Στην τελευταία ημέρα της πρώτης επανδρωμένης αποστολής στον Άρη, ένα μέλος της βάσης Τάνταλος πιστεύει ότι έκανε μια απίστευτη ανακάλυψη: ίχνη βακτηριακής ζωής. Μη θέλοντας να μοιραστεί τη δόξα με το υπόλοιπο πλήρωμα, παρακούει τις διαταγές και βγαίνει σε εξερεύνηση για να περισυλλέξει περισσότερα στοιχεία. Αυτό όμως οδηγεί σε καταστροφή, όταν το πορώδες έδαφος υποχωρεί κι αυτός πέφτει σε μια βαθιά χαράδρα. Οι συνάδελφοι του προσπαθούν να τον βρουν, αλλά τότε είναι που εξαφανίζεται κι άλλος. Η μόνη υποψία τους είναι πως πράγματι υπάρχει κάποιο είδος ζωής στον έρημο πλανήτη.

Σκηνοθεσία:

Ruairi Robinson

Κύριοι Ρόλοι:

Liev Schreiber … Vincent Campbell

Elias Koteas … Charles Brunel

Romola Garai … Rebecca Lane

Goran Kostic … Marko Petrovic

Johnny Harris … Robert Irwin

Tom Cullen … Richard Harrington

Olivia Williams … Kim Aldrich

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Clive Dawson

Παραγωγή: Andrea Cornwell, Michael Kuhn

Μουσική: Max Richter

Φωτογραφία: Robbie Ryan

Μοντάζ: Peter Lambert

Σκηνικά: Jon Henson

Κοστούμια: Richard Sale

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Last Days on Mars

Ελληνικός Τίτλος: Οι Τελευταίες Μέρες στον Άρη

Σεναριακή Πηγή

  • Διήγημα: The Animators του Sydney J. Bounds.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για σκηνοθεσία στα εθνικά βραβεία της Ιρλανδίας.

Παραλειπόμενα

  • Τα εξωτερικά γυρίσματα έγιναν όλα στην Ιορδανία. Όπου χρειάζονταν, έγινε ψηφιακή “αφαίρεση” στην τοπική βλάστηση.
  • Η Sally Hawkins είχε υπογράψει να παίξει, αλλά αποχώρησε για προσωπικούς λόγους.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Νίκος Ρέντζος

Έκδοση Κειμένου: 12/11/2013

Εδώ νομίζω ότι έχουμε να κάνουμε με μία από τις πιο αδικημένες ταινίες της χρονιάς. Τα αρνητικά σχόλια αφθονούν στο διαδίκτυο, με τις κριτικές να είναι στο σύνολό τους αποτρεπτικές στην ιδέα παρακολούθησης του φιλμ. Με όλο αυτό το «θάψιμο» του Last Days on Mars, στήθηκα μπροστά στην οθόνη επιφυλακτικά και περίμενα τη στιγμή που θα γίνει η μεγάλη «πατάτα», η οποία θα αναγκάσει κι εμένα να προσθέσω μία ακόμα αρνητική άποψη για το συγκεκριμένο φιλμ. Αυτή η στιγμή δεν ήρθε ποτέ.

Το Last Days on Mars είναι ένα από τα καλύτερα θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, που έχω παρακολουθήσει το τελευταίο διάστημα. Το ξεκίνημά του είναι υποτονικό και αργό (όχι όμως βαρετό) και αποπροσανατολιστικό για τη συνέχεια, γιατί μετά το πρώτο ημίωρο υπάρχει άφθονη δράση κι αγωνία. Όλα όσα διαδραματίζονται είναι λίγο έως πολύ προβλέψιμα (ακόμα και το τέλος του είναι εύκολο να το μαντέψεις από μία και μόνο σκηνή στο πρώτο εικοσάλεπτο), αλλά αυτό που πετυχαίνει η ταινία είναι, παρ` όλη την προβλεψιμότητά της, να σε κρατάει σε εγρήγορση.

Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζουν: α) το σενάριο, β) η εξαιρετική σκηνοθετική άποψη του πρωτάρη, σε μεγάλου μήκους ταινία, Robinson, ο οποίος δημιουργεί με τα πλάνα και τις κινήσεις της κάμερας αρκετή ένταση και γ) οι ερμηνείες. Όλο το πρωταγωνιστικό καστ είναι συγκρατημένο ερμηνευτικά, δίνοντας μόνο τις λιγοστές εξάρσεις που χρειάζονται, πράγμα λειτουργικό στις ταινίες τρόμου και επ/κής φαντασίας. Ο Schreiber είναι γενικά καλός ηθοποιός, από αυτούς που μπορούν να σηκώσουν ταινίες στις πλάτες και ας μην του δίνονται αρκετές ευκαιρίες να το αποδείξει, ενώ δίπλα του στέκεται καλά και η Romola Garai. Επίσης, χαρακτηριστικός ο ρόλος του βετεράνου ελληνο-καναδού Elias Koteas σαν αρχηγός της αποστολής.

Τα σημεία που θα σας ενοχλήσουν ίσως στην ταινία, θεωρώ πως είναι δύο. Η «ζόμπι» εμφάνιση των χαρακτήρων μετά τη μόλυνση από το βακτήριο, η οποία δεν είναι κακή, αλλά έχει χιλιοχρησιμοποιηθεί τα τελευταία χρόνια, και το φινάλε, το οποίο θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρο. Ακόμα κι έτσι, όμως, νομίζω ότι τα καλά στοιχεία του φιλμ θα σας καλύψουν.

Βαθμολογία:


Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 6/12/2014

Κάνοντας ντεμπούτο σε μεγάλου μήκους ταινία, ο ιρλανδός Ρουάιρι Ρόμπινσον δεν διάλεξε και το πιο πρωτότυπο σενάριο, αντίθετα, το στόρι θυμίζει b-movie θρίλερ όπου η απειλή είναι χιλιοειπωμένη κι απολύτως προβλέψιμη. Ωστόσο, και η σκηνοθεσία του είναι προσεγμένη, με κλιμακωτή ένταση, και το καστ στέκεται σε ένα επίπεδο παραπάνω από το βεληνεκές του φιλμ, με τον Λιβ Σράιμπερ, τη Ρομόλα Γκαράι και τον Ελίας Κοτέας πραγματικά να ερμηνεύουν. Με τέτοιο χαμηλό προϋπολογισμό, θα έπρεπε ή να σταθεί στην ψυχολογία αλά «Moon»  ή να το μετατρέψει σε καλτ, με κάποιον σαρκασμό πάνω στις μυθολογίες περί ζωής στον Άρη. Η σοβαρότητα το κάνει καλοφτιαγμένο, αλλά αδιάφορο.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Οι Νεοτερες Ταινιες στο Filmy