Μια φαινομενικά ευτυχισμένη σουηδέζα νοικοκυρά και μητέρα ξεκινάει παράνομο δεσμό με έναν ξένο εβραίο αρχαιολόγο που εργάζεται κοντά στο σπίτι της. Αυτός όμως είναι ένας άντρας με φόβους, ως αποτέλεσμα του εγκλεισμού του σε στρατόπεδο συγκέντρωσης των ναζί, που βρήκε καταφύγιο στις ΗΠΑ. Αυτό έχει συνέπεια στην σχέση τους, που σταδιακά γίνεται οδυνηρά δύσκολη.

Σκηνοθεσία:

Ingmar Bergman

Κύριοι Ρόλοι:

Bibi Andersson … Karin Vergerus

Elliott Gould … David Kovac

Max von Sydow … Andreas Vergerus

Sheila Reid … Sara Kovac

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Ingmar Bergman

Παραγωγή: Ingmar Bergman, Lars-Owe Carlberg

Φωτογραφία: Sven Nykvist

Μοντάζ: Siv Lundgren

Σκηνικά: Ann-Christin Lobraten, P.A. Lundgren

Κοστούμια: Mago, Ethel Sjoholm

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Beroringen
  • Ελληνικός Τίτλος: Η Επαφή
  • Διεθνής Τίτλος: The Touch

Παραλειπόμενα

  • Πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Ingmar Bergman, αλλά παρόλα αυτά γυρισμένη στη Σουηδία.
  • Ο Elliott Gould προτιμήθηκε από τους Paul Newman, Dustin Hoffman και Robert Redford.
  • Ο ρόλος της Κάριν γράφτηκε για τη Liv Ullmann, αλλά τη συγκεκριμένη εποχή δεν ήταν διαθέσιμη.
  • Ο Bergman άντλησε έμπνευση από τον θάνατο ενός φίλου του, ηθοποιού, 15 χρόνια πριν.
  • Ο Gould πίστευε έντονα πως ο γυναικείος χαρακτήρας ήταν βασισμένος στην Ingrid Karlebo, σύντροφο του Bergman, και πως το σενάριο ήταν ημι-βιογραφικό.
  • Ο δημιουργός παρέδωσε στον Morton Baum, υπεύθυνο της αμερικανικής ABC Pictures, ένα σενάριο 56 σελίδων, που όμως περισσότερο έμοιαζε με νουβέλα.
  • Η παραγωγή μπήκε μέσα ένα εκατομμύριο δολάρια, κι ενώ οι πρώτες κριτικές ήταν γενικά αρνητικές. Με τα χρόνια, όμως, η κριτική εκτίμηση έχει ανέβει.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Στη μουσική μπάντα ακούγεται το βασικό θέμα από το Liksom en Herdinna του Carl Michael Bellman, ερμηνευμένο από τον Jan Johansson.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σοφία Γουργουλιάνη

Έκδοση Κειμένου: 11/9/2021

Η πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν περιλαμβάνει τον Έλιοτ Γκουλντ σε ρόλο ερωτιάρη πλην ψυχικά τραυματισμένου αρχαιολόγου. Και την Μπίμπι Άντερσον στον ρόλο της ευτυχισμένα παντρεμένης πλην βαθιά ανικανοποίητης σουηδής 35άρας. Ο Αμερικανός θα μπει στη ζωή της ορμητικός κι ερωτικός, δηλώνοντας απερίφραστα κι απερίσκεπτα πως την αγαπάει. Πάραυτα θα ξεκινήσει μια σχέση με ταυτόχρονο γνώμονα την ανασφάλεια και τη λαγνεία.

Η λαγνεία γρήγορα θα μετατραπεί σε εξάρτηση. Και οι λεπτές κλωστές που συγκρατούν τους εξαρτημένους έρωτες θα τη μετατρέψουν τάχιστα σε ψυχική και σωματική βία. Ό,τι, λοιπόν φάνταζε με φωτεινό διάλειμμα σεξουαλικής αναγέννησης, μετατρέπεται γρήγορα σε έναν εφιάλτη συναισθηματικής εξάρτησης και βίας…

Ο Μπέργκμαν εδώ μοιάζει εξαρχής να χτίζει δύο στιβαρούς χαρακτήρες προορισμένους να συντριβούν, αποσπώντας δύο εξαιρετικές ερμηνείες. Ο κόσμος της φουρτούνας με τον κόσμο της νηνεμίας θα έρθουν λοιπόν κοντά, μόνο για να γνωρίσουν τη μοιραία σύγκρουση. Κι αν στην αρχή της ταινίας οι χαρακτήρες μοιάζουν να κρύβουν πολλά από τα χαρτιά τους διατηρώντας τη γνώριμη ποιητικότητα του Μπέργκμαν, στην πορεία παρα-βγάζουν τα άπλυτα τους στη φόρα, με αποτέλεσμα το σενάριο να πλέει σε μια σεναριακή υπερβολή και να ρέπει προς το μελόδραμα.

Ο γνώριμος βέβαια ποιητικός σκηνοθετικός τόνος του Σουηδού παραμένει, καταφέρνοντας να σώσει την παρτίδα για μια ταινία που μυρίζει Μπέργκμαν χωρίς όμως να σιγοψήνεται στα κάρβουνα της εξαιρετικής 7ης τέχνης.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

11 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.