Ο Ρίκι Μπόμπι είναι ένας από τους μεγαλύτερους ραλίστες στην ιστορία του NASCAR, των αμερικανικών αγώνων ταχύτητας. Έχει όσα επιθυμεί ένας λάτρης της ταχύτητας και εθνικό ίνδαλμα: πολυτελή έπαυλη, καυτή σύζυγο και έναν πιστό συνάδελφο, τον παιδικό του φίλο Καλ. Αλλά όλα ανατρέπονται όταν εμφανίζεται ένας επικίνδυνος αντίπαλος, ο εκκεντρικός γάλλος ραλίστας της Φόρμουλα 1, Ζαν Ζιράρ, που με την επιτυχία του απειλεί να ρεζιλέψει την καριέρα του Ρίκι.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Will Ferrell … Ricky Bobby
John C. Reilly … Cal Naughton Jr.
Sacha Baron Cohen … Jean Girard
Michael Clarke Duncan … Lucius Washington
Leslie Bibb … Carley Bobby
Gary Cole … Reese Bobby
Jane Lynch … Lucy Bobby
Andy Richter … Gregory
Amy Adams … Susan
Houston Tumlin … Walker Bobby
Grayson Russell … Texas Ranger Bobby
Adam McKay … Terry Cheveaux
David Koechner … Hershell
Jack McBrayer … Glenn
Pat Hingle … Larry Dennit Sr.
Greg Germann … Larry Dennit Jr.
Molly Shannon … Κα Dennit
Rob Riggle … Jack Telmont
Elvis Costello … Elvis Costello
Yasiin Bey … Mos Def
Ed Lauter … John Hanafin
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Will Ferrell, Adam McKay
Παραγωγή: Judd Apatow, Jimmy Miller
Μουσική: Alex Wurman
Φωτογραφία: Oliver Wood
Μοντάζ: Brent White
Σκηνικά: Clayton Hartley
Κοστούμια: Susan Matheson
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby
- Ελληνικός Τίτλος: Ο Ελεεινός Ιππότης της Ασφάλτου!
Παραλειπόμενα
- Adam McKay και Ferrell παρουσίασαν το σχέδιο στα στούντιο υπό τη μορφή μίας μόνο φράσης: “Ο Will Ferrell ως οδηγός NASCAR”. Αυτό ήταν αρκετό για να ενθουσιαστούν όλα τα στούντιο, μια και ο Ferrell έρχονταν από σερί εισπρακτικές επιτυχίες, με τελικό νικητή τη Sony Pictures.
- Η ομοσπονδία του NASCAR παρείχε ανοιχτότερα κάθε δυνατή βοήθεια, με δύο διάσημους οδηγούς, τους Dale Earnhardt Jr. και Jamie McMurray, να έχουν φιλικά περάσματα.
- Στην πίστα Talladega Superspeedway της Αλαμπάμα έγιναν μόνο μίας εβδομάδας γυρίσματα, με τα υπόλοιπα να λαμβάνουν χώρα στη Βόρεια Καρολίνα.
- Ο Will Ferrell έκανε μαζί με τον John C. Reilly ειδικά μαθήματα οδήγησης για την ταινία, αλλά μετά θα δηλώσει πως κάθε φορά που οδηγούσε σε τέτοιες ταχύτητες τρομοκρατούνταν.
- Ο Christopher Nolan είχε δηλώσει πως έχει ιδιαίτερη αδυναμία στην ταινία.
- Με κόστος 72 εκατομμύρια δολάρια, το φιλμ πέτυχε εισπράξεις των 163,4.
Κριτικός: Σταύρος Γανωτής
Έκδοση Κειμένου: 10/6/2024
Κριτικός: Οι απανωτές συνεργασίες του Adam McKay με τον Will Ferrell είναι μια μετεξέλιξη των National Lampoon, έχοντας κάνει στάση από το σινεμά των Farrelly, και πάντα υπό την αιγίδα του αντίστοιχου του Judd Apatow. Ο λόγος που κάθομαι να αναλύσω έστω και εν συντομία το τι εστί μια ταινία των McKay-Ferrell είναι πως όλες ποιοτικά διαφέρουν μόνο ως προς το αν το θέμα της εκάστοτε ταινίας σάς τραβάει την προσοχή περισσότερο από της άλλης. Κατά τα άλλα, πιο εύκολα θα μπορούσες να οριοθετήσεις τις ταινίες τους σε ένα κοινό σύμπαν, από ό,τι αυτές του Kevin Smith με το περίφημο View Askewniverse.
Ο άτυχα μεταφρασμένος στα ελληνικά «Ιππότης» (χάνεται το είδος παρωδίας που εδώ εκπροσωπείται) δεν είναι σε κανένα του σημείο μια κακή ταινία, αλλά ταυτόχρονα δεν διεκδικεί ποτέ δάφνες. Είναι ένα καλόγουστο για όσους δεν έχουν κολλήματα, ή κακόγουστο για όσους παίρνουν τα πάντα πολύ σοβαρά ανέκδοτο. Σίγουρα θα γελάσεις σε αρκετές του φάσεις, σίγουρα θα σε απωθήσουν κάποια στιγμιότυπα, αλλά κυρίως κάνει την πλάκα του χωρίς να βγάζει κάποιο βαρύγδουπο πολιτικο-κοινωνικό μήνυμα. Είναι σαν να σου επισημαίνει σε κάθε του σημείο ότι το σενάριο είναι υπογεγραμμένο από έναν άνθρωπο ανίατης βλακείας, από αυτούς που εύκολα κυκλοφορούν ανάμεσα μας, και αποδεχόμαστε ως είναι, γιατί όχι και με συμπάθια. Έτσι αυτό που μοιάζει με φλογερή σάτιρα, τη μία χτυπάει τη μία κοινωνική ομάδα, και την επόμενη στιγμή την ακριβώς αντίθετη της. Φυσικά και αποτελεί μια πολιτική δήλωση πως η κοινωνία μας απαρτίζεται και από ανθρώπους «αλαλούμ» διανόησης, αλλά προτιμούμε κατά κράτος την ανάλυση ως προς αυτό που προσφέρουν οι ταινίες των Coen.
Με γνώμονα λοιπόν τον χαβαλέ, το ταινιάκι είναι καλοδεχούμενο. Η πλάκα δεν είναι πάντα στο ζενίθ της, αλλά κι αυτό αντισταθμίζεται με το ότι ποτέ δεν χάνεται το χαζοχαρούμενο κλίμα μιας πεντακάθαρης κωμωδίας, ενώ σκηνοθετικά το φιλμ δεν πέφτει κάτω από τα στάνταρ μιας ορθής αφήγησης. Μέσα μάλιστα σε αυτή δεν είναι διόλου κρυμμένη η στόφα ενός εκκολαπτόμενου δημιουργού που προσπαθεί να αφομοιώσει διάφορα στιλ σε ένα ενιαίο προσωπικό του, και αυτό θα εξηγήσει την πορεία του Adam McKay από το 2015 και έκτοτε.
Το σίγουρο είναι πως έναν φίλο της κωμωδίας δεν θα τον απογοητεύσει, αλλά και θα δώσει ένα χέρι βοήθειας στη φήμη της αντίστοιχης σύγχρονης αμερικανικής που έχει υπεραναλωθεί μέσα σε ετοιματζίδικα προϊόντα.
Βαθμολογία:
Γκαλερι φωτογραφιων
