Ένα συνηθισμένο ζευγάρι, ο Τζον και η Λάρα Μπρέναν, θα βρεθεί στη θέση να πάρει κάποιες απεγνωσμένες αποφάσεις, αποφάσεις που θα δοκιμάσουν τα όρια της αγάπης τους. Όλα θα ξεκινήσουν όταν η σύζυγος θα κατηγορηθεί για έναν φόνο που δεν έχει διαπράξει. Ο Τζον είναι πεπεισμένος για την αθωότητα της, και είναι έτοιμος ακόμα και να αψηφήσει τον νόμο για να τη δει ελεύθερη.

Σκηνοθεσία:

Paul Haggis

Κύριοι Ρόλοι:

Russell Crowe … John Brennan

Elizabeth Banks … Lara Brennan

Brian Dennehy … George Brennan

Lennie James … υπαστυνόμος Nabulsi

Olivia Wilde … Nicole

Michael Buie … Mick Brennan

Ty Simpkins … Luke Brennan

Helen Carey … Grace Brennan

Liam Neeson … Damon Pennington

Daniel Stern … Meyer Fisk

Kevin Corrigan … Alex Gaidar

RZA … Mouss

Jason Beghe … ντετέκτιβ Quinn

Aisha Hinds … ντετέκτιβ Collero

Tyrone Giordano … Mike

Jonathan Tucker … David

James Ransone … Harv

Trudie Styler … Δρ Byrdie Lifson

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Paul Haggis

Παραγωγή: Olivier Delbosc, Paul Haggis, Marc Missonnier, Michael Nozik

Μουσική: Danny Elfman

Φωτογραφία: Stephane Fontaine

Μοντάζ: Jo Francis

Σκηνικά: Laurence Bennett

Κοστούμια: Abigail Murray

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Next Three Days
  • Ελληνικός Τίτλος: Οι Επόμενες Τρεις Μέρες

Άμεσοι Σύνδεσμοι

  • Όλα για Εκείνη (2008)

Σεναριακή Πηγή

  • Σενάριο: Όλα για Εκείνη των Fred Cavaye, Guillaume Lemans.

Παραλειπόμενα

  • O Paul Haggis σχεδίαζε μια ταινία για τον Martin Luther King, αλλά δεν έβρισκε πουθενά χρηματοδότηση. Έτσι στράφηκε σε κάτι φτηνότερο, κι εκεί έπεσε πάνω στο γαλλικό φιλμ Όλα για Εκείνη (Pour Elle) του Fred Cavaye. Υπήρξαν αλλαγές σε σχέση με το ορίτζιναλ, όπως το ότι η ταινία ξεκαθαρίζει εξαρχής την αθωότητα της συζύγου.
  • Ο Russell Crowe ήταν η πρώτη επιλογή του σκηνοθέτη, αλλά χρειάστηκε να διαβάσει το σενάριο για να πειστεί. Ο λόγος που δίσταζε αφορούσε την κούραση του από τα δύσκολα γυρίσματα που είχαν προηγηθεί για το Robin Hood.
  • Γυρίστηκε μέσα σε 52 ημέρες.
  • Τόσο ο Daniel Stern, όσο και ο Liam Neeson τελείωσαν τις σκηνές τους μέσα σε μία ημέρα.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο Mark Isham δεν συνέχισε κι εδώ τη συνεργασία του με τον Haggis, επειδή έμαθε πως ο τελευταίος εξήγγειλε δημοσίως την έξοδο του από την εκκλησία της σαϊεντολογίας, κι ενώ ο συνθέτης ήταν μέλος της.

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 3/12/2010

Εκείνος (Ράσελ Κρόου) είναι φιλήσυχος φιλόλογος, καθηγητής σε κολέγιο, εκείνη (Ελίζαμπεθ Μπάνκς) στέλεχος σε εταιρία, στα μαχαίρια με την αφεντικίνα της. Η αφεντικίνα σκοτώνεται στο πάρκινγκ, δίπλα φεύγει με το αμάξι της η ηρωίδα μας και λίγο αργότερα μπουκάρει στο σπίτι η αστυνομία και την συλλαμβάνει με την κατηγορία του φόνου – δυστυχώς στο πανωφόρι της υπάρχει αίμα που ανήκει στο θύμα. Κι ενώ καταδικάζεται σε ισόβια, ο σύζυγος αποφασίζει να οργανώσει την δραπέτευσή της.

Ο Paul Haggis, σκηνοθέτης των «Crash» και «In the Valley of Elah» και σεναριογράφος του «Million Dollar Baby» αλλά και συμμέτοχος στο σενάριο του «Casino Royale», ξέρει και από δράματα και από δράση. Ωστόσο, στην παρούσα περίπτωση έριξε το βάρος στην πλοκή, σκιαγραφώντας τους δυο χαρακτήρες κάπως ξώφαλτσα, κι αν δεν αναλάμβαναν δυο έμπειροι ηθοποιοί να τους δώσουν ζωή, το αποτέλεσμα θα ήταν πενιχρό. Το μοτίβο του ήσυχου, πολιτισμένου ανθρώπου και μάλιστα ανθρώπου των γραμμάτων που εξοργισμένος από την ανεπάρκεια της δικαιοσύνης μετατρέπεται σε μάστορα στρατηγικής ως να ήταν ο Jack Bauer («24») και ο Michael Scofield («Prison Break») ταυτόχρονα (μήπως και ο Gladiator;) για να περάσει ως πιστευτό χρειάζεται μια σεναριακή επεξεργασία εκτενέστερη από αυτή του είδαμε, αν και πάντα υπάρχει η προσπάθεια στις ερμηνείες και στις λεπτομέρειες της δράσης να κρατηθεί ένα ρεαλισμός – από τη μια ρωτάει στο κατάστημα όπλων πώς μπαίνουν οι σφαίρες και από την άλλη φτάνει να καθαρίσει παράνομους. Ωστόσο, αν και οι εξελίξεις στο ρεζουμέ είναι οι αναμενόμενες, υπάρχουν διαρκώς μικρές ανατροπές και άρνηση της ευκολίας, προσφέρονται ψυχολογικές ταλαντεύσεις και ηθικά διλήμματα ώστε να παρακολουθούμε με ενδιαφέρον μια περιπέτεια, ένα κόλπο αλλά και τίποτε παραπάνω.

Βαθμολογία:


Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 4/12/2010

Όσο μονοδιάστατη κι απλοϊκή φαίνεται με την πρώτη ματιά η περίπτωση του συγκεκριμένου φιλμ, δεν είναι διόλου. Ο Paul Haggis συνεχίζει το καλό του σερί, κι εδώ κατασκευάζει με δημιουργική άνεση την ταινία για την οποία πρέπει να ανάλωσε περισσότερη σκέψη στο προσχέδιο. Θα μου πείτε, αφού πρόκειται για ριμέικ, η «βρώμικη» δουλειά δεν είχε ήδη γίνει; Σίγουρα αφαιρούνται κάποιοι πόντοι, αλλά… εκείνη η ταινία ήταν κακή! Αμερικανικό ριμέικ καλύτερο από το ορίτζιναλ γαλλικό; Όλα συμβαίνουν, γιατί όχι κι αυτό;

Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε φυλακισμένους που προσπαθούν να δραπετεύουν. Δεν θυμάμαι, όμως, σύζυγο φυλακισμένης να προσπαθεί να κάνει την απόδραση από έξω κι ερήμην της συντρόφου του. Κι αυτός ο άντρας δεν έχει καμία σχέση με το έγκλημα. Ο Haggis τον παίρνει καταπόδας, τον ρίχνει σε μια κατάβαση σε προσωπική κόλαση και τον μετατρέπει σε ικανό για το νομικό και τολμηρό παράπτωμα. Αυτή τη μακριά πορεία (βοηθάει η μεγάλη διάρκεια) την υποστηρίζει άψογα ένας Russell Crowe από αυτούς που βραβεύεις με Όσκαρ. Αλλάζει 180 μοίρες κι όμως είναι πάντα ο ίδιος, ο ήρωας με τον οποίο έχεις εξομοιωθεί από την αρχή. Αυτό που ήθελε περισσότερο το σενάριο ήταν διαλόγους. Λίγοι διάλογοι έχουν ψυχολογική ουσία, αλλά και σε αυτό ο Haggis απαντάει με το να εκμαιεύει τη δική σου αγωνία, τις δικές σου σκέψεις. Μια ταινία με υψηλή δυναμική, που με το μακρόσυρτο φινάλε της δείχνει πως γνωρίζει και η ίδια αυτή της τη δυναμική.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

16 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.