Ο Άντριου Νέιμαν είναι ένας φιλόδοξος ντράμερ της τζαζ, με μόνο πράγμα κατά νου να ξεχωρίσει στην ελίτ της ανατολικής ακτής. Επιφορτισμένος την αποτυχημένη καριέρα του πατέρα του στη συγγραφή, ο Άντριου ζει κάθε μέρα με τη σκέψη να συγκαταλεχθεί στους καλύτερους. Ο Τέρενς Φλέτσερ, εξίσου γνωστός για το ταλέντο του στη μουσική εκπαίδευση με τις τρομακτικές του μεθόδους, είναι επικεφαλής ενός τζαζ γκρουπ στο σχολείο. Θα ανακαλύψει τον Άντριου και θα τον πάρει στην μπάντα. Από αυτό το σημείο, το πάθος του νεαρού για την τελειότητα θα του γίνει εμμονή, ενώ ο αδίστακτος δάσκαλος θα τραβήξει τα όρια τόσο των ικανοτήτων του, όσο και της ψυχής του.

Σκηνοθεσία:

Damien Chazelle

Κύριοι Ρόλοι:

Miles Teller … Andrew Neiman

J.K. Simmons … Terence Fletcher

Paul Reiser … Jim Neimann

Melissa Benoist … Nicole

Austin Stowell … Ryan Connolly

Chris Mulkey … θείος Frank

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Damien Chazelle

Παραγωγή: Jason Blum, Helen Estabrook, David Lancaster, Michel Litvak

Μουσική: Justin Hurwitz

Φωτογραφία: Sharone Meir

Μοντάζ: Tom Cross

Σκηνικά: Melanie Jones

Κοστούμια: Lisa Norcia

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Whiplash

Ελληνικός Τίτλος: Χωρίς Μέτρο

Σεναριακή Πηγή

  • Σενάριο: Whiplash του Damien Chazelle.

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ δεύτερου αντρικού ρόλου (J.K. Simmons), μοντάζ και ήχου. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία και διασκευασμένο σενάριο.
  • Χρυσή Σφαίρα δεύτερου αντρικού ρόλου (J.K. Simmons).
  • Βραβείο Bafta δεύτερου αντρικού ρόλου (J.K. Simmons), μοντάζ και ήχου. Υποψήφιο για σκηνοθεσία και σενάριο.
  • Μεγάλο βραβείο επιτροπής και βραβείου κοινού στο φεστιβάλ Sundance.

Παραλειπόμενα

  • Ο Damien Chazelle δεν έβρισκε χρηματοδότηση και μετέτρεψε την ταινία σε μικρού μήκους, προβάλλοντας τη στο Sundance το 2013. Η ταινία άρεσε πολύ και η χρηματοδότηση βρέθηκε.
  • Γυρίστηκε μέσα σε 19 ημέρες.
  • Προέρχεται από τη μικρού μήκους ταινίας του ίδιου δημιουργού, από το 2013, που είχε εξίσου προβληθεί στο Sundance. Τον πρώτο ρόλο εκεί τον είχε ο Johnny Simmons, ενώ ο J.K. Simmons ήταν και πάλι ο Φλέτσερ.
  • Τα 49,9 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις έφταναν για την ταινία για να ανακηρυχτεί εμπορική επιτυχία. Ο λόγος ήταν ότι κόστισε μόλις 3,3.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur

Έκδοση Κειμένου: 2/2/2015

Δεν έχει σημασία το αν μια ταινία για έναν ντράμερ σου κινεί το ενδιαφέρον, ούτε αν σου αρέσει ή όχι η τζαζ. Στο «Χωρίς Μέτρο» του σεναριογράφου και σκηνοθέτη Damien Chazelle, μέσα από τον παθιασμένα άγριο ήχο των ντραμς αναδύεται μια εξίσου ξέχειλη από πάθος κι ένταση κινηματογραφική δύναμη, ικανή να πείσει και τους πιο επιφυλακτικούς πως αυτή η κινηματογραφική εμπειρία τους αφορά απόλυτα. Γιατί η μουσική βρίσκεται εκεί απλώς ως μοχλός, ως το εργαλείο του Damien Chazelle με το οποίο κρατά τις αισθήσεις τεταμένες και δημιουργεί ένα οπτικοακουστικό αποτέλεσμα που σφύζει από ενέργεια. Ο αληθινός λόγος όμως που η ταινία σε κοιτάζει απευθείας στα μάτια και μπαίνει κάτω απ’ το δέρμα σου -χωρίς πρόθεση να φύγει γρήγορα- βρίσκεται αλλού.

Βρίσκεται στα λόγια που εκσφενδονίζονται σαν μαχαίρια και στον ψυχολογικό τους αντίκτυπο που σχεδόν ποτέ δεν εκφράζεται άμεσα -ίσως μόνο μέσα από τη μουσική. Βρίσκεται στα βλέμματα που ανταλλάσσονται χωρίς να χρειάζεται να συνοδεύονται από λέξεις. Βρίσκεται στη διαχρονική θεματική της σχέσης δασκάλου-μαθητή, που εδώ διαγράφεται μέσα από καθηλωτικά απρόσμενες διαδρομές, με τα θεμέλια της έννοιας του σεβασμού να τραντάζονται από αμφότερες τις πλευρές. Δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο από τον εξαιρετικό ανερχόμενο Miles Teller απέναντι στον αριστουργηματικό J.K. Simmons (που είναι υποψήφιος για Όσκαρ για πρώτη φορά στη ζωή του και ταυτόχρονα το αδιαφιλονίκητο φαβορί) για να δημιουργηθεί μια ανεπανάληπτη, εκρηκτική αλληλεπίδραση χαρακτήρων, που δεν σε αφήνει να ξεκολλήσεις τα μάτια σου από την οθόνη. Τα όρια του σωστού και του λάθους διαταράσσονται και, ίσως, αμφισβητούνται, αλλά τελικά δεν έχει καν σημασία αν επικροτούμε ή όχι τις μεθόδους του καθηγητή Terrence Fletcher. Γιατί ο αξέχαστος χαρακτήρας του 60χρονου Simmons αναδεικνύεται σε πραγματικό σύμβολο των προσωπικών μας ορίων και το βλέμμα του στα -συγκλονιστικά – τελευταία πλάνα σε λυτρωτική υπενθύμιση των στόχων και της δύναμης της θέλησής μας. Και, τελικά, το φιλμ του Chazelle μάς ταρακουνάει, μας χαστουκίζει αναζωογονητικά και μας φωνάζει κατάμουτρα: «μην τα παρατάς»!

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

16 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.