Το 1849, ένας κατά συρροήν δολοφόνος σπέρνει τον τρόμο στους δρόμους της Βαλτιμόρης. Σύντομα, ο Έντγκαρ Άλαν Πόε αντιλαμβάνεται πως οι μέθοδοι τού δολοφόνου είναι βγαλμένες από τις ιστορίες του. Καθώς ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται, η αστυνομία ζητά τη βοήθεια του Πόε. Ο θρυλικός συγγραφέας τρόμου αρνείται αρχικά, μέχρι που η μνηστή του πέφτει στα χέρια του δολοφόνου. Ο Πόε συνεργάζεται με έναν φιλόδοξο νεαρό αστυνόμο, σε μια αμείλικτη καταδίωξη για να αποκαλύψουν το πρόσωπο που κρύβεται πίσω από τους φόνους, πριν να είναι πολύ αργά για τη μοναδική του αγάπη.
Σκηνοθεσία:
James McTeigue
Κύριοι Ρόλοι:
John Cusack … Edgar Allan Poe
Luke Evans … επιθεωρητής Emmett Fields
Alice Eve … Emily Hamilton
Brendan Gleeson … αστυνόμος Charles Hamilton
Oliver Jackson-Cohen … John Cantrell
Jimmy Yuill … αστυνόμος Eldridge
Kevin McNally … Henry Maddux
Sam Hazeldine … Ivan Reynolds
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Hannah Shakespeare, Ben Livingston
Παραγωγή: Marc D. Evans, Trevor Macy, Aaron Ryder
Μουσική: Lucas Vidal
Φωτογραφία: Danny Ruhlmann
Μοντάζ: Niven Howie
Σκηνικά: Roger Ford
Κοστούμια: Carlo Poggioli
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: The Raven
- Ελληνικός Τίτλος: Το Κοράκι
Παραλειπόμενα
- Ο τίτλος είναι αναφορά στο διάσημο ποίημα του Edgar Allan Poe, αλλά δίχως να έχει σχέση αυτό με την πλοκή. Το ίδιο είχε συμβεί και με τις ομότιτλες ταινίες του 1935 και του 1963.
- Αρχικός Πόε ήταν ο Ewan McGregor και Έμετ Φιλντς ο Jeremy Renner. Ο Joaquin Phoenix ήταν σε διαπραγματεύσεις, αλλά μόνο με την προϋπόθεση πως θα έπαιζε κι ο Renner.
- Για τον ρόλο της Έιμι, υποψήφια ήταν η Noomi Rapace.
- Εμπορική αποτυχία, μια και η παραγωγή ίσα που έβγαλε τα λεφτά της. Κόστισε 26 εκατομμύρια δολάρια, και έβγαλε 29,7.
Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος
Έκδοση Κειμένου: 24/2/2013
Από τον σκηνοθέτη του «V for Vendetta» και βοηθό των αδελφών Γουακόφσκι στα «Matrix», Τζέιμς ΜακΤάιγκ, περιμένεις και έχεις σίγουρα μια ατμόσφαιρα Βαλτιμόρης στα μέσα του 19ου αιώνα, ενώ ο Τζον Κιούζακ, σαν άλλος Νίκολας Κέιτζ, αποδίδει, σε στιγμές, την απόγνωση του Πόε τις τελευταίες του μέρες, καθώς η φτώχεια και οι καταχρήσεις τον έχουν συντρίψει. Πέραν τούτου, όμως, το φιλμ δεν καταφέρνει να είναι παρά ένα ακόμη θρίλερ (στον ρυθμό και ύφος των blockbuster) πάνω στο γνωστό μοτίβο του σίριαλ-κίλερ που σκοτώνει για να προκαλέσει τον άνθρωπο που θαυμάζει/μισεί, χωρίς να αποδίδει ούτε τη φρίκη ούτε τη γοητεία της ποίησης του Πόε.
Βαθμολογία: