
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Ξα μου
- Διεθνής Τίτλος: Xamou
Παραλειπόμενα
- Το «Ξα μου» είναι κρητική έκφραση που αποδίδεται ως «ας κάνω ό,τι θέλω», «άστο πάνω μου» ή «δικό μου θέμα τι θα κάνω».
- Πρόκειται για το σκηνοθετικό ντεμπούτο μεγάλου μήκους της Κλειώς Φανουράκη. Μέχρι τότε είχε ασχοληθεί κυρίως με το θέατρο και τη διδασκαλία θεατρικών σπουδών.
- Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 2015, μέσα στην περίοδο των capital-controls στην Ελλάδα. Η Φανουράκη έχει περιγράψει τις οικονομικές και πρακτικές δυσκολίες μιας τόσο μικρής παραγωγής, λέγοντας ότι η ομάδα χρειάστηκε ουσιαστικά να «ενεργοποιήσει το ξα μου» για να συνεχίσει.
- Η ταινία γυρίστηκε εξολοκλήρου στην Κρήτη. Εκτός από επαγγελματίες ηθοποιούς, στην ταινία εμφανίζονται πραγματικοί αγρότες, αμπελουργοί, κτηνοτρόφοι, τυροκόμοι και ψαράδες του νησιού.
- Η σκηνοθέτις είχε ιδιαίτερη αναφορά στον αμπελουργό και ερασιτέχνη ηθοποιό Γιώργη Σμπώκο, τον οποίο συνέδεσε με μνήμες που της προκαλούσε ο Νίκος Καζαντζάκης.
- Η ταινία αντλεί ένα σημαντικό οπτικό και θεματικό μοτίβο από την αλληγορία του σπηλαίου του Πλάτωνα. Η Φανουράκη είχε διευκρινίσει ότι δεν ήθελε να κάνει απλώς μια ταινία «για την ελληνική κρίση», αλλά μια ιστορία για τις κρίσεις που αναγκάζουν τον άνθρωπο να επανεφεύρει τον εαυτό του.
Γκαλερι φωτογραφιων
